Proverbios 31
31
PALABRAS DE LEMUEL
1Verbas de Lemuel, rei de Masá, coas que o instruíu súa nai:
2Non, meu fillo! Non, filliño das miñas entrañas!
Non, fillo das miñas promesas!
3Non cedas o teu vigor ás mulleres
nin a túa potencia ás que perden ós reis.
4Non di ben cos reis, Lemuel,
non di ben cos reis o beber viño,
nin convén a gobernantes o licor,
5non sexa que, bébedos, esquezan as leis
e trastornen o dereito dos miserentos.
6Dá o licor ó afundido;
e viño, ós de espírito magoado,
7para que beban e esquezan a miseria
e non se lembren máis da súa coita.
8Pronúnciate a favor do mudo
e a prol da causa dos abandonados.
9Abre a boca e pronuncia sentencia xusta,
e defende o dereito do coitado e do pobre.
A muller de valer
10Unha muller xeitosa quen a atopará?:
o seu valer supera o das perlas.
11O seu marido pon nela a confianza
e non lle han faltar ganancias;
12procúralle felicidade, e non desgraza,
todos os días da súa vida.
13Consegue lá e liño,
e traballa gustosa coas súas mans;
14é coma os barcos mercantes,
traendo de lonxe a súa mantenza.
15Érguese cando aínda é noite,
dando ordes ós da casa
e distribuíndo os mandatos entre as criadas.
16Mira unha leira e mércaa,
e co que producen as súas mans planta unha viña.
17Cingue de fortaleza os seus cadrís
e reafirma os seus brazos;
18decátase de que a súa tarefa prospera
e a súa candea non esmorece na noite.
19Bota as mans á roca
e os seus dedos manexan o fuso.
20Tende a palma ó indixente
e achega as súas mans ó mendigo.
21Non teme polos da casa cando neva,
pois todos eles levan roupas dobradas.
22Fíxose ela mesma os cobertores,
e o seu vestido é de liño escolleito e púrpura.
23O seu marido é estimado no tribunal,
cando asenta cos anciáns da bisbarra.
24Confecciona tea e véndea,
e fornece de faixas ós viaxantes.
25Forza e elegancia son o seu vestido,
e ri cara ó día de mañá.
26Cando abre a boca é con sabedoría,
e na súa lingua hai unha instrución piadosa.
27Está pendente do ir e vir dos da casa,
e non xanta un pan ocioso.
28Érguense os seus fillos e bendícena,
e o marido fai a súa loanza:
29—"Hai moitas mozas de valer,
mais ti véncelas a todas".
30A graza engana e a fermosura esvaece:
só a muller que teme ó Señor merece ser loada.
31Que falen por ela as obras das súas mans,
e os seus feitos lle dean honra na praza!
Currently Selected:
Proverbios 31: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Proverbios 31
31
PALABRAS DE LEMUEL
1Verbas de Lemuel, rei de Masá, coas que o instruíu súa nai:
2Non, meu fillo! Non, filliño das miñas entrañas!
Non, fillo das miñas promesas!
3Non cedas o teu vigor ás mulleres
nin a túa potencia ás que perden ós reis.
4Non di ben cos reis, Lemuel,
non di ben cos reis o beber viño,
nin convén a gobernantes o licor,
5non sexa que, bébedos, esquezan as leis
e trastornen o dereito dos miserentos.
6Dá o licor ó afundido;
e viño, ós de espírito magoado,
7para que beban e esquezan a miseria
e non se lembren máis da súa coita.
8Pronúnciate a favor do mudo
e a prol da causa dos abandonados.
9Abre a boca e pronuncia sentencia xusta,
e defende o dereito do coitado e do pobre.
A muller de valer
10Unha muller xeitosa quen a atopará?:
o seu valer supera o das perlas.
11O seu marido pon nela a confianza
e non lle han faltar ganancias;
12procúralle felicidade, e non desgraza,
todos os días da súa vida.
13Consegue lá e liño,
e traballa gustosa coas súas mans;
14é coma os barcos mercantes,
traendo de lonxe a súa mantenza.
15Érguese cando aínda é noite,
dando ordes ós da casa
e distribuíndo os mandatos entre as criadas.
16Mira unha leira e mércaa,
e co que producen as súas mans planta unha viña.
17Cingue de fortaleza os seus cadrís
e reafirma os seus brazos;
18decátase de que a súa tarefa prospera
e a súa candea non esmorece na noite.
19Bota as mans á roca
e os seus dedos manexan o fuso.
20Tende a palma ó indixente
e achega as súas mans ó mendigo.
21Non teme polos da casa cando neva,
pois todos eles levan roupas dobradas.
22Fíxose ela mesma os cobertores,
e o seu vestido é de liño escolleito e púrpura.
23O seu marido é estimado no tribunal,
cando asenta cos anciáns da bisbarra.
24Confecciona tea e véndea,
e fornece de faixas ós viaxantes.
25Forza e elegancia son o seu vestido,
e ri cara ó día de mañá.
26Cando abre a boca é con sabedoría,
e na súa lingua hai unha instrución piadosa.
27Está pendente do ir e vir dos da casa,
e non xanta un pan ocioso.
28Érguense os seus fillos e bendícena,
e o marido fai a súa loanza:
29—"Hai moitas mozas de valer,
mais ti véncelas a todas".
30A graza engana e a fermosura esvaece:
só a muller que teme ó Señor merece ser loada.
31Que falen por ela as obras das súas mans,
e os seus feitos lle dean honra na praza!
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT