Romans 7
7
1ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့သည် ပညတ်တရားများအကြောင်းကို သိထားသူများဖြစ်၍ ငါယခုပြောဆိုမည့် အကြောင်းအရာကို နားလည်ကြလိမ့်မည်။ လူသည် အသက်ရှင်လျက်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ပညတ်တရားများ၏ အာဏာစက်အောက်တွင်ရှိ၏။ 2ဥပမာပေးရသော် အိမ်ထောင်သည် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်သည် မိမိ၏ခင်ပွန်း အသက်ရှင်စဉ် လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တရားများအောက်တွင် နေရ၏။ 3သို့ဖြစ်၍ သူမသည် မိမိ၏ခင်ပွန်း အသက်ရှင်လျက်ရှိစဉ် တစ်ခြားတစ်ယောက်နှင့်ပေါင်းသင်းနေထိုင်ပါမူ အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူဟု အခေါ်ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း ခင်ပွန်း သေဆုံးသွားလျှင်မူကား တရားဥပဒေနှင့် လွတ်ကင်းသွားပြီးဖြစ်၍ အခြားတစ်ယောက်နှင့် ထိမ်မြားလက်တပ်လျှင် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်သူ မဖြစ်တော့ပေ။ 4ထို့ကြောင့် ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ သေဆုံးခဲ့ကြသဖြင့် ပညတ်တရား၏အောက်၌ အသက်ရှင်ရသောဘဝသည်လည်း အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီဖြစ်၏။ ယခုသင်တို့သည် ဘုရားရှင်အတွက် ကောင်းသောအကျင့်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ကြရန် သေခြင်းမှ အသက်ပြန်ရှင်တော်မူသော အရှင်ခရစ်တော်နှင့် တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်းဖြစ်ကြ၏။ 5ငါတို့သည် လူ့ဇာတိသဘောကို လိုက်လျော၍ အသက်ရှင်ကြစဉ်အခါက ပညတ်တရား၏ လှုံ့ဆော်ချက်အရ အပြစ်ကျူးလွန်လိုစိတ်သည် ငါတို့ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ထကြွလှုပ်ရှားကာ ငါတို့ပြုသမျှသည် သေမင်းအတွက် ဖြစ်ခဲ့၏။ 6ပညတ်တရားသည် အခါတစ်ပါးက ငါတို့အားချုပ်နှောင်ခဲ့၏။ ထိုသို့ချုပ်နှောင်ခြင်းခံရသောဘဝကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီဖြစ်၍ ယခုအခါတွင် ငါတို့သည် ပညတ်တရား၏လက်အောက်မှ လွတ်မြောက်ကြပြီဖြစ်၏။ ယခုအခါ၌ ငါတို့သည် ကျမ်းစာတွင်ရေးသားထားသည့် ပညတ်တရားအားနာခံသည့် နည်းလမ်းဟောင်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ ဉာဏ်အလင်းတော်၏လက်အောက်၌ အသက်ရှင်သောနည်းလမ်းအသစ်ဖြင့် ဘုရားရှင်၏အမှုတော်ကို ထမ်းဆောင်ကြ၏။ 7သို့ဖြစ်လျှင် ငါတို့မည်သို့ဆိုရမည်နည်း။ ပညတ်တရားသည် အပြစ်ဖြစ်စေသည့် အရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်လော။ အပြစ်ဖြစ်စေသည့် အရာမဟုတ်ပေ။ အမှန်တွင်မူ ပညတ်တရားမရှိပါက အပြစ်ဖြစ်စေသည့်အရာအား ကျွန်ုပ်သိမည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ပညတ်တော်က "လောဘလွန်ကျူးခြင်းမရှိနှင့်" ဟုဆိုထားခြင်းမရှိလျှင် လောဘလွန်ကျူးခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်းကို ကျွန်ုပ်ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။ 8အပြစ်တရားသည် ငါတို့အား ထိုပညတ်တော်ကို သတိရစေကာ ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်အတွင်း၌ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သည့် ကြံစည်မှုအမျိုးမျိုးတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ ပညတ်တရားသာမရှိလျှင် အပြစ်တရားသည် သေလျက်နေ၏။ 9ကျွန်ုပ်သည် ပညတ်တရားနှင့်ကင်းလျက် အသက်ရှင်ခဲ့သည့်အချိန် ရှိခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် ပညတ်တော်အာား ကျွန်ုပ်သိရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အပြစ်တရားသည် ရှင်သန်လာ၏။ 10ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည်သေရ၏။ ကျွန်ုပ်အား အသက်ရှင်စေရန်ပေးအပ်သည့် ပညတ်တော်ကပင်လျှင် ကျွန်ုပ်၏အသက်ကို သေစေလေသည်။ 11အပြစ်တရားသည် အခွင့်အရေးရကာ ပညတ်တော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်အားလှည့်ဖြားကာ ကျွန်ုပ်အားသေစေ၏။ 12ထို့ကြောင့် ပညတ်တရားသည် မြင့်မြတ်သန့်ရှင်း၏။ ပညတ်တရားတွင် ပါရှိသည့်ပညတ်ချက်များသည်လည်း မြင့်မြတ်သန့်ရှင်း၍ မှန်ကန်ကောင်းမြတ်ပေ၏။ 13ထို့ကြောင့် ပညတ်တရားသည် မြင့်မြတ်သန့်ရှင်း၏။ ပညတ်တရားတွင် ပါရှိသည့်ပညတ်ချက်များသည်လည်း မြင့်မြတ်သန့်ရှင်း၍ မှန်ကန်ကောင်းမြတ်ပေ၏။ ၁၃ သို့ဖြစ်လျှင် ကောင်းမြတ်သည့်အရာက ကျွန်ုပ်အားသေစေသလော။ မသေစေနိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်အားသေစေသောအရာမှာ အပြစ်တရားဖြစ်ပေသည်။ အပြစ်တရားသည် ၎င်း၏ပင်ကိုသဘောသဘာဝကို ပေါ်လွင်ထင်ရှားစေရန် ကောင်းမြတ်သည့်အရာအားအသုံးပြု၍ ကျွန်ုပ်ကိုသေစေခြင်းသာဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ အပြစ်တရားသည် မည်မျှဆိုးရွားကြောင်းကို ပညတ်တော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သိနိုင်၏။ 14ပညတ်တရားသည် ဝိညာဉ်ရေးနှင့်သက်ဆိုင်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့သိကြ၏။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်သည်အပြစ်တရား၏ ကျေးကျွန်ဖြစ်သည့် လူသားဖြစ်၏။ 15မိမိကိုယ်တိုင်ပြုသည့် အမှုကိုပင် နားမလည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်သည် မိမိပြုကျင့်လိုသည့်အတိုင်း မပြုကျင့်ဘဲ မိမိရွံမုန်းသည့်အမှုကိုသာ ပြုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ 16ထိုသို့ မိမိပြုသောအမှုသည် မှားယွင်းကြောင်းအား ကျွန်ုပ်သိသည်ဆိုလျှင် ပညတ်တရားသည် ကောင်းမြတ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်သည် ဝန်ခံနေခြင်းပင်ဖြစ်၏။ 17ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်ပြုသောအမှုကို ပြုသောသူသည် အမှန်စင်စစ်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ ရှင်သန်လျက်ရှိသည့် အပြစ်တရားပင်ဖြစ်ပေသည်။ 18ကျွန်ုပ်၏လူဇာတိ၌ ကောင်းသောအရာမရှိကြောင်းအား ကျွန်ုပ်သည်သိ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်ထံတွင် အကျင့်ကောင်းကို ပြုကျင့်လိုသောစိတ်ရှိသော်လည်း ပြုကျင့်နိုင်စွမ်းကား မရှိသောကြောင့်ဖြစ်၏။ 19ကျွန်ုပ်သည် အကျင့်ကောင်းကို ပြုကျင့်လိုသော်လည်း မပြုကျင့်ဘဲ ပြုကျင့်လိုခြင်းမရှိသော အကျင့်ဆိုးကိုသာ ပြုကျင့်၏။ 20မိမိမပြုကျင့်လိုသော အကျင့်ကိုကျင့်သောသည်သူကား ကျွန်ုပ်မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်၏စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ ရှင်သန်လျက်ရှိသည့် အပြစ်တရားပင်ဖြစ်၏။ 21သို့ဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တွေ့ရှိရသော သဘောတရားမှာ ကျွန်ုပ်သည် အကျင့်ကောင်းအား ပြုကျင့်လိုသောအခါ အကျင့်ဆိုးကိုသာ ပြုကျင့်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ 22ဘုရားရှင်၏ ပညတ်တော်တရားတော်အား ကျွန်ုပ်၏စိတ်နှလုံးက နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံ၏။ 23သို့သော် ကျွန်ုပ်၏ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ကျွန်ုပ်၏စိတ်ကနှစ်သက်သည့် သဘောတရားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်လျက်ရှိသည့် အခြားသဘောတရားတစ်ခုရှိ၏။ ထိုသဘောတရားသည် ကျွန်ုပ်၏အတွင်း၌ ထကြွလှုပ်ရှား၍ ကျွန်ုပ်အား အပြစ်တရား၏လက်သို့ အပ်နှံသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ရ၏။ 24ဪ ဒုက္ခပါတကား။ သေစေသည့် ဤကိုယ်ခန္ဓာမှ မည်သူသည် ကျွန်ုပ်အား ကယ်ဆယ်ပါမည်နည်း။ 25ကျွန်ုပ်တို့၏အရှင် ယေရှုခရစ်တော်အားဖြင့် ကယ်ဆယ်တော်မူသောဘုရားရှင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် ကြီးမားလှပါသည်။ အချုပ်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်ဖြစ်ရပ်အား ဖော်ပြရသော် ကျွန်ုပ်သည် စိတ်အားဖြင့် ဘုရားရှင်၏ တရားတော်အောက်၌ အစေခံသော်လည်း ဇာတိသဘောအားဖြင့် အပြစ်တရားအောက်တွင် အသေခံ၏။
Currently Selected:
Romans 7: TPV-RV
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This translation of the TPV-RV is © 2024 by DMS-Dhamma Mate Swe Association. It may not be reproduced in whole or in part in any form or by any means without the prior written permission of DMS-Dhamma Mate Swe Association.
