نامَه اوّل پِطرُس 2
2
1پَ شما هر بَدجنسی، و هر حُکَه بازِنی و ریاکاری و حسادَت، و هر تهمتی از خوتو دور بِکنی. 2چُنِ بَچِی طَلَئِه تازَه اُ دنیا اُندَ، مُشتاک شیر خالص روحانی بی تَ اُ وسیلَه آنا اَسِی نجات رشد بِکنی، 3اَگَه واکعاً مَزَه تُکِردِ که خداوند خَشِه.
سنگ زندَه و کوم انتخاب بُدَ
4هَموناکِه اُ آنا نَزیک اَدَبی، یعنی اُ مِ سنگ زندَهوا که آدامیا رَد شُکِه ولی تِی چَش خدا انتخاب بُدَ و کیمَتیه، 5شما هم خوتو چُنِ سنگِی زندَه، وَ عنوان خونَهِ روحانی بَنا اَبی تا کاهِنِی مکدّس بی که اُ واسطَهِ عیسی مسیح، کُربونِنِی روحانِنی که خدا کَبولشو اَکو تَکدیم بِکنی. 6اَسِی که تِی کتاب اِشعیای پیغامبر اُندِ که:
«بِبِنی، ما تِک کاوِ صَهیون سنگی اَنِسام،
یَک سنگی که سنگ اصلِنِ ساختمونِه، انتخاب بُدَ و کیمَتیه؛
و هرکَه اُ آنا ایمون اَدارِ
خَجالَت زادَ نابِه.»
7پَ اَسِی شما که ایمون تُئوردِ حرمتِه؛ ولی اَسِی آنایاکِه ایمون شُنِئوردِ،
«مِ سنگی که معماریا رَد شُکِه
سنگ اصلِنِ ساختِمون بُدِ»
8و هَمینا هم،
«سنگی که باعث زِمی خَردَ بِبِه،
و یَک صخرَهای که باعث اُفتَدَ بِبِه.»
آنایا اُ زِمی اَفتِت اَسِی که از کلوم خدا اطاعت ناکنِت، هَموناکِه اَسِی اِ کَرا معین بُدِت.
9ولی شما نَسل انتخاب بُدَ هی، کاهِنِی هی که شاهانَه کاهِنی اَکنی؛ شما یَک ملت مکدّس هی و کومی هی که مِلک خدا خوش هی، تا خصلتِی عالِنِ خدائا اعلام بِکنی، مِ خدایی که شمائا از تاریکی اُ نور عجیبُش دعوت اُشکِه. 10زَمونی شما یَک کوم اُ حساب نِداندی، ولی اَلَه کوم خدا هی؛ زَمونی از رحمت بی نصیب هادی، ولی آلَه اُ شما رحم بُدِ.
11اَی عزیزیا، از شما که تِی اِ دُنیَهوا غریب و بیگانَه هی خواهش اَکنام که از هوی و هَوسِی جسم که وَ ضد جون شما جنگِدات، دوری بِکنی. 12رفتارتو بین آدامِی بین ایمون وَ حرمت بِه، تَ اینایی وَختی که آنایا اُ شما متهم اَکنِت که کَریاتو بَدِ، کَرِی خَشتو بِبِنِت و خدائا تِی راز دِدَش، حمد و ستایش بِکنِت.
اطاعت از صاحبِی کُدرت
13وَخاطر خداوند، از هر مَکام و منصبی که بین آدامیا معین بُدِ اطاعت بِکنی، شَئِه پادشاه بِه که بَراتَ از هَمَهئِه، 14یا شَئِه فَرموندارِی بِت، که از طرف آنا فرستَدَ بُستِت تا اُ آدامِی که کَریاشو بَدِ مجازات بِکنِت و از آدامِی که کَریاشو خَشِه، تعریف و تمجید بِکنِت. 15اَسِی که خواست خدا اِئِه که وَ خوبی کِردَ، نادونِنِ مردم نَفَهما ساکت آکنی. 16چُنِ آدامِی آزاد زندگی بِکنی، ولی آزادیتو یَک سرپوشی اَسِی شرارت مَکنی، بلکه چُنِ غُلومِی خدا زندگی بِکنی. 17اُ هَمَه حرمت بِکنی. خاطر کاکَیّا تُبِئِه، خدا تِرس بی. حرمت پادشاها نِگَه بِکنی.
