Römer 9
9
Dit 9. Kapitel.
1Ik si di Wårheid ön Kristus, ik lög ek, hurvan min Geweten mi Tjügnis jewt ön di hellig Geist.
2Dat ik en gurt Bedrüwwetheid en Kemmer sönder Âphoalden ön min Hart ha.
3For ik ha wensket, sallew van Kristus forstöt tö wisen foar min Brödhem, welk min Frindjer sen eter dit Flēsk.
4Danen, diär van Israel sen, hjert di Ütwål tö di Biärenskep, en Herligheid, en di Forbünd, en di Wet, en di Tinst tö Gottes Iär, en di Tölöwing.
5Danen sen uk di Väders, van hokken Kristus kjemmen es eter dit Flēsk, diär Gott aur Alles es, van alle hōg tö lowin ön Ewigheid. Amen.
6Mar ik si dit ek, dat et me Gottes Urd voarbi es. For hat sen ek alle Israeliten, diär van Israel sen.
7Aurdat ja van Abrahams Stam sen, sen ja dag ek al Abrahams Biärner; mar ön Isaak skel di Ofkomst segent ud.
8Dit hjit: Ek al danen, welk Biärner sen eter dit Flēsk, sen Gottes Biärner; mar di Biärner tö di Tölöwing ud foar di Sit rekent.
9For dit es en Urd van di Tölöwing, wan hi sprakt: Om dös Tid wel ik kom, en da skel Sara en Seen ha.
10En ek alining est diärme sa, mar uk Rebekka es diärvan en Bewis, üs jü van üs Vader Isaak alining üp wei kam.
11Üs di Biärner jit ek geboren wiär, en nogweder Guds, of Arigs dön hed, omdat Gottes Voarnemmen eter di Ütkising fast stunen blew, wåd er tö hör said:
12Ek üt Fortinst foar di Werken, mar dör di Gnåd van di, diär di Mensken räpt, skelt sa wis: Di Gurter skel di Litjer tinstbår wis.
13Alliküs er skrewwen stånt: Jakob ha ik lew hed, mar Esau hå ik håtet.
14Wat skel wü hjirtö si: Es Gott da ünrogtfârdig? Diär est fir fan!
15For hi sprakt tö Moses: Hokken ik gnädig sen, danen sen ik gnädig, en aur hokken ik mi erbârme, diäraur erbarme ik mi.
16Nü komt er ek ön üp hokkens Wel of Låpen, mar üp Gottes Barmhartigheid.
17For di Skreft said tö Farao: Jüstement diärom ha ik di apwäkt, omdat ik min Magt wise wild ön di, en omdat min Nom üp di hile Örd forkindjigt ud skel.
18Sa erbârmt hi sik nü aur danen, üs hi wel; en forstokket danen, hokken hi wel.
19Diärom kjenst dü wel inwänd en si: Hur kjen hi üs da Skildj törekene? For hokken kjen sin Wel wederstun?
20Mar dag, o Mensk! hokken best dü da, dat dü me Gott rogt wedt? Sprakt uk en Werk tö sin Meister: Hurom måkest dü mi sa?
21Hed en Potmåker ek di Magt, om van en Knol Lim jen fat tö Iären, en dit Üder tö Üniären tö måkin?
22Diärom, dat Gott sin Wredheid wise, en sin Magt ipenbåre wild, hed hi me gurt Geduld sin Wredheids Fåten drain, diär törogtmåket wiär tö di Fordamnis.
23Omdat hi diärdör di Rikdom van sin Herligheid ipenbåret ön di Barmhartigheids Fåten, welk hi tö di Herligheid töred måket hed.
24Hokken hi uk röpen hēd, nämelk üs, ek alining ut di Juden, mar uk üt di Heiden.
25Alliküs hi dör Hosea said: Ik wel dit min Volk näm, wat ek min Volk wiär, en min Lēwde, wat ek min Lēwde wiär.
26En hat skel geske, ön dit Plåts, dat tö jam said ud: I sen ek min Volk, diär skel ja di lewendig Gotts Biärner nämt ud.
27Mar Jesaias räpt aur Israel üt: Wan uk di Tal van Israels Biärner sa gurt es, üs Sönd ön Hef, da skel di Aurblewwenen dag selig ud.
28For di Herr wel sin Urd ütför me Geregtigheid ön en Hast, jå me Fordarwin en Stjüren est en ofmåket Såk, wat di Herr wise wel üp di Örd.
29En üs Jesaias tövoaren said hēd: Wan di Herr Zebaoth üs ek en Sit hed aurbliw letten, da wiär wü üs Sodoma uden, en alliküs Gomorra.
30Wat skel wü nü hjirtö si? Dit wel wü si: Di Heiden, diär di Rogtfârdigheid ek sågt hå, hå di Rogtfârdigheid fingen; mar k si van di Rogtfârdigheid, diär üt di Glow komt.
31Mar Israel strewet eter di Rogtfârdigheid, en hēd di Wet van di Rogtfârdigheid ek fingen.
32Hurom dit? Diärom, dat ja ek üt di Glow, mar dör di Werken eter di Wet di Rogtfârdigheid sågt; för ja hå jam stöt ön di Stin tö en Önstōt.
33Alliküs er skrewwen stånt: Se hjir, ik li ön Sion en Stin tö en Önstōt, en en Klep tö Argernis; en hokken ön höm liwt, di skel ek tö Skand ud.
Currently Selected:
Römer 9: NFNT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Translated by Peter Michael Clemens (1804-1870)