Oseas 11
11
REFLEXIÓN TEOLÓXICA SOBRE A HISTORIA
Perspectivas salvíficas de futuro
1Cando Israel era escravo, eu ameino,
e de Exipto chamei ós seus fillos.
2Cando máis os chamaba, máis marchaban de onda min.
Ofrecían sacrificios ós Baales,
ofrendaban incenso ós ídolos.
3Pero eu ensináralle a Efraím a camiñar,
tíñao collido nos meus brazos,
e non quería saber que eu era o seu médico.
4Coas cordas das miñas mans acollinos, con brazos de amor,
e fun para eles coma quen lles levanta o xugo do pescozo,
ligueinos a min e dáballes de comer.
5Certo que volverá ó país de Exipto,
e ó rei de Asiria, que será o seu rei,
pois non quixeron arrepentirse.
6Así a espada dirixirase contra os seus príncipes,
e acabará cos sacerdotes que profiren oráculos,
e devorará parte dos seus conselleiros.
7E o meu pobo persistirá na súa caída,
ó Supremo El invocará
e non celebrará ó Deus Único.
8Como te vou entregar, Efraím? Como te vou deixar, Israel?
Como te vou entregar igual ca Ademah?
Como te vou volver igual ca Seboim?
O meu corazón revólvese contra min,
ó mesmo tempo que a miña compaixón se conmove.
9Non provocarei o incendio da miña ira,
non volverei a destruír a Efraím,
pois son Deus, e non un home,
o Santo no medio de ti: non te volverei a destruír.
10Camiñarán tralo Señor, que ruxirá coma un león.
Si, el ruxirá e os seus fillos virán tremendo desde occidente.
11Virán tremendo desde Exipto coma paxariños,
e coma pombas desde o país de Asiria:
fareinos volver ás súas casas —é o Señor quen fala—.
Currently Selected:
Oseas 11: ABGS
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
