Isaías 64
64
1o mesmo que se lle prende lume á bouza
e o lume fai burbullar a auga,
para lles facer coñecer o teu nome ós teus inimigos,
para que estremezan os pobos coa túa presenza,
2ó faceres cousas temibles que non esperamos.
Baixaches, (e) coa túa presenza tremeron os montes:
3unha cousa que desde antigo nunca se oíra,
(pero) certo que se nos fixo escoitar:
O ollo non viu fóra de ti ningún deus, que tal lle faga a quen espera nel.
4Atopácheste co que se alegraba e practicara a xustiza,
cos que se lembraban de ti nos teus vieiros.
Velaí: estabas enfadado porque pecaramos,
(pero) estaremos sempre nos teus vieiros e salvarémonos.
5Todos nós fomos coma un impuro,
e toda a nosa xustiza como a roupa da que ten a menstruación.
Todos nós murchamos coma a folla,
e as nosas iniquidades leváronnos coma o vento.
6Non había quen invocase o teu nome,
quen espertase para acollerse a ti,
porque ti escondíchesnos a túa cara,
e alagáchesnos co lote das nosas culpas.
7Pero agora, Señor, ti es o noso Pai.
Nós somos o barro e ti es o oleiro,
pois obra das túas mans somos todos nós.
8Señor, non te enfades aínda máis,
non te lembres para sempre da iniquidade.
Olla, fíxate ben: todos nós somos o teu pobo.
9As túas santas vilas están feitas un deserto,
Sión quedou feita un deserto,
Xerusalén unha desolación.
10O noso santo e glorioso templo,
onde te adoraron os nosos pais,
volveuse unha fornalleira de lume,
e todas as nosas cousas apreciadas resultaron unha ruína.
11Ante estas cousas vaste seguir contendo, Señor,
seguir calado e oprimirnos aínda máis?
Currently Selected:
Isaías 64: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
