Sealm 130
130
Sealm 129
1Ic of grundum to þe geomur cleopode;
2Drihten, Drihten, do þu nu ða,
þæt þu mines gebedes bene gehyre.
Wesan þine earan eac gehyrende
and beheldende mid hige swylce
on eall gebedd esnes þines.
3Gif þu ure unriht wilt eall behealdan,
Drihten, Drihten, hwa gedeð æfre,
þæt he þæt geefne eall mid rihte?
4Ys seo mildheortnes mid þe, mihta wealdend,
and ic for ðinre æ, ece Drihten,
þas oþer eall eaðe aræfnige.
Hwæt, þæt sawl min symble aræfnede,
þæt ic on þinum wordum me wel getreowde;
5forðon min sawl on þe symble getreoweð.
6Fram þære mæran mergentide
oðþæt æfen cume ylda bearnum,
Israhelas on Drihten a getreowen.
7Forðon is mildheortnesse miht on Drihtne
and he alyseð lustum ealle,
þa ðe hiht on hine habbað fæste.
8He Israhelas ealle alyseð
of unrihte æghwær symble.
Currently Selected:
Sealm 130: ASPsa
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
The first 50 psalms are credited to King Alfred the Great and were written in c.890-899 AD, and the last 100 psalms were translated c.900-950 AD by an unknown poet.