اِنجیلِ لوقا 12
12
فَریسیانِ خمیرمایه یه جی دوری هَکونید
1همون موقه هِزاران نَفَر جَمع هَبان جوریکه هَمدیگَرِسَر، پا نَنِه بان. عیسی اَوَّل خودشه شاگِردانِ هَمرَه گَب بَزَه و باگوته: «عُلَمایِ فِرقِه فَریسی یِه خَمیرمایه جی که دُروئیِه، دوری هَکُنید. 2هیچ قایِم هَکُردِه چی ایی دَنیِه که مَعلوم نَبوُ و هیچ جا هَدِه چی ایی دَنییِه که بَرمَلا نَبو. 3اونچه که ظُلَماتِ دِلِه باگوتید، روشِنایی دِلِه بِشنَوِسِّه بونه، وَ اونچه که دَوِسِّه دَرِ پُشت یَواشکی باگوتید، سِرِه یه پُشتِ بامِ سَر اعلام بونه.
4«می رَفِیقان، شِمِره گونَم اوشانِ جی که تانَن فقط شِیمی تَن بَکوشَن و اینه جی بیشتر دِ نَتَّنَن کاری هَکُنَن نَتِرسین. 5وَلی شِمِره هُشدار دَنَم بایسّی کییِه جی بَتِرسییَن: اونه جی که بَعد از اونکه بَکوشتِه، اِقتِدار دَاره جَهَنَمِ دِلِه تووادِه. آرِه، شِمِره گونَم، اونه جیه که بایَسّی بَتِرسییَن. 6مَگِه پَنج تا مِلیجِه رِه دو قِران نَروشِنِن؟ با این وجود، خُدا حتّی ایتا از اوشانه یادِ جی نَبِرنه. 7حتّی تمام شِیمی سَرِ مو هَم بِشمارِسِّه هیسه. پَس نَتِرسین، چون شیمی اَرزِش هِزاران مِلیجِه یه جی بیشتَرِه.
8«شِمِره گونَم، هر کی مَردُمِ وَرجه اِقرار هَکونه می دُمّاله رویه، انسانِ ریکا هم اونه خُدایِ فِرِشتِگانه وَرجه اِقرار کانه. 9وَلی هر که مَرِه مَردُم وَرجه حَشا هَکونه، مَن هَم خُدایِ فِرِشتگانِ وَر اونه حَشا کانَم.
10هَر کی انسان ریکایِ علیه گَب بَزِنِه، آمُرزیدِه بونه، وَلی هر کی روح القُدُسِ کُفر باگو، آمُرزیدِه نَبونه. 11وَختی شِمِره یَهودیِانِ عِبادَتگاه و حاکِمان و اوشانیکه اِقتِدار دارَن وَرجه بَرنِن، نِگَران نَبین که چِطور شیمی جی دِفاع هَکُنید یا چی باگویید، 12چونکه همون موقه روح القُدُس اونچه که بایسّی باگویید رِه، شِمِره یاد دَنِه.»
نادانِ پولدارِ مَثَل
13یِهویی یِه نَفَرجَماعتِ میَن اونه باگوته: «اُسّا، می اَداشِ باگو می پیَرهِ اِرثِ می هَمرَه تخسیم هَکونه.» 14وَلی عیسی اونه باگوته: «اِی مَردای، کی مَرِه شِیمی میَن داوَر یا تخسیم گر هَکُردِه؟» 15وَ عیسی مَردُمِ باگوته: «هوشیار هَبین و حِرص و طَمَعِ جی دوری هَکُنید، چونکه آدَمی یه زندگی به این رَبطی نِداره که اونه دارایی چَنّی زیادِه.» 16ایما این مَثَلِ اوشانِ وَسین بیاردِه: «ایتا پولدارِ مَردَایِ بِجار خِیلی مَحصول بیاردِه. 17اون مَردَای خودشه هَمرَه باگوته ”چه هَکُنَم، چونکه جایی نِدارم می مَحصولِ اَمبار هَکُنَم؟“ 18پس باگوته: ”بِفَهمِسَّم چی بایسّی هَکُنَم! می کَندوج ِشانهِ خراب کانَم و کَندوجِ گَته تَری سازِنَم، وَ تمام گَندُم و می اَموالِ اوشانه دِلِه اَمبار کانَم. 19ایما می جانِ گونَم، اِی جان، خِیلی سالِ وَسین اَموال جَمع هَکُردی. اَسِه آرام بَگیر و بُخار و بَنوش و خوش باش.“ 20وَلی خُدا اونه باگوته: ”اِی نادان! هَمین اِمشو تی جانِ تی جی گیرنَم. پَس اونچه که جم هَکُردی کی شین بونه؟ 21این عاقبتِ کَسیِه که خودِشه رَه مال و مَنال جمع کانه، وَلی خدای وَسین پولدار نییِه.»
