Ipenbaring 11
11
Dit 11. Kapitel.
1En diär wåd mi en Reidstok iwen, alliküs en Mētstok en di Engel stond diärbi, en said: Stun âp, en mēt Gottes Tempel, en di Ålter, en danen, welk diärön önbödige.
2Mar di Voargoard let fri, en mēt di ek, for di es ön di Heiden iwen, en ja skel di hellig Stad tötred ön tau en vjärdig Mun.
3En ik wel min tau Tjügen iw, en ja skel profesei düsend, ta höndert en söstig Dågen, en öntein me Sakker.
4Dit sen tau Öli=Bomer, en tau Lägtstanders, welk voar di Herr aur di Örd stun.
5En wan hokken jam Skåd dö wel, da geid dit Für üt jar Müd, en fortiäret jår Finder; en wan er hokken jam Skåd dö wel, di mut alliksa doad måket ud.
6Dössen hå Magt, di Hemmel tö slütten, dat et ek rintj on di Dågen van jår Profeseiing; en ja ha Magt aur di Weter, om ön Blöd tö waten, en di Ord me allerlei Plågen tö slåen, sa åft ja wel.
7En wan ja jar Tjügnis foljendjigt hå, da skel dit Dirt, wat üt dit Steid hur nin Gründ es, apkomt, me jam en Strid hoald, en wel jam aurwen, en wel jam doad måke.
8En jar Likhäms skel lien bliw üp di Gaten van di gurt Stad, welk geistelk nämt ud dit Sodoma en Egypten, hur üs Herr krütsigt es.
9En jår doad Likhäms skel van di Volken, Stammen en Moalen tri Dagen en en hoalew sen ud, en ja wel jår doad Likhäms ek ön di Grewer li.
10En danen, diär üp di Örd une, skel sik frügge, en wellewwe, en arküder Forirings stjür; for dös tau Profeten plåge dânen, welk üp di Örd une.
11En eter tri Dagen en en hoalwen, foar di Lewentsgeist van Gott ön jam; en ja stond üp jar Fet, en gurt Forfirels kam aur danen, welk jam såg.
12En ja hjert en gurtem Stem van Hemmel tö jam sien: Kom ap! En ja foar âp ön Hemmel ön en Wolk, en jår Finder såg jam.
13En ön disallew Stünd wåd en gurt Ördsjilwin, en di tinst Dil van di Stad fäl, en diär wåd ön di Ördsjilwin sowen düsend Man van di Mensken doadslain; en di üdern wad forfirt, en jaw Gott ön Hemmel di Iär.
14Dit taust We es voarbi, dit träd We fölligt gau.
15En di sowenst Engel posaunet. En diär wåd gurtem Stemmen ön Hemmel hjert, diär sprok: Di Könningrikken üp di Wârld sen üs Herr en sin Kristus tö fäl en, en hi skel üs Könning regire ön al Ewigheid.
16En di vjur en twundig Olderlid, diär voar Gott üp jar Stöler set, fäl djäl üp jår Ansegt, en bödigt Gott ön.
17En sprok: Wü danke di, Herr! almagtig Gott, diär dü best, diär dü wiärst, en ön di tökommen Tid best, dat dü din gurt Kraft önnommen hēst, en üs Könning herskest.
18En di Heiden sen wred uden, en din Wredheid es kjemmen, en di Doaden jar Tid, dat er aur jam rogt ud, en din Tinstknegten, din Profeten, en din Helligen, en dânen, diär din Nom fürgte, di Litjen, en di Gurten, di Loan tö iwen; en danen tö fordârwin, welk di Örd fordârewt hå.
19En Gottes Tempel wåd ön Hemmel ipen måket; en di Ark van sin Testament#11.19 Forbünd. wåd ön sin Tempel sen, en diär kam Leid, en Rösten, en Tönder, en Ordsjilwin, en gurt Heils.
Currently Selected:
Ipenbaring 11: NFNT
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Translated by Peter Michael Clemens (1804-1870)
