Proverbios 6
6
Non deas fianza
1Meu fillo, se saíches fiador polo teu veciño,
ou deches unha aperta de mans por un estraño;
2se te enguedellaches nas túas propias verbas
ou te cazaron con palabras da túa boca,
3obra deste xeito, meu fillo, e ponte a salvo
xa que caíches na man do teu veciño:
vai, humíllate e importúnao,
4non lles deas sono ós teus ollos
nin acougo ás túas pálpebras;
5céibate, coma gacela, do cazador,
coma o paxaro da man do trampuzas.
O nugallán e a formiga
6Ergue e vai cabo da formiga, preguiceiro,
considera o seu xeito, e faite sabio:
7Ela non ten xefe,
nin capataz, nin gobernante;
8Almacena o seu gran no estío,
achega o seu xantar durante a colleita.
9E ti, nugallán, canto tempo vas durmir?
Cando te vas erguer do sono?
10Un pouquiño a durmir, un pouquiño a adurmiñar,
un pouquiño a deitarse cos brazos cruzados
11e a pobreza chega coma un vagabundo
e a necesidade coma un mendigo.
O malvado
12Persoa argalleira é o malvado:
procede con retranca ó falar,
13chisca o ollo, fai xogos cos pés
e sinala co dedo,
14trama perversidades e matina o mal,
e sempre anda a espallar liortas;
15por iso lle ha vir de súpeto a desgraza
e nun intre será esnaquizado sen remedio.
O antisocial
16Seis cousas hai que o Señor refuga
e mais unha sétima que El aborrece:
17ollos altivos, lingua mentireira,
mans que esparexen sangue inocente,
18mente que cisma en planos perversos,
pernas que corren cara á maldade,
19quen levanta falso testemuño
e quen sementa preitos entre irmáns.
Fuxe da adúltera
20Garda, meu fillo, o mandato de teu pai
e non refugues o ensino de túa nai;
21lévaos decote atados á túa conciencia,
pendúraos do teu pescozo.
22Estando de viaxe guiarante;
deitado, vixiarante;
ergueito, falarán contigo.
23Pois o mandato é unha candea; o ensino, unha luz,
e a instrución correctiva é camiño da vida,
24para te gardares da muller maligna,
da suave lingua da estranxeira.
25Non areles con paixón a súa beleza,
que non te escravice coas súas pálpebras,
26porque o prezo da rameira é un anaco de pan
mais a casada vai á caza dunha vida preciosa.
27Pode alguén levar lume no peto
sen que lle ardan os vestidos?
28Poderá camiñar sobre ascuas
sen que se lle queimen os pés?
29Pois tal acontece co que se achega á muller do veciño;
quen a toque non quedará indemne.
30Non se aldraxa a un ladrón cando rouba
para encher o seu estómago famento,
31pero se o atrapan terá que restituír o séptuplo,
ha de deixar canto teña de valer na casa.
32Quen comete adulterio cunha muller non ten siso;
o que a viola, destrúese a si mesmo;
33Atopará violencia e infamia,
non borrará a súa vergonza,
34porque os celos inflaman ó marido
e non terá piedade cando se vingue,
35non considerará compensación ningunha,
nin aceptará agasallos por moitos que lle mandes.
Currently Selected:
Proverbios 6: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Proverbios 6
6
Non deas fianza
1Meu fillo, se saíches fiador polo teu veciño,
ou deches unha aperta de mans por un estraño;
2se te enguedellaches nas túas propias verbas
ou te cazaron con palabras da túa boca,
3obra deste xeito, meu fillo, e ponte a salvo
xa que caíches na man do teu veciño:
vai, humíllate e importúnao,
4non lles deas sono ós teus ollos
nin acougo ás túas pálpebras;
5céibate, coma gacela, do cazador,
coma o paxaro da man do trampuzas.
O nugallán e a formiga
6Ergue e vai cabo da formiga, preguiceiro,
considera o seu xeito, e faite sabio:
7Ela non ten xefe,
nin capataz, nin gobernante;
8Almacena o seu gran no estío,
achega o seu xantar durante a colleita.
9E ti, nugallán, canto tempo vas durmir?
Cando te vas erguer do sono?
10Un pouquiño a durmir, un pouquiño a adurmiñar,
un pouquiño a deitarse cos brazos cruzados
11e a pobreza chega coma un vagabundo
e a necesidade coma un mendigo.
O malvado
12Persoa argalleira é o malvado:
procede con retranca ó falar,
13chisca o ollo, fai xogos cos pés
e sinala co dedo,
14trama perversidades e matina o mal,
e sempre anda a espallar liortas;
15por iso lle ha vir de súpeto a desgraza
e nun intre será esnaquizado sen remedio.
O antisocial
16Seis cousas hai que o Señor refuga
e mais unha sétima que El aborrece:
17ollos altivos, lingua mentireira,
mans que esparexen sangue inocente,
18mente que cisma en planos perversos,
pernas que corren cara á maldade,
19quen levanta falso testemuño
e quen sementa preitos entre irmáns.
Fuxe da adúltera
20Garda, meu fillo, o mandato de teu pai
e non refugues o ensino de túa nai;
21lévaos decote atados á túa conciencia,
pendúraos do teu pescozo.
22Estando de viaxe guiarante;
deitado, vixiarante;
ergueito, falarán contigo.
23Pois o mandato é unha candea; o ensino, unha luz,
e a instrución correctiva é camiño da vida,
24para te gardares da muller maligna,
da suave lingua da estranxeira.
25Non areles con paixón a súa beleza,
que non te escravice coas súas pálpebras,
26porque o prezo da rameira é un anaco de pan
mais a casada vai á caza dunha vida preciosa.
27Pode alguén levar lume no peto
sen que lle ardan os vestidos?
28Poderá camiñar sobre ascuas
sen que se lle queimen os pés?
29Pois tal acontece co que se achega á muller do veciño;
quen a toque non quedará indemne.
30Non se aldraxa a un ladrón cando rouba
para encher o seu estómago famento,
31pero se o atrapan terá que restituír o séptuplo,
ha de deixar canto teña de valer na casa.
32Quen comete adulterio cunha muller non ten siso;
o que a viola, destrúese a si mesmo;
33Atopará violencia e infamia,
non borrará a súa vergonza,
34porque os celos inflaman ó marido
e non terá piedade cando se vingue,
35non considerará compensación ningunha,
nin aceptará agasallos por moitos que lle mandes.
Dereitos reservados: SEPT