18اَی غُلومیا، وَ احترام کامل از اربابیاتو اطاعت بِکنی، نِه فَکَط از مِ اربابِی که خَش و آروم هِت، بلکه هَمینا هم از آنایایی که ظالم هِت. 19اَسِی که اِ یَک کَر پُر از فیضِه، که کسی وَخاطر اِکِه چَشُش لِی خدائِه، وَختی وَ ناحَک عذاب اَکَشِه، ناراحتِنیائا طاکَت بیارِ. 20اَسِی که اَگَه وَختی یَک گناهی اَکنی و وَخاطرُش کُتَک اَخری طاکَت اَداری اُ چه افتخاری کِردای؟ ولی اَگَه وَختی کَر خَشی اَنجوم اَتی و وَخاطرُش عذاب اَکَشی، طاکَت اَداری، اِ تِی چَش خدا یَک کَر پُر از فیضِه. 21اَسِی که شما اُ اِ دعوت بُستی، اَسِی که مسیح هم وَخاطر شما عذاب اُشکَشی و اَسِی شما یَک نَمونَه اُشنَه تا کَدام اُ جَی پَی آنا هُنِسی.
22«آنا هیچ گناهی اُشنِکِه،
و حُکَهای تِی کَپُش آدی نِمَ.»
23وَختی شُن آنا دُشمو دَ، دُشمو شاپَس نِدَ؛ مِ موکَوا که عذاب اُشکَشی، تهدید اُشنِکِه، بلکه هَمینا اُ خوش شُ دست خدائی دَ که عادلانَه حُکم اَکو. 24مسیح خوش جُور گناهِی اَمائا لِی صلیب تِی بَدنُش اُشکَشی تا اَما نسبت اُ گناه بِمِرِم و نسبت اُ صالح بُدَ زندگی بِکنِم. خاد زخمِی آنا شفا پیدا تُکِردِ. 25اَسِی که شما چُنِ کَهرِی هادی که رَهشو شُنا گُم کِردِستاد، ولی اَلَه اُ حَدِ چیپو و ناظر جونیاتو آگِشتِستی.
Currently Selected:
نامَه اوّل پِطرُس 2: LAB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
نامَه اوّل پِطرُس 2
2
1پَ شما هر بَدجنسی، و هر حُکَه بازِنی و ریاکاری و حسادَت، و هر تهمتی از خوتو دور بِکنی. 2چُنِ بَچِی طَلَئِه تازَه اُ دنیا اُندَ، مُشتاک شیر خالص روحانی بی تَ اُ وسیلَه آنا اَسِی نجات رشد بِکنی، 3اَگَه واکعاً مَزَه تُکِردِ که خداوند خَشِه.
سنگ زندَه و کوم انتخاب بُدَ
4هَموناکِه اُ آنا نَزیک اَدَبی، یعنی اُ مِ سنگ زندَهوا که آدامیا رَد شُکِه ولی تِی چَش خدا انتخاب بُدَ و کیمَتیه، 5شما هم خوتو چُنِ سنگِی زندَه، وَ عنوان خونَهِ روحانی بَنا اَبی تا کاهِنِی مکدّس بی که اُ واسطَهِ عیسی مسیح، کُربونِنِی روحانِنی که خدا کَبولشو اَکو تَکدیم بِکنی. 6اَسِی که تِی کتاب اِشعیای پیغامبر اُندِ که:
«بِبِنی، ما تِک کاوِ صَهیون سنگی اَنِسام،
یَک سنگی که سنگ اصلِنِ ساختمونِه، انتخاب بُدَ و کیمَتیه؛
و هرکَه اُ آنا ایمون اَدارِ
خَجالَت زادَ نابِه.»
7پَ اَسِی شما که ایمون تُئوردِ حرمتِه؛ ولی اَسِی آنایاکِه ایمون شُنِئوردِ،
«مِ سنگی که معماریا رَد شُکِه
سنگ اصلِنِ ساختِمون بُدِ»
8و هَمینا هم،
«سنگی که باعث زِمی خَردَ بِبِه،
و یَک صخرَهای که باعث اُفتَدَ بِبِه.»
آنایا اُ زِمی اَفتِت اَسِی که از کلوم خدا اطاعت ناکنِت، هَموناکِه اَسِی اِ کَرا معین بُدِت.
9ولی شما نَسل انتخاب بُدَ هی، کاهِنِی هی که شاهانَه کاهِنی اَکنی؛ شما یَک ملت مکدّس هی و کومی هی که مِلک خدا خوش هی، تا خصلتِی عالِنِ خدائا اعلام بِکنی، مِ خدایی که شمائا از تاریکی اُ نور عجیبُش دعوت اُشکِه. 10زَمونی شما یَک کوم اُ حساب نِداندی، ولی اَلَه کوم خدا هی؛ زَمونی از رحمت بی نصیب هادی، ولی آلَه اُ شما رحم بُدِ.
11اَی عزیزیا، از شما که تِی اِ دُنیَهوا غریب و بیگانَه هی خواهش اَکنام که از هوی و هَوسِی جسم که وَ ضد جون شما جنگِدات، دوری بِکنی. 12رفتارتو بین آدامِی بین ایمون وَ حرمت بِه، تَ اینایی وَختی که آنایا اُ شما متهم اَکنِت که کَریاتو بَدِ، کَرِی خَشتو بِبِنِت و خدائا تِی راز دِدَش، حمد و ستایش بِکنِت.
اطاعت از صاحبِی کُدرت
13وَخاطر خداوند، از هر مَکام و منصبی که بین آدامیا معین بُدِ اطاعت بِکنی، شَئِه پادشاه بِه که بَراتَ از هَمَهئِه، 14یا شَئِه فَرموندارِی بِت، که از طرف آنا فرستَدَ بُستِت تا اُ آدامِی که کَریاشو بَدِ مجازات بِکنِت و از آدامِی که کَریاشو خَشِه، تعریف و تمجید بِکنِت. 15اَسِی که خواست خدا اِئِه که وَ خوبی کِردَ، نادونِنِ مردم نَفَهما ساکت آکنی. 16چُنِ آدامِی آزاد زندگی بِکنی، ولی آزادیتو یَک سرپوشی اَسِی شرارت مَکنی، بلکه چُنِ غُلومِی خدا زندگی بِکنی. 17اُ هَمَه حرمت بِکنی. خاطر کاکَیّا تُبِئِه، خدا تِرس بی. حرمت پادشاها نِگَه بِکنی.
18اَی غُلومیا، وَ احترام کامل از اربابیاتو اطاعت بِکنی، نِه فَکَط از مِ اربابِی که خَش و آروم هِت، بلکه هَمینا هم از آنایایی که ظالم هِت. 19اَسِی که اِ یَک کَر پُر از فیضِه، که کسی وَخاطر اِکِه چَشُش لِی خدائِه، وَختی وَ ناحَک عذاب اَکَشِه، ناراحتِنیائا طاکَت بیارِ. 20اَسِی که اَگَه وَختی یَک گناهی اَکنی و وَخاطرُش کُتَک اَخری طاکَت اَداری اُ چه افتخاری کِردای؟ ولی اَگَه وَختی کَر خَشی اَنجوم اَتی و وَخاطرُش عذاب اَکَشی، طاکَت اَداری، اِ تِی چَش خدا یَک کَر پُر از فیضِه. 21اَسِی که شما اُ اِ دعوت بُستی، اَسِی که مسیح هم وَخاطر شما عذاب اُشکَشی و اَسِی شما یَک نَمونَه اُشنَه تا کَدام اُ جَی پَی آنا هُنِسی.
22«آنا هیچ گناهی اُشنِکِه،
و حُکَهای تِی کَپُش آدی نِمَ.»
23وَختی شُن آنا دُشمو دَ، دُشمو شاپَس نِدَ؛ مِ موکَوا که عذاب اُشکَشی، تهدید اُشنِکِه، بلکه هَمینا اُ خوش شُ دست خدائی دَ که عادلانَه حُکم اَکو. 24مسیح خوش جُور گناهِی اَمائا لِی صلیب تِی بَدنُش اُشکَشی تا اَما نسبت اُ گناه بِمِرِم و نسبت اُ صالح بُدَ زندگی بِکنِم. خاد زخمِی آنا شفا پیدا تُکِردِ. 25اَسِی که شما چُنِ کَهرِی هادی که رَهشو شُنا گُم کِردِستاد، ولی اَلَه اُ حَدِ چیپو و ناظر جونیاتو آگِشتِستی.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company