Lamentacións 5
5
Quinta lamentación
1Lémbrate, Señor, do que nos aconteceu: mira atentamente, si, olla a nosa vergonza!
2A nosa herdanza pasou a estranxeiros; as nosas casas, a xentes de fóra.
3Quedamos orfos, non temos pai, as nosas nais son viúvas.
4Bebemos a nosa auga a prezo de prata, traemos a nosa leña con cartos.
5Co xugo nos nosos pescozos somos perseguidos, estamos cansos, (e) non se nos deixa descansar.
6Estendemos a man ante Exipto, ante Asiria, para fartarnos de pan.
7Os nosos pais pecaron, xa non existen; nós cargamos coas súas iniquidades.
8Os servos mandan en nós, non hai quen (nos) libere das mans deles.
9Para a nosa gorxa sacamos o noso pan ó deserto lonxe da presenza da espada.
10A nosa pel está quente coma un forno pola presenza da fame rabiosa.
11Violan ás mulleres en Sión, ás virxes nas cidades de Xudá.
12Os príncipes son pendurados das súas mans, non se respecta a presenza dos anciáns.
13Os mozos levan a moa do muíño e os rapaces cambalean coa leña ó lombo.
14Os anciáns deixan os xuízos das portas; os mozos, os cantos da cítara.
15Acabouse a ledicia do noso corazón, a danza cámbiase en loito.
16Caeu a coroa da nosa cabeza. Ai de nós, certo que pecamos!
17Por isto está triste o noso corazón, por estas cousas escurécense os nosos ollos.
18Sobre o monte Sión produciuse devastación, as raposas camiñan por el.
19Pero ti, Señor, reinarás eternamente, o teu trono por xeracións e xeracións.
20Por que te esqueces de nós para sempre, (e) nos abandonas ó longo dos días?
21Fainos volver a ti, Señor, e volveremos; renova os nosos días, coma noutros tempos.
22Ou rexeitáchesnos completamente, estás anoxado contra nós ata mil veces?
Currently Selected:
Lamentacións 5: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Lamentacións 5
5
Quinta lamentación
1Lémbrate, Señor, do que nos aconteceu: mira atentamente, si, olla a nosa vergonza!
2A nosa herdanza pasou a estranxeiros; as nosas casas, a xentes de fóra.
3Quedamos orfos, non temos pai, as nosas nais son viúvas.
4Bebemos a nosa auga a prezo de prata, traemos a nosa leña con cartos.
5Co xugo nos nosos pescozos somos perseguidos, estamos cansos, (e) non se nos deixa descansar.
6Estendemos a man ante Exipto, ante Asiria, para fartarnos de pan.
7Os nosos pais pecaron, xa non existen; nós cargamos coas súas iniquidades.
8Os servos mandan en nós, non hai quen (nos) libere das mans deles.
9Para a nosa gorxa sacamos o noso pan ó deserto lonxe da presenza da espada.
10A nosa pel está quente coma un forno pola presenza da fame rabiosa.
11Violan ás mulleres en Sión, ás virxes nas cidades de Xudá.
12Os príncipes son pendurados das súas mans, non se respecta a presenza dos anciáns.
13Os mozos levan a moa do muíño e os rapaces cambalean coa leña ó lombo.
14Os anciáns deixan os xuízos das portas; os mozos, os cantos da cítara.
15Acabouse a ledicia do noso corazón, a danza cámbiase en loito.
16Caeu a coroa da nosa cabeza. Ai de nós, certo que pecamos!
17Por isto está triste o noso corazón, por estas cousas escurécense os nosos ollos.
18Sobre o monte Sión produciuse devastación, as raposas camiñan por el.
19Pero ti, Señor, reinarás eternamente, o teu trono por xeracións e xeracións.
20Por que te esqueces de nós para sempre, (e) nos abandonas ó longo dos días?
21Fainos volver a ti, Señor, e volveremos; renova os nosos días, coma noutros tempos.
22Ou rexeitáchesnos completamente, estás anoxado contra nós ata mil veces?
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT