Rzymian 1
1
Przywitanie i refleksja o godności apostoła
1Paweł, sługa#1:1 sługa, δοῦλος, ozn. też niewolnika. Chrystusa Jezusa, powołany na apostoła,#Dz 9:15; 13:2; Ga 1:15 oddzielony do ewangelii#1:1 ewangelia, εὐαγγέλιον, tj. dobra nowina, dobre przesłanie; chodzi o dobrą nowinę pochodzącą od Boga. Bożej – 2którą [Bóg] już wcześniej przyobiecał przez swoich proroków w Pismach Świętych#Łk 1:70; Rz 16:25-26; Tt 1:2 3o swoim Synu, pochodzącym z nasienia Dawida#Rz 9:5 według ciała,#Mt 1:1; 20:30; 22:42; 2Tm 2:8#1:3 O pochodzeniu Jezusa od Dawida, zob. Mt 1:1, 6, 20; Łk 1:27; J 7:42; Dz 13:23. 4ustanowionym Synem Boga#Mt 17:5; 27:54; 1J 5:20 w mocy według Ducha uświęcenia,#1:4 Duch uświęcenia, πνεῦμα ἁγιωσύνης, to sposób, w jaki Paweł wyraża duchowy rodowód Jezusa w odróżnieniu od Jego rodowodu cielesnego. Lub: (1) Ducha świętości; (2) Ducha poświęcenia. przez zmartwychwstanie z umarłych,#1:4 Nie chodzi o to, że Jezus przez zmartwychwstanie został ustanowiony Synem Bożym, ale o to, że dopełnione w ten sposób dzieło odkupienia przypieczętowało Jego Boskie pochodzenie i rangę Zbawcy (por. Mt 28:18-20; Flp 2:5-11). o Jezusie Chrystusie, naszym Panu, 5przez którego otrzymaliśmy łaskę i apostolstwo,#1:5 łaskę i apostolstwo, hend. (?): łaska apostolstwa (Rz 1:5L). by [wezwać] do posłuszeństwa wiary#J 15:10, 14; Rz 15:18; 16:26; Hbr 5:8-9#1:5 Wyrażenie to bywa różnie rozumiane: (1) chodzi o posłuszeństwo wierze (gen. obiectivus); (2) chodzi o posłuszeństwo wynikające z wiary (gen. subiectivus); (3) chodzi o ufne posłuszeństwo (gen. attributivus); (4) chodzi o wiarę, czyli posłuszeństwo (gen. appositivus); Rz 1:5L. we wszystkich narodach,#Dz 26:16-18; Rz 15:18; Ga 2:7, 9 ze względu na Jego imię, 6wśród których jesteście i wy,#1:6 Wyrażenie może sugerować, że kościół w Rzymie był wielonarodowy. powołani Jezusa Chrystusa#1:6 Lub: (1) powołani, [by należeć do] Jezusa Chrystusa, tj. po powołani gen. jest orzekający; (2) powołani przez Jezusa Chrystusa. – 7do wszystkich przebywających w Rzymie, ukochanych przez Boga, powołanych świętych:#Lb 6:25-26; 1Kor 1:3; 2Kor 1:2 Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana, Jezusa Chrystusa.#1Kor 1:2; 2Kor 1:1; Ef 1:1
Modlitwa dziękczynna i kilka osobistych uwag Apostoła
8Po pierwsze, dziękuję mojemu Bogu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, za to, że wasza wiara rozgłaszana jest po całym świecie.#Rz 16:19; 1Ts 1:8 9Świadkiem bowiem jest mi Bóg,#Flp 1:8; 1Ts 2:5 któremu służę w moim duchu#1:9 w moim duchu, ἐν τῷ πνεύματί μου, hebr.: z głębi ducha, z całej duszy, ze wszystkich sił, בְּרוּחִי וְנַפְשִׁי. w ewangelii Jego Syna, jak nieustannie was wspominam,#Ef 1:16 10zawsze w moich modlitwach prosząc, aby jakoś wreszcie kiedyś udało mi się, z woli Boga, do was przybyć.#Dz 19:21; Rz 15:23, 32 11Pragnę bowiem was zobaczyć,#1Ts 2:11; 3:10 by udzielić wam nieco duchowego daru łaski#1:11 Lub: Pragnę bowiem was zobaczyć, aby wam przekazać jakiś duchowy dar ku utwierdzeniu was. dla utwierdzenia was, 12to zaś znaczy, aby wspólnie doznać zachęty pośród was dzięki wzajemnej wierze#2P 1:1 – waszej i mojej.
