وَحی 6
6
هفت مُهر
1وَختی که بَرَّه یکی از مِ هفتا مُهر و موما واز شاکِه ما اُمدی و اُمشُنُفت که یکی از مِ چهارتا موجود زندَه وَ صدایی چُنِ غُرِشت اَگِه: «بِدا!» 2و ما چَش اُمکِه، و بِبِن، یَک اسپ سَفیدی هاد! و سوارُش یَک کَمونی اُشهاد؛ و یَک تاجی اُ آنا دَدَ بو، آناکِه پیروز هاد، در اُمَه، تَ پیروز بِبِه.
3وَختی که بَرَّه، مُهر دوّما واز شاکِه، اُمشُنُفت که موجود زندَه دوّم اَگِه: «بِدا!» 4و اسپِیدو دَر اُمَ، که سرخ روشن هاد، اُ سُوار آنا، اِ اجازَهوا دَدَ بو تا صلح و سلامتیا از لِی زِمی واسی تا مردم اُ یَکُدو بِکشِت، و یَک شمشیر گاتی اُ آنا دَدَ بو.
5وَختی که بَرَّه، مُهر سوّما واز شاکِه، اُمشُنُفت که موجود زندَه سوّم اَگِه: «بِدا!» و ما چَش اُمکِه، و بِبِن، یَک اسپ سِیَهی هاد! و سوارُش یَک تِرَزویی شُ تِک دست هاد. 6و از بین آن چهارتا موجود زندَه، چِی چُنِ یَک صدایی اُمشُنُفت که شَگُت: «یَک کِئلَه گانوم وَ یَک دینار، سه کِئلَه جو وَ یَک دینار؛ ولی اُ روغن و شراب ضرری مَرَسِن!»
7وَختی که بَرَّه مُهر چهارما واز شاکِه، صدای موجود زندَه چهارم اُمشُنُفت که اَگِه: «بِدا!» 8و ما چَش اُمکِه، و بِبِن، یَک اسپی هاد که چَهکُش چِتساد! و سُوارُش اسمُش مرگ هاد و دنیای مُردَیّا اَزدُمبالَش دامَ. اُ آنایا کُدرت اَسِی یَک چهارم زمی دَدَ بو تَ وَ شمشیر و خاد کَحطی و خاد مَرَض و خاد حیوونِی وحشِنِ لِی زِمی، بِکشِت.
9وَختی که بَرَّه، مُهر پنجما واز شاکِه، ما زِرِ مِ کُربونگاها جون کَسِییا اُمدی که وَخاطر کلوم خدا و مِ شهادتی که شُدَدِستاد، کُشتَه بُستادِت. 10آنایا وَ صدای بلند کال شواَکِه که: «اَی خداوندی که حاکم مَچی هِش، اَی تو که کدّوسِش و حَکِش، تا کَی محاکمَه ناکنِش و انتکام خون اَما از آنایاکِه لِی زِمی زندگی اَکنِتا، ناگِرِش؟» 11بعد اُ هر یَک از آنایا عبای سَفیدی دَدَ بو و اُ آنایا گُتَه بو که هیلَی بِشتَه آروم بِگِرِت تا مِ موکَوا که تعداد هم خدمتِنیاشو و کاکَیّاشو که باید چُنِ آنایا کُشتَه بِبِت، کامل بِبِه.
12وَختی که بَرَّه، مُهر شِشُما واز شاکِه، ما چَش اُمکِه، و بِبِن، یَک زلزلَه گاتی بو و خورشید چُنِ جُمَهِ عزا، سِیَه بو و کُرص ماه چُنِ خون بو. 13و اِستَرَئِی آسِمو لِی زِمی بَرِئِستِت، هَموناکِه درخت انجیر وَختی طیفو تَکون شَدَ، میوَهئِی نِه لَساش اُ لِی زِمی اَبَرِنِه. 14آسِمو چُنِ طوماری که اُ تِییَه چِدا، ناپدید بو و هر کاو و جزیرَهای از جَی خوش آسِستَه بو.
15مِ موکَوا پادشاهِی زِمی، آدامِی سرشناس، سَرلشکریا و پولداریا، کُدرتمندیا و هَمَه، هم غُلوم و هم آزاد، اُ خوشو تِی اِشکَتیا و بین صخرَهئِی کاوِیا کایِم شواَکِه. 16آنایا اُ کاویا و صخرَیّا شواَگُت: «لِی اَما بِفتی و اُ اَما از جلووِ لوی مِ کسی که لِی تخت اُدائی، و از خشم بَرَّه کایِم بِکنی، 17اَسِی که راز گات خشم آنایا اُندِ و کِی که شَشابِه طاکَت بیارِ؟»
Currently Selected:
وَحی 6: LAB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
وَحی 6
6
هفت مُهر
1وَختی که بَرَّه یکی از مِ هفتا مُهر و موما واز شاکِه ما اُمدی و اُمشُنُفت که یکی از مِ چهارتا موجود زندَه وَ صدایی چُنِ غُرِشت اَگِه: «بِدا!» 2و ما چَش اُمکِه، و بِبِن، یَک اسپ سَفیدی هاد! و سوارُش یَک کَمونی اُشهاد؛ و یَک تاجی اُ آنا دَدَ بو، آناکِه پیروز هاد، در اُمَه، تَ پیروز بِبِه.
3وَختی که بَرَّه، مُهر دوّما واز شاکِه، اُمشُنُفت که موجود زندَه دوّم اَگِه: «بِدا!» 4و اسپِیدو دَر اُمَ، که سرخ روشن هاد، اُ سُوار آنا، اِ اجازَهوا دَدَ بو تا صلح و سلامتیا از لِی زِمی واسی تا مردم اُ یَکُدو بِکشِت، و یَک شمشیر گاتی اُ آنا دَدَ بو.
5وَختی که بَرَّه، مُهر سوّما واز شاکِه، اُمشُنُفت که موجود زندَه سوّم اَگِه: «بِدا!» و ما چَش اُمکِه، و بِبِن، یَک اسپ سِیَهی هاد! و سوارُش یَک تِرَزویی شُ تِک دست هاد. 6و از بین آن چهارتا موجود زندَه، چِی چُنِ یَک صدایی اُمشُنُفت که شَگُت: «یَک کِئلَه گانوم وَ یَک دینار، سه کِئلَه جو وَ یَک دینار؛ ولی اُ روغن و شراب ضرری مَرَسِن!»
7وَختی که بَرَّه مُهر چهارما واز شاکِه، صدای موجود زندَه چهارم اُمشُنُفت که اَگِه: «بِدا!» 8و ما چَش اُمکِه، و بِبِن، یَک اسپی هاد که چَهکُش چِتساد! و سُوارُش اسمُش مرگ هاد و دنیای مُردَیّا اَزدُمبالَش دامَ. اُ آنایا کُدرت اَسِی یَک چهارم زمی دَدَ بو تَ وَ شمشیر و خاد کَحطی و خاد مَرَض و خاد حیوونِی وحشِنِ لِی زِمی، بِکشِت.
9وَختی که بَرَّه، مُهر پنجما واز شاکِه، ما زِرِ مِ کُربونگاها جون کَسِییا اُمدی که وَخاطر کلوم خدا و مِ شهادتی که شُدَدِستاد، کُشتَه بُستادِت. 10آنایا وَ صدای بلند کال شواَکِه که: «اَی خداوندی که حاکم مَچی هِش، اَی تو که کدّوسِش و حَکِش، تا کَی محاکمَه ناکنِش و انتکام خون اَما از آنایاکِه لِی زِمی زندگی اَکنِتا، ناگِرِش؟» 11بعد اُ هر یَک از آنایا عبای سَفیدی دَدَ بو و اُ آنایا گُتَه بو که هیلَی بِشتَه آروم بِگِرِت تا مِ موکَوا که تعداد هم خدمتِنیاشو و کاکَیّاشو که باید چُنِ آنایا کُشتَه بِبِت، کامل بِبِه.
12وَختی که بَرَّه، مُهر شِشُما واز شاکِه، ما چَش اُمکِه، و بِبِن، یَک زلزلَه گاتی بو و خورشید چُنِ جُمَهِ عزا، سِیَه بو و کُرص ماه چُنِ خون بو. 13و اِستَرَئِی آسِمو لِی زِمی بَرِئِستِت، هَموناکِه درخت انجیر وَختی طیفو تَکون شَدَ، میوَهئِی نِه لَساش اُ لِی زِمی اَبَرِنِه. 14آسِمو چُنِ طوماری که اُ تِییَه چِدا، ناپدید بو و هر کاو و جزیرَهای از جَی خوش آسِستَه بو.
15مِ موکَوا پادشاهِی زِمی، آدامِی سرشناس، سَرلشکریا و پولداریا، کُدرتمندیا و هَمَه، هم غُلوم و هم آزاد، اُ خوشو تِی اِشکَتیا و بین صخرَهئِی کاوِیا کایِم شواَکِه. 16آنایا اُ کاویا و صخرَیّا شواَگُت: «لِی اَما بِفتی و اُ اَما از جلووِ لوی مِ کسی که لِی تخت اُدائی، و از خشم بَرَّه کایِم بِکنی، 17اَسِی که راز گات خشم آنایا اُندِ و کِی که شَشابِه طاکَت بیارِ؟»
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company