نِگَران نَبین
22اونوَخت عیسی خودِشه شاگِردانِ باگوته: «شِمِره گونَم، شیمی زندگی یه وَسین نِگَران نَبین که چی بُخارین، وَ نَه شیمی تَن وَسین که چی دَکُنین. 23چون زندگی غذایِ جی و تَن لِواسِ جی مُهِمتَرِه. 24کِشکِرِته شانِ بِیشین: نه کارنَن و نه دِرُو کانَن، نه اَمبار دارَن و یا جایی که اَمبار هَکُنَن، با این وجود خُدا اوشانه روزی رِه دَنِه. وَ شُما چَنّی با اَرزِشتَر از این پَرَندِه شان هیسین! 25کی شیمی میَن تانهِ نِگَرانی یه هَمرَه، یِذَرِه خودشه عُمرِ زیاد هَکونه؟ 26پَس، اَگه این کوچِ کارِ نَتَّنید هَکُنید، چیه وَسین دیگَر کارانِ نِگَرانید؟ 27سوسَنِشان رِه بِیشین چِطور سَر کَشِنَن، نه زَحمَت کَشِنَن و نه ریسِنَن. شِمِره گونَم حتّی سُلیمان پادشاه هم تمام خودشه شُکوه و جَلال هَمرَه ایتا اوشانه مِثان هم بَزَک نَبا. 28پَس اَگه خُدا صَحرایِ واشِ كه اِمروز دَرِه و فَردا تَنورهِ دِلِه تُوواده بونه رِه، اینجور بَزَک کانه، چَنّی بیشتر شِمِره بَزَک کانه، اِی کم ایمانِشان! 29پس اینِه دُمّال دَنِبین که چی بُخارین و یا چی دَکُنین، اینِ نِگَران نَبین، 30چون این دُنیای خُدانَشناسِ مَردُم این چیزانِ دُمّال دَرِن، وَلی شیمی پیَر که آسِمانِ دِلِه دَرِه دانِه که شُما تمام ایشانِ اِحتیاج دارین. 31پس شُما اونه پادشاهی یه دُمّال دَبین، که تمام ایشان هَم شِمِره هَدَه بونه.
32«اِی کوچِ گَلِّه، نَتِرسین، چونکه شِیمی آسِمانی پیَرِ خُشحالی اینه که پادشاهی رِه شِمِره هَدِه. 33اونچه که دارید رِه بَروشید و فَقیرِان هَدین؛ شِمِرَه پول کیسِه ایی درُس هَکُنید که نَپیسِه و گَنجی آسِمانِ دِلِه که تَمام نَبونه، جایی که نه دُزد اونه دُزِّنه و نه پوتار اونه از بِین بَرنِه. 34چون هر کوجه شیمی گَنج دَبو، شِیمی دِل هَم اوجِه دَرِه.
آمادِه هَبین
35«شیمی کَمَرِ خِدمَت وَسین دَبِدید، و شیمی لمپا رِه روشَن بِدارین. 36اوشانه مِثان هَبین که انتظار کَشِنَن اوشانه اَرباب عَروسیِ یِه جَشنِ جی وَگِرده، تا وَختی راهِ جی رَسِنه و دَر زَنه، دَرجا دَرِ اونه وَسین واز هَکُنَن. 37خوش بِحالِ پاکارانی كه وَختی اوشانه اَرباب وَگِردِنِه، اوشانه بیدار و هوشیار بِینِه. راس راسی شِمِره گونَم، اون خودِشه لِواسِ خِدمَت دُکانه و اوشانه سُفره یه سَر نیشاندِنِه و هَنهِ اوشانه جی پَذیرایی کانه. 38خوش بِحالِ اون پاکارانی که وَختی اوشانه اَرباب هَنِه، خواه نِصف شُو هَبو و خواه سِه صُب، اوشانه بیدار و هوشیار بِینِه.
