YouVersion Logo
Search Icon

اِنجیلِ لوقا 14

14
عیسی مُقَدَّسِ شَنبِه میَن شَفا دَنه
1ایتا مُقَدَّس شَنبِه روز که عیسی غذا بُخاردَنِ وَسین ایتا از رَهبَرانِ فِرقِه فَریسی یه سِرِه بَشَ با، اوشانیکه اوجِه دَبان اونه دِقَّت هَمرَه زیرِ نَظر داشتِن. 2اونه پیش ایتا مَردَای دَبا که اونه تَن آولِه داشتِه. 3عیسی تورات مُعلِّمینِ و فَریسیِان جی بَپُرسیِه: «شَنبِه روزِ دِلِه شَفا هَدَئن جایزِ یا نه؟» 4اوشان هیچی نَگوتَن. پَس عیسی اون مَردای رِه بِیته شَفا هَدَه و مُرخَص هَکُردِه. 5ایما اوشانه بِیشییِه و بَپُرسیه: «کُدام ایتا از شُما دَرِه که اونه ریکا یا اونه گو مُقَدَّسِ شَنبِه یه دِلِه چاهِ میَن دَکِه دَرجا اونه دِرگا نیارِه؟» 6اوشان هیچ جِوابی نِداشتَن هَدِن.
7وَختی عیسی بَدییَه مِهمانان چِطور تَقَلّا کانَن بوشون مجلس بالا سَر بِنیشَن، این مَثَلِ اوشانه رِه بیاردِه: 8«وَختی کسی تِرِه عروسی دَعوت کانه، بالا سَر نَنیش، چون شاید کسی تی جی سَرشِناس تَر هم دَعوت هَبا بو. 9اون موقه صاب مَجلِس که هر دُتای شُما رِه دَعوت هَکُردِه، هَنه و تِرِه گونه: تی جارِه این آدَمِ هَدِه.“ اونوَخت شَرمندگی یه هَمرَه تَهِ مجلِس نیشِنی. 10وَلی هر وَخت کسی تِرِه دَعوَت کانِه، بوشو و تَهِ مَجلِس بِنیش، تا وَختی صاب مَجلِس بیه، تِرِه باگو ”می رَفیق، بِفَرمِا بالاتَر بِنیش.“ اونوَخت دیگر مِهمانان وَرجه که سُفرِه یه سَر نیشتَن سَربُلَن بونی. 11چون هر کی خودِش رهِ گَته هَکونه، کوچِک بونه، وَ هر کی خودِش رِه فروتَن هَکونه، سَربُلَن بونه.»
12ایما عیسی صاب مَجلِسِ باگوته: «وَختی ناهار یا شام دَعوَتی دَنی، رَفِیقان و اَداشان وفامیلان و تیِ پولدارِ هَمسادِشانِه دَعوَت نَکُن، چون اوشان هم تِرِه دَعوَت کانَن و اینجوری عوَض گیرنی. 13وَلی وَختی دَعوَتی دَنی، فَقیران و چُلاقان و شَلان و کوران رِه دَعوَت هَکُن 14که تو بَرکت گیرنی، چونکه اوشان چیزی نِدارَن که دَر عوَض تِرِه هَدَن، وَ تو تی اَجرِ صالِحانِ قیامتِ دِلِه گیرنی.»
گَتِه دَعوتی یه مَثَل
15وَختی ایتا از مِهمانان که عیسیِ یه هَمرَه هَمسُفرِه با اینه بِشنَوِسِّه، عیسیِ رِه باگوته: «خوش بِحالِ اونیکه خُدایِ پادشاهِی یه دَعوَتی یه دِلِه نان بُخارِه.» 16عیسیِ اونِه جَواب باگوته: «یِه نَفَر ایتا گَتِ دَعوَتی بِیته و خِیلیان رِه دَعوَت هَکُردِه. 17وَختی شامِ موقه هَبا، خودشه پاکارِ روانه هَکوردِه تا دَعوَتی شانه باگو ”بییَن که هَمِه چی حاضِرِه.“ 18وَلی اوشان هَر کُدام ایتا بَهانِه بیاردِن. اوَّلی باگوته: ”ایتا زَمین بَهیَّم که بایسّی بوشوم اونِه بِینَم. خواهِشاً می عُذرِ قَبول هَکُن.“ 19ایته دیگه باگوته ”مَن پَنج جُفت گو بَهیَّم، اَلان دَرَم بوشوم اوشانه بِیشَم بَینَم چِطوریَن. خواهِشاً می عُذرِ قبول هَکُن.“ 20ایته دیگه هَم باگوته ”من تازِه زَن بَبِردَم، اینه وَسین نَتَّنَم بییَم.“ 21ایما پاکار وَگَرِسِّه و همه چیرِه خودِشه اَربابِ باگوته. اَرباب عصبانی هَبا و خودِشه پاکارِ دَستور هَدَه بِتیش شَهرِ کوچه پسکوچه شانِ دِلِه بوشو و فَقیران و چُلاقان و کورانِ و شَلانِ بیارِه. 22پاکار باگوته ”آقا، تی دَستورِ اَنجام هَدَم، وَلی هَلَه جا دَرِه.“ 23پس اونه اَرباب باگوته ”شاه راه و کورِ راهانی که شَهرِ جی دِرگا دَرِن بوشو و اِصرارِ هَمرَه مردُمِ می دَعوَتی یه دِلِه بیار تا می سِرِه پُرهَبو. 24شِمِره گونَم دَعوَتی شان جی هیچکدام می شامِ حتّی مَزِه هَم نُکانَن.“‌»
مسیحِ دُمّالرَویی بَها
25اِزدِحامِ زیادی عیسیِ رِه هَمراهی کانِه بان. عیسیِ اوشانه بِیشیَه و باگوته: 26«هر کی می وَر بییَه و خودِشه پیَر و مآر، زَن و وَچِه، اَداش و خاخُر و حتّی خودشه جانِ جی نفرت نِدارِه، نَتَّنِه می شاگِرد هَبو. 27هرکی خودِشه صَلیبِ خودِشه دوش نَکِشِه و می دُمّال نیِه، نَتَّنِه می شاگِرد هَبو.
28کُدام ایتا از شُما دَرِه که بِخواد ایتا بُرج بِسازِه و اوَّل نَنیشه اونه خَرجِ حِساب نَکُنه و بَینِه تانهِ اونِهِ تَکمیل هَکونه یا نه؟ 29چون اگه اونه بُنوارِ بِسازِه وَلی بَنا رِه تَکمیل نَکُنِه، هر کی بِینِه اونه مَسخَرِه کانه، 30گونه: ”این آدَم ایتا بَنایِ بِساتَنِ شِروع هَکُردِه، وَلی نَتَّنِسِّه اونِه تَمام هَکُنِه.“‌ 31«وَ یا کُدام پادشاه پیش از اینکه ایته دیگه پادشاهِ هَمرَه راهیِه جَنگ هبو، بی اونکه اوَّل بَنیشِه وفِکر هَکونه که آیا دَه هِزار سَربازِ هَمرَه تانهِ یِنَفَرِ پیش بوشو که بیست هِزار سَرباز هَمرَه اونه جَنگ هَنه؟ 32وَ اَگه بَینِه نَتَّنِه اونِ پَس بر بیه، هَلَه تا دُشمَنِ لَشکر دورِ، ایتا نمایَندِه روانه کانه تا صُلح هَکونه. 33هَمینجور، هیچکدام شیمی جی تا تمام خودِشِ دارائی جی دَس نَکِشِه، نَتَّنِه می شاگِرد هَبو.
34«نَمَک خوبِ، وَلی اَگه نَمَک خودشه فایده رِه از دَس هَدِه، چِطور شَئنِه اونِ باز هَم شور هَکُردَن؟ 35دِ اِستِفادِه ایی نِداره، نه زَمینِ به دَرد خارنِه و نه شَئنِه کود هَکوردَن؛ بلکه اونِه دور ریزِنَن. هر کی گوشِ شِنَوا دَاره بِشنوئهِ!»

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in