YouVersion Logo
Search Icon

Joannan koumanz' kirjeine 1

1
1Minä, vanhemban oldes, oigendan tervhutesid sinei, armaz Gai. Minä tozi-ki armastan sindai.
2Armaz vellüdem, minä loičen, miše sinä oližid tervhen dai kaik sinai oliži muga hüvin, kut hüvä om sinun hengel. 3Lujas ihastuin, konz tänna tulnuded velled todištiba, miše sinä püžud todes da eläd sen mödhe. 4Ei ole minun täht surembad ihastust, kut kulištada, miše minun lapsed eläba toden mödhe.
Matkas olijad velled
5Armaz vellüdem, kaik se, midä teged velliden täht i verhiden-ki täht, ozutab, miše sinei voib uskta. 6Hö oma todištanuded uskondkundan edes sinun armastuses. Sinä tegeškanded hüvin, ku keradad heid matkha. Ninga pidab abutada nenile, ked radaba Jumalan täht. 7Hö Hristosan nimen täht oma lähtnuded matkha, i ei otkoi nimittušt abud nenilpäi, ked ei tuntkoi Jumalad. 8Meile pidab abutada mugoižile, miše mö ühtes heidenke radaižim toden hüväks.
Diotref i Dimitri
9Kirjutin erasid sanoid uskondkundale, no Diotref, kudamb navedib olda ezmäižen heiden keskes, ei tahtoi vastata meid. 10Sikš minä, konz tulen sinna, tahtoižin pagišta, midä hän radab, ku levitab meiš pahoid paginoid. Da völ sidä-ki hänele om vähä. Iče hän ei tahtoi vastata uskondvellid, da völ kel՚däb toižid-ki, ked tahtoižiba sidä tehta. Hän eskai kükseb heid uskondkundaspäi. 11Armaz vellüdem, ala ota necidä ozuteseks, ota vaiše hüväd. Ken tegeb hüväd, om Jumalaspäi, a ken tegeb pahad, ei ole nähnu Jumalad. 12Dimitrias kaik saneleba vaiše hüväd, da iče tozi-ki saneleb hänes hüväd. Dai mö sanelem hänes hüväd, a tö tedat, miše meiden sanoile voib uskta.
Lopsanad
13Minä tahtoižin sinei äjan sanuda, no en tahtoi kirjutada sidä černilal da kirjutimel. 14Nadeimoi pigai nägištada sindai i pagišta oc ocha. 15Mirud sinei! Sebranikad oigendaba sinei tervhutesid. Sanu tervhensanoid kaikile sebranikoile, dai kaikutte johtuta hänen nimel. Amin՚.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in