13Nie chcę zaś, bracia, abyście nie wiedzieli,#1:13 Nie chcę, abyście nie wiedzieli, por. 1Kor 10:1; 12:1; 1Ts 4:13. że często zamierzałem do was#Dz 19:21 przybyć, choć dotychczas miałem przeszkody, aby zebrać#1:13 Lub: zacząć zbierać, aor. początku czynności; Rz 1:13L. jakiś plon także pośród was, podobnie jak wśród pozostałych narodów. 14Jestem dłużnikiem Greków i barbarzyńców, mądrych i niemądrych. 15Tak więc, co do mnie, gotów#1:15 gotów, πρόθυμος, l. ochotny; Mt 26:41; Mk 14:38. jestem głosić ewangelię i wam w Rzymie.#1Kor 9:16
Moc dobrej nowiny
16Bo nie wstydzę się ewangelii;#Ps 119:46; Mk 8:38; 2Tm 1:8#1:16 ewangelia, εὐαγγέλιον, tj. dobra nowina. jest ona bowiem mocą Bożą#1Kor 1:18, 24 dla zbawienia każdemu wierzącemu,#1Kor 15:2; 1P 1:21 najpierw Żydowi, a i Grekowi.#Dz 13:46 17Objawiona w niej jest sprawiedliwość Boga,#1:17 Sprawiedliwość Boga: tj. (1) sprawiedliwość, której zasady ustala Bóg (gen. subiectivus); (2) sprawiedliwość Bożego rodzaju (gen. obiectivus, (3) sprawiedliwość w sensie atrybutu Boga (gen. attributivus). z wiary w wiarę,#Rz 3:21-22; Flp 3:9#1:17 Z wiary w wiarę, ἐκ πίστεως εἰς πίστιν, lub: przez wiarę dla (l. do) wiary. jak napisano: Sprawiedliwy zaś z wiary żyć będzie.#Ha 2:4; Ga 3:11; Hbr 10:38
Boży sprzeciw wobec grzechu
18Gniew Boży z nieba objawia się bowiem przeciw wszelkiej bezbożności i niesprawiedliwości#1:18 Lub: nieprawości – w obu przypadkach w tym wersecie. ludzi,#Ef 5:6; Kol 3:6 którzy w niesprawiedliwości#1:18 Lub: niesprawiedliwością. tłumią prawdę.#2Ts 2:12 19Dlatego że to, co rozpoznawalne u Boga, jest wśród nich jawne#1:19 jawne, gr. φανερόν, lub: wyraźne, jasne, znane. – Bóg im [to] ukazał.#Dz 14:15-17; 17:24-28 20Bo to, co u Niego niewidzialne, Jego wieczna moc i Boskość, od stworzenia świata może być oglądana w pojmowalnych dziełach, tak że są bez wymówki.#Jb 12:7-9; Ps 19:2 21[To] dlatego, że poznawszy Boga, nie oddali Mu chwały ani nie podziękowali jako Bogu, lecz przez swe powątpiewanie stali się niezdolni do poprawnego myślenia#1:21 stali się niezdolni do poprawnego myślenia, gr. ἐματαιώθησαν, lub: zmarnieli. i ich bezmyślne serce#Ef 4:17-18 uległo zaciemnieniu. 22Uznając się za mądrych, zgłupieli.#Jr 10:14; 1Kor 1:20 23Zamienili też chwałę nieśmiertelnego Boga na podobiznę obrazu śmiertelnego człowieka, ptaków, czworonogów lub płazów.#Wj 32:4; Pwt 4:15-19; Ps 106:20; Jr 2:27 24Dlatego Bóg wydał ich żądzom ich serc na nieczystość, by bezcześcili#1:24 Lub: plugawili. własne ciała między sobą#Dz 14:16#1:24 Może chodzić o (1) inf. celu: aby plugawili swoje ciała; (2) inf. rezultatu: stąd plugawią swoje ciała; (3) inf. wyjaśniający, co oznacza to wydanie ich ze strony Boga. – 25tych, którzy prawdę Boga zmienili w fałsz,#Jr 13:25; 16:19 a także czcili i służyli stworzeniu zamiast Stwórcy, który jest błogosławiony na wieki.#Rz 9:5 Amen. 26[Właśnie] dlatego wydał ich Bóg na pastwę hańby; bo zarówno ich kobiety zamieniły potrzeby naturalne na nienaturalne,#Kpł 18:23; 20:16 27jak i mężczyźni porzucili naturalną potrzebę kobiety i zapałali swoim pożądaniem względem siebie nawzajem, mężczyźni z mężczyznami popełniając bezwstyd i ściągając na siebie samych zapłatę stosowną do ich zboczenia.#Kpł 18:22; 20:13; 1Kor 6:9#1:27 zboczenie, πλάνη, l. zwiedzenie, תַעְתּוַּע. 28I jak nie uznali za słuszne mieć Boga w poważaniu, tak też Bóg zdał ich na zawodny#1:28 Tj. niezdolny do osądu, taki, który nie przeszedł próby, zawodny, εἰς ἀδόκιμον νοῦν, pozostawił ich w odstępstwie ich serca, hbr. עֲזָבָם בִּמְשׁוּבַת לִבָּם. rozum, by dopuszczali się tego, co nieprzyzwoite#Ps 81:13; 2Ts 2:11 – 29[ich], pełnych wszelkiej niesprawiedliwości, zła, chciwości, niegodziwości; pełnych zazdrości, mordu, kłótni, podstępu, złośliwości; plotkarzy, 30oszczerców, nienawidzących Boga, zuchwalców, zarozumialców, samochwalców, wynalazców zła, nieposłusznych rodzicom, 31nierozumnych, wiarołomnych,#1:31 Lub: niedotrzymujących umów l. słowa. niemiłosiernych,#1:31 Lub: pozbawionych serca, okrutnych, ἀστόργους. bezlitosnych.#1:31 Lub: pozbawionych litości, ἀνελεήμονας. 32Oni, choć poznali słuszny wyrok Boga,#Ga 5:19-21 że ci, którzy te rzeczy czynią, zasługują na śmierć, nie tylko je popełniają, ale także pochwalają [podobnie] czyniących.#1:32 Inne listy grzechów: Mt 15:19; Ga 5:19-21; 1Tm 1:9-10; 1P 4:3.
Currently Selected:
Rzymian 1: SNPD4
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej
