માર્ક 5

ભૂત ભરાએંલા માણસ નેં હાજો કરવો

(મત્તિ 8:28-34; લુક. 8:26-39)

1ઇસુ અનેં એંના સેંલા ગલીલ દરજ્યા ને પેંલે પાર ગિરાસે મનખં ના પરદેશ મ પોત્યા, 2ઝર ઇસુ નાવ મહો ઉતર્યો તે તરત એક માણસ ઝેંના મ ભૂતડં ભરાએંલં હેંતં, માહણં મહો નકળેંનેં હેંનેં મળ્યો. 3વેયો માહણં મ રેંતો હેંતો. વેયો એંતરો ખતરનાક હેંતો કે મનખં હેંનેં બાંદેંનેં હુંદં નેં રાખેં સક્તં હેંતં, આં તક કે કાઠી હાકોળ થકી હુંદં બાંદેંનેં નેં રાખેં સક્તં હેંતં. 4કેંમકે વેયો વારે ઘડી નાડજ્યી અનેં હાકોળં થકી બાંદવામ આયો હેંતો, પુંણ વેયો દર વખતેં હાકોળં નેં તુંડ દડતો હેંતો અનેં નાડજ્યી ના ટુકડા-ટુકડા કરેં નાખતો હેંતો, અનેં કુઇ હેંનેં કાબુ મ નેં કરેં સક્તું હેંતું. 5ઇયો રાત-દાડો લગધર્યો માહણં મ અનેં ડુંગોરં મ સિસાતો, અનેં પુંતે-પુંતાનેં ભાઠા વાતો હેંતો.

6વેયો ઇસુ નેં સિટી હો ભાળેંનેં દોડ્યો, અનેં હેંનેં અગ્યેડ નમેંનેં પોગેં લાગ્યો, 7-8ઇસુવેં હેંનેં કેંદું, હે ભૂત, એંના માણસ મ થી બારતં નકળેં આવ. તર હેંને માણસેં જુંર થી સિસાએં નેં કેંદું, “હે ઇસુ, મુંટા મ મુંટા પરમેશ્વર ના બેંટા મારે અનેં તારે હું હે? હૂં તનેં પરમેશ્વર ના નામ ના હમ ખાએંનેં કું હે, કે મનેં દુઃખ નહેં આલે.” 9ઇસુવેં હેંનેં પૂસ્યુ, “તારું હું નામ હે?” હેંને હેંનેં જવાબ આલ્યો, “હમારું નામ સેના હે, કેંમકે હમું ઘણં બદ્દ હે.” 10અનેં ભૂતડંવેં હેંનેં ઘણી અરજ કરી, કે “હમનેં આ પરદેશ મહા બારતં નહેં મુંકલે.”

11તર એંવું થાયુ કે તાં ડુંગોર ઇપેર ભુંડણં નો એક મુંટો ટુંળો સરતો હેંતો. 12ભૂતડંવેં ઇસુ નેં અરજ કરેંનેં કેંદું, “હમનેં પેંલં ભુંડણં મ મુંકલેં દે કે હમું હેંનં મ જાજ્યે.” 13અનેં ઇસુવેં હેંનનેં પરવંગી આલ દીદી, અનેં ભૂતડં હેંના માણસ મહી બારતં આવતં રિય અનેં ભુંડણં મ ભરાએંજ્ય, તર વેયો ટુંળો ધેડેં હો ઘહકેંનેં દરજ્યા મ પડેંજ્યો અનેં બુડેંજ્યો, હેંના ટુંળા મ લગ-ભગ બે હજાર ભુંડણં હેંતં.

14ભુંડણં ના ગુંવાળંવેં નાહેંનેં સેરં મ અનેં ગામં મ હમિસાર આલ્યો, અનેં ઝી થાયુ હેંતું મનખં હેંનેં ભાળવા આય. 15ઇસુ કનેં આવેંનેં વેય ઝેંના માણસ મ પેલ ભૂતડં ભરાએંલં હેંતં, હેંનેં સિસરં પેરેંલો અનેં ભાંડ મ આવેંલો અનેં બેંઠેંલો ભાળેંનેં સમકેંજ્ય. 16ભાળવા વાળેં એંનું, ઝેંના મ ભૂતડં ભરાએંલં હેંતં, અનેં ભુંડણં ની આખી વાત હેંનનેં ઝી અલગ-અલગ ગામં મહં આય હેંતં કેં હમળાવી. 17તર હેંનં મનખંવેં ઝી અલગ-અલગ જગ્યા થી ભાળવા હારુ આય હેંતં, ઇસુ નેં અરજ કરેંનેં કેંવા મંડ્ય કે હમારી હીમ મહો બારતો જાતો રે.

18ઝર ઇસુ જાવા હારુ નાવ મ સડવા મંડ્યો તે વેયો ઝેંના મ પેલ ભૂતડં ભરાએંલં હેંતં, હેંનેં અરજ કરવા મંડ્યો કે “મનેં હુંદો તારી હાતેં આવવા દે.” 19પુંણ ઇસુવેં હેંનેં ના કેંદું અનેં હેંનેં કેંદું, “પુંતાનેં ઘેર જાએંનેં તારં સબંધીયં નેં વતાડ કે તારી ઇપેર દયા કરેંનેં પ્રભુવેં તારી હારુ કેંવં મુંટં-મુંટં કામં કર્ય હે.” 20તર વેયો માણસ પુંતાનેં ઘેર જાતોરિયો અનેં દસ સેર વાળા પરદેશ મ જ્યો ઝી દિકાપુલિસ કેંવાતું હેંતું. હેંને એંમ પરસાર કરવો સલુ કર દેંદો કે ઇસુવેં મારી હારુ કેંવું મુંટું કામ કર્યુ હે; હેંનેં હામળવા વાળં બદ્દ મનખં વિસાર કરતં હેંતં.

યાઈર ની મરીલી સુરી અનેં લુઈ સાલવા ની બેંમારી વાળી બજ્યેર

(મત્તિ 9:18-26; લુક. 8:40-56)

21ઝર ઇસુ ફેંર એક વખત નાવ થી ગલીલ દરજ્યા નેં બીજી ધેડેં આયો. ઝર વેયો તાં પોત્યો અનેં ધેડેંસ ઇબો હેંતો, તર મનખં નો એક મુંટો ટુંળો હેંનેં કન ભેંગો થાએંજ્યો. 22તર યાઈર નામ નો ગિરજા ન મુખિય મનો એક માણસ આયો, અનેં ઇસુ નેં ભાળેંનેં હેંનં પોગં મ પડ્યો. 23અનેં એંમ કેં નેં હેંનેં અરજ કરી, “મારી નાની સુરી મરવા પડી હે: તું આવેંનેં હેંનેં ઇપેર હાથ મેંલ કે વેયે હાજી થાએં જાએ અનેં જીવતી રે.” 24તર ઇસુ હેંનેં હાતેં જ્યો; અનેં મનખં નો મુંટો ટુંળો હેંનેં હાતેં સાલેંજ્યો, આં તક કે મનખં હેંનેં ઇપેર પડા-પડી કરતં હેંતં.

25હીનીસ ભીડ મ એક બજ્યેર હીતી, ઝેંનેં બાર વર થી લુઈ સાલવા ની બિમારી હીતી. 26હીની બજ્યેરેં ઘણં બદ્દ ડાકટરં નેં વતાડ્યુ પુંણ કઇ ફરક નેં પડ્યો, અનેં પુંતાનું બદ્દું ધન ખરસ કરવા થકી હુંદો કઇસ ફાએંદો નેં થાયો, પુંણ વદારે બિમાર થાએં ગઈ. 27-28હીની બજ્યેરેં ઇસુ ના બારા મ ઝી હેંને મનખં નેં હાજં કર્ય હેંતં હામળ્યુ, અનેં હીન્યી વિસાર્યુ, કે અગર હૂં ખાલી ઇસુ ન સિસરં નેંસ અડેં લેં, તે હૂં હાજી થાએં જએં. એંતરે હારુ વેયે ભીડ મહી હેંનેં વાહેડ આવી અનેં હેંનં સિસરં નેં અડેં લેંદું. 29અનેં તરત એંનું લુઈ સાલવાનું બંદ થાએંજ્યુ, અનેં પુંતે એંના શરીર મ જાણ લેંદું કે હૂં પીલી બેંમારી થી અસલ થાએં ગઈ હે. 30ઇસુ નેં તરત ખબર પડી ગઈ કે મારી મહી સામ્રત નકળી હે, અનેં ભીડ મ વાહે ફરેંનેં પૂસ્યુ, “મારં સિસરં નેં કુંણ અડ્યુ?” 31હેંનં સેંલંવેં હેંનેં કેંદું, “તું ભાળે હે કે ભીડ તારી ઇપેર પડા-પડી કરે હે, અનેં તું પૂસે હે કે મારં સિસરં નેં કુંણ અડ્યુ?” 32તર ઇસુવેં હેંનેં ભાળવા હારુ ઝેંનેં ઇયુ કામ કર્યુ હેંતું, સ્યારેં મેર નજર કરી. 33તર વેયે બજ્યેર જાણેં ગઈ કે હૂં હાજી થાએં ગઈ હે, એંતરે હારુ વેયે આવી અનેં ઇસુ નેં પોગં પડેંનેં હીન્યી હેંનેં કેંદું, કે હૂંસ તનેં અડી હીતી. હીની બજ્યેરેં વિસાર્યુ કે વેયો મારી ઇપેર ગુસ્સો કરહે, એંતરે હારુ વેયે ઘણી સમકેં ગઈ હીતી, અનેં ફફડતી હીતી. 34ઇસુવેં હીની બજ્યેર નેં કેંદું, “બીટી તું હાજી થાએં ગઈ હે કેંમકે તેં મારી ઇપેર વિશ્વાસ કર્યો કે હૂં તનેં હાજી કરેં સકું હે. શાંતિ થી તાર ઘેર જા અનેં તારી આ પીડા વાળી બેંમારી હાવુ પાસી નેં આવે.”

35ઇસુ હાવુ એંમ કેંસ રિયો હેંતો કે તરસ અમુક મનખંવેં ગિરજા ના મુખિયા યાઈર ના ઘેર થી આવેંનેં કેંદું, “તારી સુરી તે મરેં ગઈ, હાવુ ગરુ નેં હુંકા તખલીબ આલે હે?” 36ઝી વાતેં વેય મનખં કેં રિય હેંતં, હીની વાત ઇપેર ઇસુવેં ધિયાન નેં કર્યુ, અનેં યાઈર નેં કેંદું, “સમકેં નહેં; ખાલી વિશ્વાસ રાખ.” 37તર ઇસુવેં પતરસ અનેં યાકૂબ અનેં યાકૂબ ના નાના ભાઈ યૂહન્ના નેં સુંડેંનેં, ભીડ મહી બીજા કુઇ નેં યે પુંતાનેં હાતેં આવવા નેં દેંદું. 38અનેં યાઈર ના ઘેર મ પુગીનેં, ઇસુવેં મનખં નેં જબર સિસાએં-સિસાએં નેં ગાંગરતં ભાળ્ય. 39તર ઇસુવેં ઘેર મ જાએંનેં હેંનનેં કેંદું, “સુરી મરી નહેં, ખાલી હુતીલી હે. એંતરે હારુ તમારે ઇવી રિતી જબર સિસાએં-સિસાએં નેં ગાંગરવા ની જરુર નહેં.” 40વેય ઇની વાત ઇપેર આહવા મંડ્ય, કેંમકે વેય જાણતં હેંતં કે સુરી મરેં ગઈ હીતી. એંતરે હારુ ઇસુવેં બદ્દનેં ઘેર મ થી બારતં કાડેંનેં, સુરી ન આઈ-બા નેં અનેં પુંતાનં સેંલંનેં હાતેં મએં ઝાં સુરી પડી હીતી તાં જ્યો. 41અનેં સુરી નો હાથ હાએંનેં હેંનેં કેંદું, “તલીતા કૂમી!” ઝેંનો અરથ હે, “એ સુરી, હૂં તનેં કું હે, ઉઠ” 42અનેં સુરી તરત ઉઠેંનેં હરવા-ફરવા મંડી. વેયે બાર વર ની હીતી. એંનેં ઇપેર બદ્દ મનખં ઘણં વિસાર કરતં થાએંજ્ય. 43ફેંર ઇસુવેં હેંનનેં સેતવેંન કેંદું, આ વાત કેંનેં યે નેં વતાડતં વેહ, કે મેંહ એંનેં મરેંલં મહી જીવતી કરી હે. અનેં સુરી ન આઈ-બા નેં કેંદું, “એંનેં કઇક ખાવા હારુ આલો.”

Currently Selected:

માર્ક 5: GASNT

Highlight

Copy

Compare