اِنجیلِ لوقا 10
10
عیسی هفتاد نَفَرِ روانه کانه
1بعد ازاون، عیسی یه خُداوند هَفتاد نَفَرِ دیگَرِ اِنتِخاب هَکُردِه و اوشانه دُتا دُتا خودِشه جی پیشتَر به شَهر و دیاری که خودش دَر نَظَر داشتِه اوجِه بوشو، رَوانه هَکوردِه. 2اوشانه باگوته: «مَحصول زیادِ، وَلی کارگَر کَم. پس صاحاب مَحصولِ جی بِخواین تا کارگَرانِ بیشتَری رِه دِرو هَکوردَنِ مَحصولِ وَسین رَوانه هَکونه. 3بیشین! مَن شِمِره ایتا وَرِّه یه مِثان وِرکِشانِ دِلِه روانه کانَم. 4شیمی هَمرَه پول و بُقچه و چَمیش نَبِرین، وَ راه میَن شیمی وَختِ سَلام هَکُردَن وَسین تَلَف نَکُنین. 5هر سِرِه یه دِلِه شونِید اوَّل باگویید ”صُلح و سَلام این سِرِه یه سردَبو.“ 6اَگه اون سِره یه دِلِه کسی اَهلِ صُلح و سَلام هَبو، شیمی صُلح و سَلام اونه سَر ماندِنه، وَگَرنَه، شِمِرِه وَگِردِنِه. 7اون سِرِه یه دِلِه بِمانید و هر چی شِیمی پیش بَنَن، بُخارین و بَنوشین، چونکه كارگَر خودشه مُزدِ مُستَحَقِ. این سِرِه اون سِرِه نَکنین. 8وَختی ایتا شَهرِ دِلِه بَشَین و شِمِرِه قَبول هَکُردَن، هر چی شِیمی پِیش بَنَن، بُخارین. 9اوجِه یه مَریضانِ شَفا هَدین و باگویید: ”خُدایِ پادشاهِی شِمِرِه نَزّیکِه.“ 10وَلی هَر وَخت ایتا شَهرِ دِلِه بَشَین و شِمِره قَبول نَکُردَن، اون شَهر کوچه هانِ دِلِه بیشین و باگویید: 11”اَما حَتّی شِیمی شَهرِ خاک و خُولِه که اَمیِ لِنگِ سَر نیشتِه رِه، شیمی عَلیه تِکاندِنیم. وَلی اینه بِدانید خُدایِ پادشاهی نَزّیکِه.“ 12بِدانید داوَری روز، مُجازاتِ تَحَمُل، سُدوم شَهرِ وَسین که گُناه جی پُر با راحَت تَرِ تا اون شَهرِ وَسین.
13«وای بر تو، اِی خورَزین، وای بر تو، اِی بیت صِیدا! چون اَگه مُعجِزاتی كه شِیمی دِلِه اَنجام هَبا صور و صیدونِ شَهرانِ دِلِه اَنجام بونِه با، اوجِه یِه مَردُم خِیلی جلوتر پِلاس دُکانه بان وخاکِ کُلُمِ سر نیشِنِه بان و توبِه کانه بان. 14وَلی داوَری روز، مُجازات تَحَمل، صور و صیدونِ وَسین راحَت تَرِه تا شِمِرِه. 15وَ تو اِی كَفرناحوم، خیال کانی تا آسِمان سَر کَشِنی؟ نه، بلکه جَهَنِم دِلِه سَرنِگون بونی.
16ایما خودِشه شاگِردانِ باگوته: «هر کی شِمی گَبِ گوش هَکونِه، می گَبِ گوش هَکُردِه، وَ هر کی شِمِره قَبول نَکُنِه، مَرِه قَبول نَکُردِه، وَلی هر کی مَرِه قبول نَکُنِه، اونیکه مَرِه رَوانه هَکوردِه رِه قَبول نَکُردِه.»
اون هَفتاد نَفَر وَگَرِسَّن
17اون هَفتاد نَفَر خُشحالی یه هَمرَه وَگرسَّن و باگوتَن: «اِی آقا، تی اسم هَمرَه حتّی آلِشان هم اَمی جی اِطاعت کانَن.» 18عیسی اوشانه باگوته: «مَن شیطانِ بَدییَم که بَرقِ مِثان آسِمانِ جی جیر کَنِه با. 19اَسِه شِمِره اِقتدار دَنَم كه مارِشان و عَقرَبِشان رِه شیمی لِنگِ جیر لِه هَکُنید و دُشمَنِ تمام قُوَّتِ از بِین بَبِرین، وَ هیچ چی شِمِره آسیب نَرِساندِنِه، 20وَلی اینه وَسین خُشحالی نَکُنین که پَلیدِ ارواح شِیمی جی اِطاعَت کانَن، بلکه اینه وَسین خوشحال هَبین که شیمی اِسم آسِمانِ دِلِه بَنویشتِه هَبا.»
21همون دَم، عیسی روح القُدُس دِلِه شاد هَبا و باگوته: «اِی پیَر، آسِمان و زَمینِ صاحاب، تِرِه شُکر کانَم كه این چیزان رِه حَکیمان وعاقِلانِ جی قایِم هَکُردی و کوچِ وَچِه هانِ رَه آشکار هَکُردی. آرِه، اِی پیَر، چون تی خوشحالی اینه دِلِه با. 22می پیَر هَمِه چی رِه می دَس بِسپارِسِّه. هیچکَس نِدانه ریکا کیِه بِجز پیَر، وَ هیچکَس نِدانه پیَر کیِه بِجز ریکا، وَ اوشانیکه ریکا بِخواد پیَرِ اوشانه وَسین آشکار کانه.»
23ایما تنهایی دِلِه، خودشه شاگِردانِه بِیشییِه و باگوته: «خوش بِحالِ چِشائی که اونچه شُما دینینِ، دینَن. 24چون شِمِره گونَم خِیلی از پِیغَمبَران و پادشاهان آرزو داشتن اونچه که شُما بَدییَین رِه، بَینَن ولی نَدییَن، وَ اونچه که شُما اِشنَوِنید رِه، بِشنُئَن ولی نِشنَوِسَّن.»
خُجیرِ سامِری یِه مَثَل
25ایتا روز توراتِ عُلَمایِ جی یِنَفَر وَرسَه تا این سوالِ هَمرَه عیسی رِه آزمون هَکونه، باگوته: «اِی اُسّا، چه هَکُنَم تا اَبَدی زندگی رِه بِدَس بیارَم؟» 26عیسی اونه جواب باگوتِه: «توراتِ دِلِه چی بَنویشتِه هَبا؟ اونه جی چی فَهمِنی؟» 27جَواب هَدَه: «”خُداوند تیِ خُدا رِه تمام تیِ دِل و تمام تیِ جان و تمام تیِ قُوَّت و تمام تیِ فِکرِ هَمرَه دوس بِدار، وَ تی هَمسادِه رِه تیِ جانِ مِثان دوس بِدار.“» 28عیسی اونه باگوته: «دُرس جَواب هَدَیی. اینه بِجا بیار که زندگی رِه داری.» 29وَلی اون خودشه توجیه هَکُردَن وَسین عیسی یه جی بپُرسییَه: «می هَمسادِه کیِه؟» 30عیسی اونه جَواب باگوته: «ایتا مَردَای اورشلیم جی اَریحایِ شَهرِ سمت شونِه با. راهِ دِلِه راهزَنانِ دَس دَکِته. اوشان اونه لُخت هَکُردَن و کُتَک بَزَن، وَ اونه نیمِه جان وِل هَکُردَن و بَشَن. 31از قَضا مَعبَدِ ایتا کاهِن اوجِه یِه جی رَد بونِه با. وَلی وَختی اونه چِش اون مَردَای رِه بُخاردِه، خودشه راه رِه وَل هَکُردِه و راهِ اون دَسِّ جی بَشَه. 32هَمینجور، مَعبَد ایتا خادم هَم اوجِه یِه جی رَد بونه با. اون هم وَختی اوجِه بَرِسییَه و اون مَردَای رِه بَدییَه، خودشه راه رِه وَل هَکُردِه و راهِ اون دَسِّ جی بَشَه. 33وَلی ایتا مُسافِر که سامِری با وَختی اوجِه بَرِسییَه و اون مَردَای رِه بَدییَه، اونه دِل اونه رَه بَسوتِه. 34پس اونه وَر بَشَه و اونه زَخمِشانِ سَر شَراب بَریختِه و روغَن بِمالِسِّه و دَبِسِّه. ایما اونه خودشه خَرِ سَر سَوار هَکُردِه و ایتا کاروانسرا یِه دِلِه بَبِرده و اونه جی پَرَستاری هَکُردِه. 35فَردَئی، صاب کاروانسرا رِه دو دینار که دو روز کارگری دسمُز قدر با هَدَه و باگوته ”این مَردَای یِه جی پَرَستاری هَکُن و اَگه اینه جی بیشتر خَرج هَکُردی، وقتیکه وَگَرِسَّم تِره دَنَم.“ 36اَسِه تی نَظَر این سِه تایه دِلِه، کُدام ایتا اون مَردَای که راهزَنانِ دَس دَکِتِه با یِه هَمسادِه بان؟» 37اون عالِم جِواب هَدَه: «اونیکه اونه رَحم هَکُردِه.» عیسی باگوته: «بوشو و تو هَم اینجور هَکُن.»
مارتا ومریمِ
38وختی راهِ دِلِه دَبان بوشون، به ایتا آبادی بَرِسییَن. اوجِه ایتا زِنا که اونه اِسم مارتا با عیسی رِه خودشه سِرِه دَعوَت هَکُردِه. 39مارتا ایتا خاخُر داشتِه که اونه اِسم مَریم با. مریم عیسی یه لنگِ وَر نیشته با و اونه گَبِ گوش دَنِه با. 40وَلی مارتا سَخت پَذیرایی یه مَشغول با، مارتا عیسی یه وَر بوما و باگوته: «اِی آقا، تِرِه مُهِم نیِه که می خاخُر مَرِه پَذیرایی یه دِلِه تَنها بَنَه؟ اونِ باگو مَرِه کُمَک هَکونه!» 41وَلی عیسی یه خُداوند جَواب هَدَه: «مارتا! مارتا، تو خِیلی چیزانِ وَسین تِره پَریشان و نِگَران کانی. 42اَسِه اونکه یِچّی اَهَمیَت داره، مریم خُجیرِه چی رِه اِنتِخاب هَکُردِه که اونه جی بِیته نَبونه.»
Currently Selected:
اِنجیلِ لوقا 10: GMB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
