Forhandlings 11
11
Dit 11. Kapitel.
1En di Apostels en Brödhem, welk ön Judäa wiär, hjert, dat uk di Heiden Gotts Urd önnommen hed.
2En üs Petrus âpkam tö Jerusalem, strēd#11.2 forwit danen van di Beskjäring me höm.
3En said: dü best ingingen tö di Karming sönder Beskjäring, en hēst me jam iten.
4Mar Petrus begent, en fortält et jam al, hur-t töhop hinget, en said:
5Ik wiär ön di Stad Joppe, en bödigt, en frügget mi sa, dat ik knap van mi salw wust, en såg en Gesigt, nämelk en Fat diäldålin üs en gurt lennen Dok me vjur Sneppen, en diälletten van Hemmel, en dit kâm hen tö mi.
6Ik betragtet dit, en wåd wår Dirten me vjur Fet van di Örd, en wild Besten, en Würmer, en Vügler üt di Logt.
7En ik hjert en Stem, welk said tö mi: Stun ap, Petrus! slagte en īt.
8Mar ik said: U nån, Herr! for ik hå jit older wat Ünhelligs of Ünrins ön min Müd nommen.
9Mar di Stem swåret mi dit taust mål van Hemmel: Wat Gott rensket hēd, dit måke dü ek ünrin.
10En dit ske tri Lopper; en Alles wåd weder aptein tö Hemmel.
11En betǟnk, metjens stönder tri Kârming voar dit Hüs, diärön ik wiär, welk van Cäsarea tö mi stjürt wiär.
12En di Geist said tö mi, ik skuld me jam gung, en ek twiwle. En dös sogs Brödhem ging me mi, en wü ging īn ön di Man sin Hüs.
13En hi forkindigt üs, hurdelling hi di Engel ön sin Hüs hed stun sen, welk tö höm said: Stjür Karming na Joppe, en let Simon hale, me di Tönōm Petrus.
14Hi wel di Urder si, dör welk dü en din hile Hüs selig ud.
15En üs ik begent tö spreken, fǟl di hellig Geist üp jam, alliküs üp üs van jest Begen of ön.
16Diär tågt ik om dit Urd van di Herr, üs hi said: Johannes hēd me Weter döpet, mar /I skel/ me di hellig Geist döpet ud.
17Wan Gott nü /jam/ likdelling Gåwen iwen hēd, alliküs uk üs, welk ön di Herr Jesus Christus liw: wat wiär ik da, om Gott oftowiärin?
18Üs ja dit hjert, swügget ja stel, en lowet Gott en said: Sa hēd Gott uk di Heiden Bōt (Bekiring) iwen, om tö lewwin.
19En dânen, welk ombistrit wiär ön di Forfölging, welk aur Stefanus öntstönd, ging ombi önt Lönd Fönizien, en Cypern, en Antiochien, en sprok tö Nemmen dit Urd, üs alining tö di Juden.
20En Sommen van jam wiär Karming van Cypern en Kyrene, ja kâm tö Antiochien, en sprok uk tö di Griken, en prötjet dit Evangilje van di Herr Jesus.
21En Gotts Hund wiär me jam, en en gurt Öntal līwt, en bekirt sik tö di Herr.
22En dit Gerügt van jam kam dit Geminte tö Oaren ön Jerusalem, en ja stjürt Barnabas, dat hi henging bet tö Antiochien.
23Üs hi diär henkjemmen wiär, en såg Gottes Gnad, wåd hi blid, en formånet jam al, dat ja jam-t ön jår Hart fast voarnem skuld, bi di Herr tö bliwen.
24For hi wiär en gud Man, vol van di hellig Geist en Glow. En diär wåd en gurt Kär di Herr tödånig.
25En Barnabas ging üt na Tarsen, om Paulus âptösjukken.
26En üs hi höm foand, brågt hi höm hen tö Antiochien.
En jat blew en hil Jår bi dit Geminte, en lirt vul Volk; en diäraur wad di Jüngers ollerjest ön Antiochien Christen nämt.
27Ön disallew Dågen kam er Profeten van Jerusalem na Antiochien.
28En Jen van jam, bi Nōm Agabus, stönd âp en düdet dör di Geist ön, dat er en gurt Hungersnoad aur di hile Warld kom skuld, en welk uk bi Claudius sin Tid kjemmen es.
29Mar mung di Jüngers beslüt Ark, sa üs hi dit formogt, di Brödhem en Handrekking tö stjüren, welk ön Jerusalem unet.
30Alliküs ja da uk död, en stjürt dit tö di Olderlid, dör Barnabas en Sauls Hund.
Currently Selected:
Forhandlings 11: NFNT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Translated by Peter Michael Clemens (1804-1870)
