Proverbios 7
7
Retrato da sedutora
1Meu fillo, atende as miñas razóns,
garda dentro de ti os meus mandatos;
2observa os meus preceptos para que vivas
e o meu ensino coma a meniña dos teus ollos;
3Átaos ós teus dedos,
escríbeos na táboa do teu corazón.
4Dille á sabedoría: —"Ti es a miña noiva",
chámalle á intelixencia: —"Prometida",
5de xeito que te garde da muller allea
e das verbas suaves da estranxeira.
6Por certo, estaba eu na fiestra da miña casa,
ollando pola cancela,
7e velaquí que descubrín entre os inxenuos,
percibín entre os rapazotes,
un mozo sen siso
8Atravesando a rúa na revolta
e dirixirse camiño da súa casa.
9Era entre lusco e fusco, no serán,
no escuro da lúa nova.
10E velaí que lle sae ó encontro unha muller
co vestido e xeitos arteiros dunha mala femia,
11desenvolta e inqueda;
os pés non a puideran reter na casa:
12sexa na rúa, sexa na casa,
está sempre a axexar por todos os recantos.
13Entón aferra nel e bícao
e con descaro dille:
14—"Estaba a preparar un banquete sacrificial,
pois hoxe teño que cumprir os meus votos;
15por iso saín por te invitar,
procureite por todas as partes e xa te encontrei;
16cubrín o meu leito de tapetes,
con cobertores de cor, de liño de Exipto;
17perfumei a alcoba
con mirra, áloe e nardo.
18Ven, embriaguémonos de agarimos ata o amencer,
gocémonos cos nosos amoríos,
19que o meu home non está na casa,
vai de viaxe para tempo;
20levou consigo a bolsa do diñeiro
e non volverá ata a lúa chea".
21Sedúceo ela deste xeito coas súas moitas razóns
e arrástrao cos seus labios falaces.
22E o parviño vai tras ela
coma vai o boi ó matadoiro,
coma o cervo se enguedella no lazo,
23coma o paxaro voa cara á trampa
ata que a frecha lle atravesa o fígado,
sen se decatar que aí lle vai a vida.
24Polo tanto, filliños, escoitádeme,
atendede as miñas palabras:
25Non dobregues o teu ánimo para os seus camiños,
non te extravíes nas súas vereas,
26que moitos son os feridos que ela guindou,
todas as súas vítimas son innumerables,
27A súa casa é o camiño do Xeol
que descende ata as moradas da morte.
Currently Selected:
Proverbios 7: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Proverbios 7
7
Retrato da sedutora
1Meu fillo, atende as miñas razóns,
garda dentro de ti os meus mandatos;
2observa os meus preceptos para que vivas
e o meu ensino coma a meniña dos teus ollos;
3Átaos ós teus dedos,
escríbeos na táboa do teu corazón.
4Dille á sabedoría: —"Ti es a miña noiva",
chámalle á intelixencia: —"Prometida",
5de xeito que te garde da muller allea
e das verbas suaves da estranxeira.
6Por certo, estaba eu na fiestra da miña casa,
ollando pola cancela,
7e velaquí que descubrín entre os inxenuos,
percibín entre os rapazotes,
un mozo sen siso
8Atravesando a rúa na revolta
e dirixirse camiño da súa casa.
9Era entre lusco e fusco, no serán,
no escuro da lúa nova.
10E velaí que lle sae ó encontro unha muller
co vestido e xeitos arteiros dunha mala femia,
11desenvolta e inqueda;
os pés non a puideran reter na casa:
12sexa na rúa, sexa na casa,
está sempre a axexar por todos os recantos.
13Entón aferra nel e bícao
e con descaro dille:
14—"Estaba a preparar un banquete sacrificial,
pois hoxe teño que cumprir os meus votos;
15por iso saín por te invitar,
procureite por todas as partes e xa te encontrei;
16cubrín o meu leito de tapetes,
con cobertores de cor, de liño de Exipto;
17perfumei a alcoba
con mirra, áloe e nardo.
18Ven, embriaguémonos de agarimos ata o amencer,
gocémonos cos nosos amoríos,
19que o meu home non está na casa,
vai de viaxe para tempo;
20levou consigo a bolsa do diñeiro
e non volverá ata a lúa chea".
21Sedúceo ela deste xeito coas súas moitas razóns
e arrástrao cos seus labios falaces.
22E o parviño vai tras ela
coma vai o boi ó matadoiro,
coma o cervo se enguedella no lazo,
23coma o paxaro voa cara á trampa
ata que a frecha lle atravesa o fígado,
sen se decatar que aí lle vai a vida.
24Polo tanto, filliños, escoitádeme,
atendede as miñas palabras:
25Non dobregues o teu ánimo para os seus camiños,
non te extravíes nas súas vereas,
26que moitos son os feridos que ela guindou,
todas as súas vítimas son innumerables,
27A súa casa é o camiño do Xeol
que descende ata as moradas da morte.
Dereitos reservados: SEPT