Apostoloiden tegod 17

Pavel i Sila Fessalonikas

1Apostolad mäniba Amfipoliš i Apollonias läbi i tuliba Fessalonikaha, kus oli evrejalaine suimpert՚. 2I Pavel, kut i kaiken, mäni sinna. Sigä hän koume sobatad pagiži heidenke lugeden heile Pühid Kirjutusid 3i avaiži, midä ned znamoičeba. Hän ozuti, miše Messiale pidi mokitas i eläbzuda kollijoišpäi, sid՚ sanui: «Nece Iisus, kenen polhe nügüd՚ minä sanelen, om-ki nece Messia.» 4Erased evrejalaižišpäi uskoškanziba i ühtniba Pavlaha i Silaha, mugažo sur՚ kogo jumalanvaraidajid grekalaižid i äi naižid korktoiš suguišpäi. 5Necidä kadehtiškanziba ned evrejalaižed, kudambad ei usknugoi Iisusaha. Hö löuziba irdal šläbäidajid pahameližid mužikoid i ühtes heidenke keraziba rahvazkogon i lendiba lidnas kidan. Hö tacihe Jasonan pertinnoks, i tahtoiba tabata sigä Pavlan i Silan i toda heid rahvahan edehe. 6No ku ei löudnugoi heid, ka vägel toiba Jasonan i toižid vellid lidnan vanhembidennoks i kidastiba: «Nügüd՚ nene, ked kaiken mirun kändiba murni, oma tulnuded tänna-ki, 7Jason om otnu heid kodihe. Hö kaik tegeba kesarin käsköid vasthapäi, i nimitaba tošt mest, mittušt-se Iisusad, kunigahaks.» 8Mugoižel kidal hö pöl՚göiteliba rahvast da lidnan vanhemboičijoid. 9Vanhemboičijad otiba Jasonaspäi i toižišpäi dengmaksun zalogaks i pästiba valdale.

Pavel i Sila Verias

10Völ öaigal velled oigenziba Pavlan i Silan Veriaha. Tuldes Veriaha, hö läksiba evrejalaižehe suimpert՚he. 11Tägä evrejalaižed el՚genziba enamban mi Fessalonikas. Hö tahtonke otiba sanan südäimehe i joga päivän lugiba pühid kirjutusid, miše tedištada, om-ik kaik muga. 12Äjad heišpäi uskoškanziba. Uskoškanziba mugažo äjad arvostadud grekalaižed naižed i mužikad. 13No konz Fessalonikas evrejalaižed tedištiba, miše Pavel saneleb Jumalan sanad Verias-ki, hö tuliba sinna, i zavodiba ül՚dütada i ridastoitta rahvast. 14Siloi velled sid՚-žo oigenziba Pavlan matkha kuti meren randale, a Sila i Timofei jäiba Veriaha. 15Satajad veiba Pavlan Afinahasai i pördihe. Heidenke Pavel oigenzi vestin Silale i Timofejale, miše hö teramba tuližiba hänennoks.

Pavel Afinas

16Varastades ičeze sebranikoid Afinas Pavel nägišti, miše lidnas om äi tühjiden jumaloiden kuvid, i nece vei tuskha hänen südäimen. 17Hän pagiži suimpertiš evrejalaižidenke i jumalanvaraidajan rahvahanke i joga päivän torgsijal olijoidenke. 18Kerdan hänenke zavodiba pagišta erased epikurejalaižed i stoikod-filosofad. Toižed heišpäi sanuiba: «Midä nece tühjanpagižii tahtoib sanuda?» Toižed sanuiba: «Voib olda, hän saneleb verhiden jumaloiden polhe», sikš ku Pavel saneli heile hüväd vestid Iisusan polhe i eläbzumižen polhe. 19Hö otiba Pavlan i veiba händast Areopagaha i sanuiba: «Voižim-ik mö tedištada, mitte se uz՚ openduz om, mittušt sinä opendad? 20Čudokahid azjoid sinä ličed meiden korvihe. Miš om pagin? Sidä mö tahtoižim teta.» 21Afinalaižil i toižiden maiden mehil, kudambad eliba sigä, ei olend aigad mihe-ni toižhe, vaiše pagišta i kundelta midä-ni ut.

22Pavel mäni keskele Areopagad i sanui:

«Afinalaižed! Kaikespäi nägub, miše tö lujas navedit jumaloid. 23Konz kävelin lidnas i kacuin teiden pühid sijoid, löuzin mugoižen-ki altarin, kus om kirjutadud: ‘Tundmatomale jumalale’. Hänen polhe, kenele tö kumardatoiš, hot՚ et tuntkoi händast, minä tahtoižin-ki teile sanuda.

24Nece Jumal om tehnu mirun i kaiken, midä siš om, hän om taivhan i man Ižand, hän ei elä pühäkodiš, kudamb om tehtud käzil. 25Hänele ei tarbiž abud mehiden käzišpäi, kuti hänel om mitte-se mairiž, ved՚ hän iče andab kaikile elon, hengen i kaiken toižen. 26Ühtes mehespäi hän om tehnu kaiken mehiden sugun elämaha kaikiš man poliš. Hän jo edelpäi märiči heile aigan i eländsijan röunad, 27miše hö ecižiba Jumalad i käzimujagel löudaižiba händast, hot՚ hän ei ole-ki edahan meišpäi: 28hänes mö eläm, likum, olem. Ved՚ erased teiden runoilijad-ki oma sanunuded: ‘Mö tozi-ki olem hänen roduspäi.’ 29No ku mö olem hänen roduspäi, meile ei tarbiž meletada, miše jumaluz om kut kuld, hobed vai kivi, kudambaspäi mez՚ tegi kuvan ičeze käzil i melel.

30Nenid tedmatomuden aigoid Jumal om tirpnu pit՚kha, no nügüd՚ hän käskeb kaikile mehile kaikjal kärautas grähkišpäi. 31Hän om valičenu sen päivän, konz hän oiktusen mödhe sudiškandeb kaiken mirun, a sudjan linneb mez՚, kudamban hän edelpäi mugoižehe töhö om märičenu. Necen hän vahvištoiti kaikile sil, miše eläbzoiti händast kollijoišpäi!»

32Erased zavodiba nagrda Pavlad, konz kulištiba eläbzumižen polhe, no toižed sanuiba: «Mö toižen kerdan kundližim sindai neciš azjas.» 33Muga Pavel läksi heidennopäi. 34No erased ühtniba hänehe i zavodiba uskta. Heiden keskes oliba Dionisi, üks՚ Areopagan mehišpäi, eraz naine, kudamban nimi oli Damar՚, i toižed.

Currently Selected:

Apostoloiden tegod 17: UZ

Highlight

Copy

Compare