Salmos 104
104
(103) O alento creador
1Alma miña, bendice ó Señor.
Señor, meu Deus, ti es moi grande,
vestido de gloria e maxestade,
2envolto en luz coma nun manto.
Ti estendes o ceo coma unha tenda,
3constrúes a túa morada sobre as augas;
ti pos as nubes por carro
e camiñas nas ás do vento.
4Dos ventos fas mensaxeiros;
das labaradas de lume, os teus ministros.
5Ti asentaches a terra nos seus alicerces
e non abalará endexamais.
6Cubríchela co manto do océano
e as augas subían ó alto dos montes.
7Ante a túa ameaza, fuxiron;
á voz do teu trono, escaparon.
8Erguéronse os montes e abaixáronse os vales
ó lugar que ti lles fixaches.
9Puxécheslles fronteiras que non traspasarán:
non volverán cubrir a terra.
10Ti encanas as fontes polos ríos,
que corren entre montañas.
11Beben as feras do monte,
apagan a sede os onagros.
12Nas súas ribeiras habitan paxaros,
que cantan na ramallada.
13Desde a túa morada regas as montañas,
do froito das túas obras fártase a terra.
14Ti fas xermolar herba para o gando,
e plantas para uso dos homes,
para que da terra saquen pan
15e viño que alegra o corazón do home;
para que co aceite fagan brillar o seu rostro
e co pan repoñan as forzas.
16Fártanse as árbores do Señor,
os cedros do Líbano que El plantou.
17Alí fan os paxaros o seu niño,
a cegoña pon casa no seu cume.
18Os picoutos son para as cabras,
os penedos para a tobeira dos teixos.
19Ti fixeches a lúa e as súas fases
e o sol que coñece o seu poñente.
20Mandas as tebras, e anoitece,
e osman as feras salvaxes.
21Os leonciños brúan pola presa,
piden a Deus o sustento.
22Ao saír o sol arrédanse,
vanse deitar nos seus tobos.
23Entón sae o home ó seu traballo,
ó seu labor, ata o serán.
24Cantas son, Señor, as túas obras,
todas feitas con saber!
A terra está chea das túas criaturas.
25Alá o mar grande e espazoso,
con réptiles que non se contan,
con animais pequenos e grandes.
26Alí navegan as naves e o Leviatán,
que fixeches para que rebrinque.
27Todos agardan de ti
que lles botes comida ó seu tempo.
28Cando a botas, atrápana;
abres a man, e fártanse de bens.
29Escondes o teu rostro, e estremecen;
retiras o teu alento, e expiran,
volvendo ó seu po.
30Mandas o teu alento, e son creados
e renovas a cara da terra.
31Gloria ó Señor por sempre,
alégrese o Señor coas súas obras.
32Cando El a enxerga, a terra treme;
cando toca os montes, botan fume.
33Cantarei ó Señor mentres viva,
tocarei para o meu Deus mentres exista.
34Que El acolla o meu cantar
e alegrareime eu no Señor.
35Que se borren da terra os pecadores
e que non existan máis malvados.
Alma miña, bendice ó Señor.
Currently Selected:
Salmos 104: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
