Salmos 33
33
(32) Canto á palabra creadora
1Alegrádevos, xustos, no Señor:
ós rectos acáelles a loanza.
2Festexade ó Señor con cítolas,
tocade con arpa de dez cordas.
3Cantádelle unha nova cántiga,
tanxédelle ben, con aturuxos.
4A palabra do Señor é recta
e todas as súas obras son leais:
5El quere o dereito e a xustiza,
a súa misericordia enche a terra.
6Pola palabra do Señor foron feitos os ceos,
polo alento da súa boca todos os astros.
7Xuntou, coma nun fol, a auga do mar,
meteu en depósitos o océano.
8Adore ó Señor a terra enteira,
estremézase diante del a poboación do orbe,
9pois falou El, e existiron,
mandouno El, e xurdiron.
10O Señor estraga o consello das nacións,
desbarata os designios dos pobos.
11O consello do Señor dura por sempre,
os seus plans de xeración en xeración.
12Feliz a nación que ten a Deus por Señor,
o pobo que El elixiu como herdade.
13Desde o ceo mira o Señor,
olla para todos os homes;
14desde a súa morada observa
a todos os habitantes da terra.
15El modelou o corazón de todos eles
e esculca as súas obras.
16Non os moitos soldados lle dan a vitoria ó rei
nin é a moita forza a que salva ó guerreiro;
17engano é a cabalería para a vitoria,
un grande exército non é a salvación.
18Os ollos do Señor miran polos seus fieis,
polos que esperan na súa misericordia,
19para librar a súa vida da morte,
para os manter no tempo da miseria.
20Nós agardamos o Señor:
El é o noso socorro, o noso escudo.
21Nel alégrase ó noso corazón
e confiamos no seu nome.
22Veña a nós, Señor, a túa misericordia,
como de ti o esperamos.
Currently Selected:
Salmos 33: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Salmos 33
33
(32) Canto á palabra creadora
1Alegrádevos, xustos, no Señor:
ós rectos acáelles a loanza.
2Festexade ó Señor con cítolas,
tocade con arpa de dez cordas.
3Cantádelle unha nova cántiga,
tanxédelle ben, con aturuxos.
4A palabra do Señor é recta
e todas as súas obras son leais:
5El quere o dereito e a xustiza,
a súa misericordia enche a terra.
6Pola palabra do Señor foron feitos os ceos,
polo alento da súa boca todos os astros.
7Xuntou, coma nun fol, a auga do mar,
meteu en depósitos o océano.
8Adore ó Señor a terra enteira,
estremézase diante del a poboación do orbe,
9pois falou El, e existiron,
mandouno El, e xurdiron.
10O Señor estraga o consello das nacións,
desbarata os designios dos pobos.
11O consello do Señor dura por sempre,
os seus plans de xeración en xeración.
12Feliz a nación que ten a Deus por Señor,
o pobo que El elixiu como herdade.
13Desde o ceo mira o Señor,
olla para todos os homes;
14desde a súa morada observa
a todos os habitantes da terra.
15El modelou o corazón de todos eles
e esculca as súas obras.
16Non os moitos soldados lle dan a vitoria ó rei
nin é a moita forza a que salva ó guerreiro;
17engano é a cabalería para a vitoria,
un grande exército non é a salvación.
18Os ollos do Señor miran polos seus fieis,
polos que esperan na súa misericordia,
19para librar a súa vida da morte,
para os manter no tempo da miseria.
20Nós agardamos o Señor:
El é o noso socorro, o noso escudo.
21Nel alégrase ó noso corazón
e confiamos no seu nome.
22Veña a nós, Señor, a túa misericordia,
como de ti o esperamos.
Dereitos reservados: SEPT