Salmos 32
32
(31) Perdoaches a miña culpa
1Poema de David.
Feliz o que ten perdoada a súa culpa,
encuberto o seu pecado.
2Feliz aquel a quen o Señor
non lle ten en conta o seu pecado
e non leva fraude no espírito.
3Mentres calaba, consumíanseme os ósos;
era un laiarme todo o día.
4Día e noite a túa man pesaba sobre min
e o meu vigor murchou coma no ardor do verán.
5Confeseiche o meu pecado,
non che escondín o meu delito;
dixen para min: —"Confesarei os erros ó Señor",
e ti perdoaches a miña culpa.
6Por isto implorarante todos os xustos,
na hora da súa angustia
e a enxurrada das augas
non os tocará.
7Ti es o meu agarimo: gárdasme dos perigos
e cínguesme co gozo do rescate.
8Eu instruireite e ensinareiche
o camiño que has de seguir;
aconsellareite, pousarei os meus ollos sobre ti.
9Non sexades coma o cabalo e o mulo,
que non teñen entendemento:
hai que domarlles o ímpeto coa rédea e mais co freo,
doutro xeito non se acercan.
10Moitas son as dores dos malvados,
pero quen confía no Señor
experimentará a súa graza.
11Alegrádevos no Señor e reloucade os xustos,
aclamádeo todos os rectos de corazón.
Currently Selected:
Salmos 32: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Salmos 32
32
(31) Perdoaches a miña culpa
1Poema de David.
Feliz o que ten perdoada a súa culpa,
encuberto o seu pecado.
2Feliz aquel a quen o Señor
non lle ten en conta o seu pecado
e non leva fraude no espírito.
3Mentres calaba, consumíanseme os ósos;
era un laiarme todo o día.
4Día e noite a túa man pesaba sobre min
e o meu vigor murchou coma no ardor do verán.
5Confeseiche o meu pecado,
non che escondín o meu delito;
dixen para min: —"Confesarei os erros ó Señor",
e ti perdoaches a miña culpa.
6Por isto implorarante todos os xustos,
na hora da súa angustia
e a enxurrada das augas
non os tocará.
7Ti es o meu agarimo: gárdasme dos perigos
e cínguesme co gozo do rescate.
8Eu instruireite e ensinareiche
o camiño que has de seguir;
aconsellareite, pousarei os meus ollos sobre ti.
9Non sexades coma o cabalo e o mulo,
que non teñen entendemento:
hai que domarlles o ímpeto coa rédea e mais co freo,
doutro xeito non se acercan.
10Moitas son as dores dos malvados,
pero quen confía no Señor
experimentará a súa graza.
11Alegrádevos no Señor e reloucade os xustos,
aclamádeo todos os rectos de corazón.
Dereitos reservados: SEPT