اَوِّل قُرِنتیُ 10
10
دربارۀ بُتُ و کُربُنی بُتُ
1چونکه ای کاکائُن، اُمناوا اَ ایی موضوع غافل بَشین که جدُمُ همه زیر اُ ابر هَستَرِن و همشُ اَ وسط اُ دیریا رد شُکِه، 2و همشُ توو اُ ابر و توو اُ دیریا غسل تعمید شُگِه و با ایی کار نِشُن شُدا که اَ موسی پیغُمبَر پیروی اَکُنِن، 3و همشُ اَ یه خوراک روحانی شُخا 4و همشُ اَ یه نوشیدنی روحانی شُنوشی؛ به چه که اُشُ اَ اُ شَغ روحانیی شُنوشی که دُمبالشُ شَهُند، اُ شَغ مسیح هَستَه. 5با ایی همه، خدا اَ بِشتِرِشُ راضی نَهَه، به چه که جسدشُ توو لَردِکی رو زمین ول بو.
6حالا، ایی اِتفاکُ کَفت تا بِی ما نمونه ئُویی بَشِت، تا ما مثه اُشُ اشتیاقمُ به شرارت نَبَشه. 7بُتپرست مَبَشین، مثه بعضی اَ اُشُ که هَستَرِن؛ همطو که توو تورات نوشته بودِن: «کوم نِشتَن، بِی عیش و نوش، و بلند بودَن بِی خوشگذرونی.» 8ما نبایه بیعفتی بُکنیم، همطو که بعضیُشُ بیعفتی شُکِه، و توو یه رو بیست و سه هزار نُفر هلاک بودَن. 9ما نبایه بِی مسیح امتحان بُکنیم، همطو که بعضیُشُ شُکِه و مارُ هلاکشُ شُکِه، 10و نه گِله و شکایت بُکنین، همطو که بعضیُشُ شُکِه و هلاک کننده هلاکشُ ایکه.
11ایی چیزُ اِتفاک کَفت تا بِی اُشُ یه نمونه بَشِت ولی نوشته بودِن تا بِی ما درس عبرت بَشِت بِی مایی که توو دوره ای زندگی اَکِردِیم که آخِر دوران رسیدِن. 12پَ اُ که گَمون اَکُنت سفت ووستادِن، واسار بَشِت نَکه یه وَه بِکِت! 13جُلَ وسوسه ئُویی که وا سر هر آدمی اَتات وسوسه دگه ای سرتُ نَهُندِن. خدا امینِن؛ و ناواله بِشتِه اَ توانِتُ وسوسه بُبی، ولی وختی وسوسه اَتات، یه راه فراری هم اَنوسِه تا بُتونین طاکَت بیارین.
14پَ ای عزیزُن مه، اَ بُتپرستی در بِرِی. 15همطو که با آدموی فهمیده گَپ اَزَنُم وازتُ گَپ اَزَنُم؛ خوتُ دربارۀ اُنچه اَگَم حکم بُکنین. 16اُ پیاله برکتی که وا خاطری شُکر اَکُنیم، مگه شریک بودِن توو خون مسیح نَن؟ اُ نُنی که پَرک اَکُنیم، مگه شریک بودِن توو بدن مسیح نَن؟ 17وا خاطریکه نُن یکین، ما هم که تعدادمُ زیادِن، یَک بدنیم، به چه که همه مو توو یَک نُن همباشیم. 18کوم یهودُ بیگینی: مگه اُشُویی که اَ کُربُنیُ اَخارِن توو کُربُنگاه شریک نابِن؟ 19پَ منظورُم اَ ایی گَپ چِن؟ ایین که خوراک تکدیم بودَه به بُتُ چیزین؟، یا ایکه بُت چیزین؟ 20نه، منظورُم ایین که کُربُنیوی بُتپرستُ تکدیم زارُ اِبو نه تکدیم خدا، و مه اُمناوا شما وا زارُ شریک بَشین. 21ناتونین هم اَ پیاله خداوند سر بِکِشی هم اَ پیاله زارُ؛ ناتونین هم توو سفرۀ خداوند همباش بِشی، هم توو سفرۀ زارُ. 22مگه ماوا آتِش غیرت خداوندُ گُر هادِیم؟ مگه ما اَ اُ کِویتریم؟
23«همِی چی روان» - ولی همِی چی فُیدَه اینین. «همِی چی روان» - ولی همِی چی بنا ناکُن. 24هیچکَ دُمبال نَعف خویی نَبَشه بلکه دُمبال نَعف هَمسادَه خو بَشِت. 25هر گوشتیُ که توو کَصُابی اِفروشِن، بُخاری، کاری به وجدان تُنِبو. 26چونکه «زمین و هرچه که توشِن مال خداوندِن.» 27اگه کسی که ایمُندار نَن به شما بِی خوراک خاردِن دعوت اَکُنت و شما هم دلتُ شَوا بِرِین، هرچه جلوتُ اَنوسِن، بُخارین، کاری به وجدان تُنِبو. 28ولی اگه کسی وازتُ بِگِت: «ایی گوشت کُربُنی ایین که به بُتُ تکدیم بودِن.» اُغایه وا خاطر کسی که واخبرتُ ایکه و وا خاطر وجدان، اَ اُ مَخارین. 29منظورُم وجدان شما نَن بلکه وجدان اُ آدمِن. چون بِی چه بایه وا خاطر وجدان یکی دگه به آزادی مه حکم بَشِت؟ 30اگه مه خوراک خو با شُکر گُفتِن اَخارُم، بِی چه وا خاطر اُ چیزی که خدائو وا خاطری شُکر اَکُنُم، بایه محکوم بَشُم؟
31پَ، چه توو خاردِنتُ، چه توو نوشیدنتُ و چه توو هر کاری که اَکُنین، همه ئو بِی جلال خدا بُکنین. 32بِی هیچکَ دلخور مَکُنین چه یهودیُن، چه یونانیُ و چه کلیسای خدا، 33همطو که مه سعی اَکُنُم تا توو هر کاری که اَکُنُم بِی همه خشنود بُکنُم. مه دُمبال نَعف خوم نَهُم بلکه دُمبال نَعف خیلیُ اَم تا اُشُ نجات پیدا بُکنِن.
Currently Selected:
اَوِّل قُرِنتیُ 10: PES
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
©️2024 Korpu Company