39«وَلی اینه بِدانید اگه صاب سِرِه دَانِسِّه دُزد چه ساعَتی هَنِه، نُذارنه با اونِه سِرِه یه جی دُزّی هَکُنَن. 40پَس شُما هم آمادِه هَبین، چون انسان ریکا اون موقه ایی هَنِه که اِنتظار نِدارید.»
41پِطرُس بَپُرسییَه: «آقا، این مَثَلِ اَمَرِه بیاردی یا هَمه یِه وَسین؟» 42عیسی یِه خُداوند جَواب هَدَه: «پس اون مُواشِرِ وَفادار و دانا کیِه که اونه اَرباب خودِشه سِرِه یه پاکارانِ سَرپَرَسّی رِه اونه هَدَه تا اوشانه غَذایِ سَهمِ بِه موقه اوشانه هَدِه؟ 43خوش بِحالِ اون پاکاری كه وَختی اونه اَرباب هَنه اونه کارِ سَر بِینِه. 44راس راسی شِمِره گونَم، تمام خودِشه دارایی رِه اونه دَس دَنِه. 45وَلی اَگه اون پاکار خودشه وَر باگو ”می اَرباب وَگرِسَّن دیر هَبا،“ پاکاران و کُلفَتانِ اَذیَت و آزار هَکونه و بُخارِه و بَنوشِه و عیاشی هَکونه، 46اونه اَرباب روزی که اِنتظار نِدارِه و ساعتی که اونه جی باخَبَر نیِه هَنه و اونه دوشَقِّه کانه، وَ اونه خیانتکارانِ جایِ دِلِه تُووادِنِه.
47«اون پاکاری كه خودشه اَرباب خواسِّه رِه دانِه و با این وجود خودِش ره اونه اَنجام هَدَئنِ وَسین آمادِه نُکانه، بَدجور مُجازات بونه. 48وَلی اونیکه خودشه اَرباب خواسِّه رِه نِدانه و کاری کانه که تَنبیهِ سِزاوارِه، کَمتر مُجازات بونه. هر کی رِه بیشتر هَدِه هَبو اونه جی بیشتر هَم درخواس بونه، وَ هر کی رِه که بیشتر بِسپارِسِّه هَبو، بیشتر هم اونه جی طَلَب بونه.
جُدایی
49«مَن بومَم تا زَمینِ تَش بَکِشَم، اِی كاش تا اَلان تَش بِیتِه با! 50مَن غسل تَعمیدی دارم که بایسّی اونِه هَگیرَم و تا اون اَنجام هَبو چقدر فِشارِ میَن دَرم. 51گمان کانید بومَم تا زَمینِ سَر صُلح و آشتی بیارَم؟ نه، بومَم جُدایی تُووادَم 52مین بَعد، خانواری که پَنج نَفَرییَن اوشانه میَن جُدایی دَکِنه، سِه نَفَر دو نَفَرعَلِیه و دو نَفَر سِه نَفَرعَلِیه. 53پیَر ریکایِ عَلیه و ریکا پیَر عَلیه، مآر کیجای عَلیه و کیجا مآر عَلیه، شو مآر عَروس عَلیه و عَروس شومآرعَلیه.»
54ایما عیسی جَماعَتِ باگوته: «وَختی دینین مَغِربِ جی اَبرِشان هَنِن، دَرجا گونید: ”خَنهِ وارِش بیه،“ وَ هَمونجور هم بونه. 55وَختی جُنوبِ جی وا زَنه، گونید: ”هوا خَنِه گَرم هَبو،“ وَ همونجور هَم بونه. 56اِی دورویان! شُما كه دانید چِطور آسِمان و زَمینِ وَضعیَتِ تَعبیر هَکُنید، چِطور نَتَّنید این زَمانه یه وَضعیَتِ تَعبیر هَکُنید؟
57«چِرا خودتان اونچه بارِه که دُرِسِّه داوَری نُکانید؟ 58وَختی هَلَه تیِ شاکی یه هَمرَه قاضی یه وَر شونی، تَقَلّا هَکُن راهِ دِلِه اونه هَمرَه آشتی هَکُنی، نَکُنِه اون تِرِه قاضی یِه وَر بَکِشانِه و قاضی تِرهِ مأمورِ دَست هَدِه، وَ مأمور هم تِرهِ زِندانِ دِلِه تُوواده. 59تِرِه گونَم تا قِرانِ آخَرِ نِدی، هیچ جور زِندانِ جی دِرگا نییَنی.»
Currently Selected:
اِنجیلِ لوقا 12: GMB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
