Proverbios 26
26
1Non vai a neve co verán, nin a chuvia coa seitura,
nin di ben o honor co parvo.
2Coma o pardal a bandada e andoriña a revoar:
a maldición inxusta non vai para ningures.
3A tralla para o cabalo; para o burro, o freo,
e o fungueiro para o lombo dos necios.
4Non respondas ó necio cando fala parvadas,
non sexa que te lle asemelles.
5Respóndelle ó necio cando fala parvadas,
non se vaia ter por sabio.
6Corta as propias pernas e bebe vinagre
quen envía recado por medio dun parvo.
7Abanéanlle as pernas ó tolleito,
e o refrán na boca do necio.
8Coma quen amarra a pedra na fonda,
é quen da honra ó necio.
9Espiñas de toxo na man dun bébedo
iso é o proverbio na boca dun parvo.
10Arqueiro que fere a quenquera que pasa,
é quen contrata un parvo ou un bébedo.
11Coma o can volta ó seu vómito,
repite o parvo a súa tolemia.
12Viches a alguén que se teña por sabio?
Aínda hai máis que esperar dun parvo ca del.
13Di o nugallán: —"Anda un leopardo no camiño;
vai un león no medio das rúas".
14Xira a porta no seu gonzo,
e o nugallán no seu leito.
15O preguiceiro mete a man na cunca,
e fáltanlle forzas para tornala á boca.
16Coida o nugallán que el é máis sabio
ca sete dos que responden con siso.
17Atrapa un can polas orellas
quen se enreda nunha disputa allea.
18Coma tolo que dispara
fachicos, frechas e morte,
19é quen engana a un amigo
e despois lle di: —"Estaba a chancear".
20Por falta de achas, esmorece o lume;
ausente o murmurador, apágase a rifa.
21Coma o fol para as ascuas e a leña para o lume,
é o rifador para facer alampar liortas.
22As verbas do intrigante son coma lambetadas,
que penetran ata o máis fondo do ventre.
23Esmalte que recobre a cunca de arxila
son os labios suaves nun corazón perverso.
24O que odia, coa boca faise pasar por outro,
mais no seu interior pon a falsidade;
25Aínda que suavice a voz, non lle deas creto,
pois leva sete perfidias no corazón.
26Pode encubrirse o odio coa simulación,
pero a intención maliciosa descóbrese na asemblea.
27Quen cava unha cova caerá nela,
e a pedra dará enriba de quen a bota a rodar.
28Lingua falsa amorea vítimas,
boca agasalleira leva á ruína.
Currently Selected:
Proverbios 26: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Proverbios 26
26
1Non vai a neve co verán, nin a chuvia coa seitura,
nin di ben o honor co parvo.
2Coma o pardal a bandada e andoriña a revoar:
a maldición inxusta non vai para ningures.
3A tralla para o cabalo; para o burro, o freo,
e o fungueiro para o lombo dos necios.
4Non respondas ó necio cando fala parvadas,
non sexa que te lle asemelles.
5Respóndelle ó necio cando fala parvadas,
non se vaia ter por sabio.
6Corta as propias pernas e bebe vinagre
quen envía recado por medio dun parvo.
7Abanéanlle as pernas ó tolleito,
e o refrán na boca do necio.
8Coma quen amarra a pedra na fonda,
é quen da honra ó necio.
9Espiñas de toxo na man dun bébedo
iso é o proverbio na boca dun parvo.
10Arqueiro que fere a quenquera que pasa,
é quen contrata un parvo ou un bébedo.
11Coma o can volta ó seu vómito,
repite o parvo a súa tolemia.
12Viches a alguén que se teña por sabio?
Aínda hai máis que esperar dun parvo ca del.
13Di o nugallán: —"Anda un leopardo no camiño;
vai un león no medio das rúas".
14Xira a porta no seu gonzo,
e o nugallán no seu leito.
15O preguiceiro mete a man na cunca,
e fáltanlle forzas para tornala á boca.
16Coida o nugallán que el é máis sabio
ca sete dos que responden con siso.
17Atrapa un can polas orellas
quen se enreda nunha disputa allea.
18Coma tolo que dispara
fachicos, frechas e morte,
19é quen engana a un amigo
e despois lle di: —"Estaba a chancear".
20Por falta de achas, esmorece o lume;
ausente o murmurador, apágase a rifa.
21Coma o fol para as ascuas e a leña para o lume,
é o rifador para facer alampar liortas.
22As verbas do intrigante son coma lambetadas,
que penetran ata o máis fondo do ventre.
23Esmalte que recobre a cunca de arxila
son os labios suaves nun corazón perverso.
24O que odia, coa boca faise pasar por outro,
mais no seu interior pon a falsidade;
25Aínda que suavice a voz, non lle deas creto,
pois leva sete perfidias no corazón.
26Pode encubrirse o odio coa simulación,
pero a intención maliciosa descóbrese na asemblea.
27Quen cava unha cova caerá nela,
e a pedra dará enriba de quen a bota a rodar.
28Lingua falsa amorea vítimas,
boca agasalleira leva á ruína.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT