نامَ بُ رومیا 14
14
سَر یِگودو قضاوته نَگَن
1اَوه گو ایمانا وی ضعیفَ بِدَنَ ناو خودا؛ بله نه بَر خاطره هِنده گو راستا عَقیدادا شَری بِگَن. 2مِرُوَگه ایمان هَیَ گو همو دِشدی دِگاریت بُخُت، بله مِرُوه ضعیف تِنه پِنجاری دِخُت. 3بِلا اَوه گو همو دِشدی دِخُت، یه گو همو دِشدی ناخُت گوشگَ نَزانیت؛ اَوه گو همو دِشدی ناخُت ژی، سَر اَوه گو همو دِشدی دِخُت قضاوته نَگَت، چون گو خدا اَو قَبول گِریَ. 4تِ که ای گو سَر خِذمَتکاره یگَ دی قضاوته دِگَی؟ اَو هِندا گو اَو سَرپِیا دِسَگِنیت آن دِکَویت مربوطی اَربابه ویَ. اَو طیگ دِراوَستِت بَر خاطره هِنده گو خاده قادرَ اَوی سَرپِیا خُدان گَت.
5مِرُوَگ رُژَگه ژه رُژه دی باشتِر دِزانیت، بِ وه حالی گو مِرُوَگه دی تواوی رُژا بینا یِگودو دِزانیت. همو کَس دِبی ناو فِکره خودا راستا عَقیدا خودا مطمئن بیت. 6اَو مِرُوه گو رُژَگه معلوم عزیز دِزانیت، بَر خاطره حُرمَتا خاده وه شُله دِگَت. اَو مِرُوه گو دِخُت، بَر خاطره حُرمَتا خاده دِخُت، چون گو شُکرا خدا دِگَت، بِ وه حالی گو اَوه گو ناخُت، بَر خاطره حُرمَتا خاده ناخُت و شُکرا خدا دِگَت. 7چون گو چی یگ ژه مَ بوخو ناژیت و چی یگ ژه مَ ژی بوخو نامِریت. 8چون هَگو اَم دِژین، اَم بُ خاده دِژین و هَگو اَم دِمِرِن، اَم بُ خاده دِمِرِن، بَجا اَم چه بژین، چه بِمِرِن، اَم یه خاده نَ. 9چون گو مسیحْ هَ بَر خاطره وه یگه مِر و دیسا ساخ بو گو هم خادیه مِریا بیت هم خادیه ساخا.
10تِ بُچی سَر بِرایه خو قضاوته دِگَی؟ آن تِ بُچی بِرایه خو گوشگَ دِزانی؟ چون گو اَمه همو پِشیا تَخته قضاوتا خدا راوَستِن. 11چون گو کِتِبا اِشعیایه پِیغَمبَردا هاتیَ نِویساندِن:
«خاده دِبِژیت: اَز بِ ژیانا خو سوند دِخُم گو
هر چُکَگ بَر مِن دیه خار بیت
و هر اَزمانَگ دیه آشگَرا بِژیت گو اَز خدا مَ.»
12بَجا هَریگه مَ دیه حسابا خو بِدَتَ خدا.
13بَجا وَرِن اَم ایدی سَر یِگودو قضاوته نَگَن. بَلگو بَدَلا وه یگه، تصمیمه بِگِرِن گو چه جارا سَر رِیا بِرایه خو بَرَگه گو باعیثه کَتِنه یَ آن مانِعَگه، نَدانِن. 14اَز ناو عیسیْ خاده دا دِزانِم گو چه دِشد بَر خودا مِرار نینَ. بله بُ وی مِرُوه گو اَوه مِرار دِزانیت، مِرارَ. 15چون هَگو بِرایه تَ بِ وه دِشدا گو تِ دِخُی اَذیَت دِبیت، تِ ایدی ناو مُحبّته دا رِفتار ناگَی. بِ وه دِشدا گو تِ دِخُی، اَو مِرُوه گو مسیحْ بَر خاطره وی مِر بَین نَبَ. 16بَجا نَهِلِن راستا وه دِشدا گو اون اَوه قَنج دِزانِن، پیس قِسَدان بِتَ گِرِن. 17چون گو پادشاهیا خدا خارِن و وَخارِن نینَ، بَلگو صالِح بون و آشتی و سِلامتی و شادیَ، ناو رِحا مُقدسا خدادا. 18هَچی کَسه وِسا بُ مسیحْ خِذمَته بِگَت، خدا اَوی قَبول دِگَت و خلق اَوی تأیید دِگَن.
19بَجا وَرِن اَم دوو وه دِشده دا بِن گو باعیثه آشتی و سِلامتی و آوا بونا یِگودو دِبیت. 20بَر خاطره رِسقی شُلا خدا خِرا نَگَ! بَراستی گو همو دِشد پاکِن، بله باش نینَ گو مِرُوَگ بِ وه دِشدا گو دِخُت، بِبیتَ باعیثه کَتِنا مِرُوَگه دی. 21یا قَنج اَوَ گو تِ گوشتی نَخُی آن شَرابه نَوَخُی، آن ژی چه شُله نَگَی گو بِبیتَ باعیثه کَتِنا بِرایه تَ.
22اَو عَقیدا گو تَ راستا وان دِشدانَ دا هَیَ نابَینا خو و خدادا خُدان گَ. خَنیَگه حاله اَوه گو چه دلیل چِنینَ راستا اَو دِشدا گو بوخو تأیید دِگَت دا، خو محکوم گَت. 23بله اَو کَسه گو راستا خارِنا دِشدَگه دا کَتیَ شِگه، هَگو اَوه بُخُت محکوم دِبیت، بَر خاطره هِنده گو بِ ایمانه نَخاریَ، چون هَچی دِشدا گو ژه ایمانه نَبیت، گُنَهَ.
Currently Selected:
نامَ بُ رومیا 14: SKB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
