وَحی 7
7
تعداد مُهر بُدَیّا
1بعد از اِ، چهارتا فرشتَه اُمدی که تِی چهار گوشَه زِمی وَایستَدِستادِت و جلووِ چهار باد زِمی شُگِرِتِستاد تا هیچ بادی، لِی زِمی یا لِی دریا یا اُ هیچ درختی نِخَه. 2بعد یَک فرشتَیدو اُمدی که از جَی که آفتُو اَزاد اُ آسِمو بَرا اَچو و مُهر خدای زندَه شُمرَه هاد. آنا وَ صدای بلند شُ آن چهارتا فرشتَه که اُ آنایا کُدرت دَدَ بُدِستاد تا اُ زِمی و دریا ضرر بِزنِت، جار اُشزاد 3و اُشگُت: «کَبل از اِکِه اَما اُ پِشانِنِ نوکرِی خدامو مُهر بِزنِم، اُ زِمی یا دریا یا درختیا ضرر مَزنی.» 4و اُمشُنُفت که تعداد مُهر بُدَیّا صد و چهل و چهار هزار نفر از کُل طایفَهئِی بنیاسرائیل هاد.
5از طایفَهِ یهودا دوازده هزار نفر مُهر بُدِت،
از طایفَهِ رِئوبین، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ جاد، دوازده هزار نفر،
6از طایفَهِ اَشیر، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ نَفْتالی، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ مَنَسی، دوازده هزار نفر،
7از طایفَهِ شَمعون، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ لاوی، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ یِساکار، دوازده هزار نفر،
8از طایفَهِ زِبولون، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ یوسف، دوازده هزار نفر،
و از طایفَهِ بنیامین دوازده هزار نفر مُهر بُدِت.
جمعیت گاتی از هر ملتی
9بعد از اِ، چَش اُمکِه، و بِبِن، جمعیت گاتی هاد که هِسکَه اُشناشابو شُ بِشمُرِه، از هر ملتی، از هَمَهِ طایفَهیّا، کومیا و زابُنیا، جلووِ مِ تخت و جلووِ مِ بَرَّه وَایستَدِستادِت، عبائِی سَفید شُن بار هاد و پِشِی مُه تِی دستشو هاد. 10و آنایا وَ صدای بلند کال شواَکِه که:
«نجات مال خدای اَمائِه،
که لِی تخت اُدائی؛
و مال مِ بَرَّهوائِه.»
11و هَمَهِ فرشتَهیّا، دور تا دور مِ تختا و دور تا دور لِش سَفیدیا و چهارتا موجود زندَه وَایستَدِستادِت؛ و آنایا جلووِ مِ تختا وَ لو، لِی زِمی اُفتَدِت و اُ خدا پرستش شُکِه، 12و شُگُت:
«آمین!
حمد و ستایش و جلال،
حکمت و شکر و حرمت،
کُوّت و کُدرت
لِی خدای اَما بِه، تا اَبَدالآباد.
آمین!»
13مِ موکَوا یکی از مِ لِش سَفیدیا جار اُشزادام و اُشگُت: «اِیاکِه عبای سَفید شُن بارِ کِه هِت و از کُ اُندِستِت؟» 14ما مُ آنا گُت: «آقا، تو اَدانِش.» و آنا شُ ما گُت: «اِیا هَمِ کسِی هِت که از مِ مصیبت گاتا در دِئِت، آنایا عبائیاشو تِک خون مِ بَرَّهوا شُشُشتِه و سَفید شُناکِردِ. 15وَ خاطر هَمِئِه که:
«اِیا روبَرُنِ تخت خدا هِت
و شاو و راز اُ آنا تِی معبدُش خدمت اَکنِت؛
و آناکِه لِی مِ تختا اَنی، خاد حضور خوش اُ آنایا سر پناه اَدَ.
16آنایا دِگَه گُشنَه نابِت،
و دِگَه تشنَه نابِت،
نِه آفتُو شواَزاد،
و نِه هیچ گرمای سوزان دِگَهای.
17اَسِی که مِ بَرَّهوا از مارَکَهِ تخت، چیپُنِ آنایا اَبِه،
و اُ آنایا اُ چشمَهئِی هاوِ زندَه رهبری اَکو.
و خدا هر خَرسیا از چَشیاشو پاک اَدَکو.»
Currently Selected:
وَحی 7: LAB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
وَحی 7
7
تعداد مُهر بُدَیّا
1بعد از اِ، چهارتا فرشتَه اُمدی که تِی چهار گوشَه زِمی وَایستَدِستادِت و جلووِ چهار باد زِمی شُگِرِتِستاد تا هیچ بادی، لِی زِمی یا لِی دریا یا اُ هیچ درختی نِخَه. 2بعد یَک فرشتَیدو اُمدی که از جَی که آفتُو اَزاد اُ آسِمو بَرا اَچو و مُهر خدای زندَه شُمرَه هاد. آنا وَ صدای بلند شُ آن چهارتا فرشتَه که اُ آنایا کُدرت دَدَ بُدِستاد تا اُ زِمی و دریا ضرر بِزنِت، جار اُشزاد 3و اُشگُت: «کَبل از اِکِه اَما اُ پِشانِنِ نوکرِی خدامو مُهر بِزنِم، اُ زِمی یا دریا یا درختیا ضرر مَزنی.» 4و اُمشُنُفت که تعداد مُهر بُدَیّا صد و چهل و چهار هزار نفر از کُل طایفَهئِی بنیاسرائیل هاد.
5از طایفَهِ یهودا دوازده هزار نفر مُهر بُدِت،
از طایفَهِ رِئوبین، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ جاد، دوازده هزار نفر،
6از طایفَهِ اَشیر، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ نَفْتالی، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ مَنَسی، دوازده هزار نفر،
7از طایفَهِ شَمعون، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ لاوی، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ یِساکار، دوازده هزار نفر،
8از طایفَهِ زِبولون، دوازده هزار نفر،
از طایفَهِ یوسف، دوازده هزار نفر،
و از طایفَهِ بنیامین دوازده هزار نفر مُهر بُدِت.
جمعیت گاتی از هر ملتی
9بعد از اِ، چَش اُمکِه، و بِبِن، جمعیت گاتی هاد که هِسکَه اُشناشابو شُ بِشمُرِه، از هر ملتی، از هَمَهِ طایفَهیّا، کومیا و زابُنیا، جلووِ مِ تخت و جلووِ مِ بَرَّه وَایستَدِستادِت، عبائِی سَفید شُن بار هاد و پِشِی مُه تِی دستشو هاد. 10و آنایا وَ صدای بلند کال شواَکِه که:
«نجات مال خدای اَمائِه،
که لِی تخت اُدائی؛
و مال مِ بَرَّهوائِه.»
11و هَمَهِ فرشتَهیّا، دور تا دور مِ تختا و دور تا دور لِش سَفیدیا و چهارتا موجود زندَه وَایستَدِستادِت؛ و آنایا جلووِ مِ تختا وَ لو، لِی زِمی اُفتَدِت و اُ خدا پرستش شُکِه، 12و شُگُت:
«آمین!
حمد و ستایش و جلال،
حکمت و شکر و حرمت،
کُوّت و کُدرت
لِی خدای اَما بِه، تا اَبَدالآباد.
آمین!»
13مِ موکَوا یکی از مِ لِش سَفیدیا جار اُشزادام و اُشگُت: «اِیاکِه عبای سَفید شُن بارِ کِه هِت و از کُ اُندِستِت؟» 14ما مُ آنا گُت: «آقا، تو اَدانِش.» و آنا شُ ما گُت: «اِیا هَمِ کسِی هِت که از مِ مصیبت گاتا در دِئِت، آنایا عبائیاشو تِک خون مِ بَرَّهوا شُشُشتِه و سَفید شُناکِردِ. 15وَ خاطر هَمِئِه که:
«اِیا روبَرُنِ تخت خدا هِت
و شاو و راز اُ آنا تِی معبدُش خدمت اَکنِت؛
و آناکِه لِی مِ تختا اَنی، خاد حضور خوش اُ آنایا سر پناه اَدَ.
16آنایا دِگَه گُشنَه نابِت،
و دِگَه تشنَه نابِت،
نِه آفتُو شواَزاد،
و نِه هیچ گرمای سوزان دِگَهای.
17اَسِی که مِ بَرَّهوا از مارَکَهِ تخت، چیپُنِ آنایا اَبِه،
و اُ آنایا اُ چشمَهئِی هاوِ زندَه رهبری اَکو.
و خدا هر خَرسیا از چَشیاشو پاک اَدَکو.»
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company