Ezequiel 30
30
O día do Señor: oráculos de castigo contra Exipto
1Veume a palabra do Señor nestes termos:
2Fillo de Adam, profetiza e di: así fala o Señor, Iavé:
Facede esta lamentación:
Ai do día aquel!
3Chega o día,
chega o día do Señor!:
Será un día de nubes,
será o instante das nacións!
4Unha espada penetrará en Exipto,
e o estremecemento chegará ata Etiopía,
cando caian os acoitelados en Exipto;
arrebataranlle os seus tesouros,
e derrubaranlle os seus alicerces.
5Etiopía, Put, Lud e toda a Arabia,
Cub e xente do país aliado,
caerán mortos pola espada xunto con eles.
6Así fala o Señor:
—Caerán os que sosteñen a Exipto,
e derrubarase o seu orgulloso poder;
desde a Torre das Caravanas todos caerán en Exipto,
—é o meu Señor, Iavé, quen o di—.
7Exipto quedará máis desolado cós países desolados,
e as súas cidades quedarán máis arrasadas ca cidade ningunha.
8E recoñecerán que eu son o Señor,
cando lle poña lume a Exipto
e sexan desbaratados todos os que o axudan.
9O día aquel sairán, en barcos, mensaxeiros de onda min,
para aterrorizar a tranquila Etiopía;
haberá angustia entre os etíopes o día de Exipto,
si, velaí chega!
10Así fala o meu Señor, Iavé:
—Eu poreille fin á riqueza de Exipto,
por medio de Nabucodonosor, rei de Babilonia.
11El e mais as súas tropas con el, as máis poderosas das nacións,
serán levados para destruír o país;
desenvaiñarán as súas espadas contra Exipto,
e encherán o país de mortos.
12Farei un sequeiro das canles do Nilo,
e entregarei en venda o país na man dos malvados,
por man de bárbaros arrasarei o país e canto o enche.
Eu, o Señor, son quen falei.
13Así fala o meu Señor, Iavé:
—Eu vou destruír os seus ídolos,
e facer desaparecer de Menfis os deuses importantes,
e da capital de Exipto o príncipe,
que nunca máis volverá haber.
Impoñerei respecto sagrado no país de Exipto.
14Destruirei o país do Sur,
poñereille lume a Tanis
e executarei a sentencia contra Tebas.
15Desafogarei o meu noxo en Pelusio,
praza forte de Exipto;
e destruirei as riquezas de Tebas;
16prendereille lume a Exipto,
Pelusio retorcerase de dor,
e a muralla de Tebas estará para fenderse,
e Menfis terá o seu asedio no seu día.
17Os escollidos de One e de Pibéset caerán a espada;
e as mulleres irán á catividade.
18En Tafnes deterase o día,
cando eu rompa alí os cetros de Exipto,
e se acabe nela o orgullo do seu poderío.
A ela cubriraa unha nube,
e as súas fillas irán á catividade.
19Entón eu executarei sentencia contra Exipto,
e recoñecerán que eu son o Señor.
O Señor dirixe os procesos históricos
20O ano once, o sete do primeiro mes, veume a palabra do Señor nestes termos:
21—Fillo de Adam, rompín o brazo do Faraón, rei de Exipto,
e velaí que non está recomposto para poñerlle medicamentos
e aplicarlle vendaxes, non está atado nin colle forza
para empuñar a espada.
22Por isto, así fala o meu Señor, Iavé:
—Velaí, eu estou contra o Faraón, rei de Exipto;
voulle romper os brazos, o brazo san e mais o quebrado,
e vou facer caer a espada da súa man.
23Vou espallar a Exipto entre as nacións,
e a dispersalo entre os países.
24Dareilles forza ós brazos do rei de Babilonia,
e entregarei a miña espada na súa man;
pero romperei os brazos do Faraón,
que lanzará diante del xemidos de acoitelado.
25Farei fortes os brazos do rei de Babilonia,
mentres que os brazos do Faraón caerán;
recoñecerán que eu son o Señor
cando poña a miña espada na man do rei de Babilonia,
para que a manexe contra o país de Exipto.
26Dispersarei a Exipto entre as nacións,
e espallareino entre os países.
Entón recoñecerán que eu son o Señor.
Currently Selected:
Ezequiel 30: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
Ezequiel 30
30
O día do Señor: oráculos de castigo contra Exipto
1Veume a palabra do Señor nestes termos:
2Fillo de Adam, profetiza e di: así fala o Señor, Iavé:
Facede esta lamentación:
Ai do día aquel!
3Chega o día,
chega o día do Señor!:
Será un día de nubes,
será o instante das nacións!
4Unha espada penetrará en Exipto,
e o estremecemento chegará ata Etiopía,
cando caian os acoitelados en Exipto;
arrebataranlle os seus tesouros,
e derrubaranlle os seus alicerces.
5Etiopía, Put, Lud e toda a Arabia,
Cub e xente do país aliado,
caerán mortos pola espada xunto con eles.
6Así fala o Señor:
—Caerán os que sosteñen a Exipto,
e derrubarase o seu orgulloso poder;
desde a Torre das Caravanas todos caerán en Exipto,
—é o meu Señor, Iavé, quen o di—.
7Exipto quedará máis desolado cós países desolados,
e as súas cidades quedarán máis arrasadas ca cidade ningunha.
8E recoñecerán que eu son o Señor,
cando lle poña lume a Exipto
e sexan desbaratados todos os que o axudan.
9O día aquel sairán, en barcos, mensaxeiros de onda min,
para aterrorizar a tranquila Etiopía;
haberá angustia entre os etíopes o día de Exipto,
si, velaí chega!
10Así fala o meu Señor, Iavé:
—Eu poreille fin á riqueza de Exipto,
por medio de Nabucodonosor, rei de Babilonia.
11El e mais as súas tropas con el, as máis poderosas das nacións,
serán levados para destruír o país;
desenvaiñarán as súas espadas contra Exipto,
e encherán o país de mortos.
12Farei un sequeiro das canles do Nilo,
e entregarei en venda o país na man dos malvados,
por man de bárbaros arrasarei o país e canto o enche.
Eu, o Señor, son quen falei.
13Así fala o meu Señor, Iavé:
—Eu vou destruír os seus ídolos,
e facer desaparecer de Menfis os deuses importantes,
e da capital de Exipto o príncipe,
que nunca máis volverá haber.
Impoñerei respecto sagrado no país de Exipto.
14Destruirei o país do Sur,
poñereille lume a Tanis
e executarei a sentencia contra Tebas.
15Desafogarei o meu noxo en Pelusio,
praza forte de Exipto;
e destruirei as riquezas de Tebas;
16prendereille lume a Exipto,
Pelusio retorcerase de dor,
e a muralla de Tebas estará para fenderse,
e Menfis terá o seu asedio no seu día.
17Os escollidos de One e de Pibéset caerán a espada;
e as mulleres irán á catividade.
18En Tafnes deterase o día,
cando eu rompa alí os cetros de Exipto,
e se acabe nela o orgullo do seu poderío.
A ela cubriraa unha nube,
e as súas fillas irán á catividade.
19Entón eu executarei sentencia contra Exipto,
e recoñecerán que eu son o Señor.
O Señor dirixe os procesos históricos
20O ano once, o sete do primeiro mes, veume a palabra do Señor nestes termos:
21—Fillo de Adam, rompín o brazo do Faraón, rei de Exipto,
e velaí que non está recomposto para poñerlle medicamentos
e aplicarlle vendaxes, non está atado nin colle forza
para empuñar a espada.
22Por isto, así fala o meu Señor, Iavé:
—Velaí, eu estou contra o Faraón, rei de Exipto;
voulle romper os brazos, o brazo san e mais o quebrado,
e vou facer caer a espada da súa man.
23Vou espallar a Exipto entre as nacións,
e a dispersalo entre os países.
24Dareilles forza ós brazos do rei de Babilonia,
e entregarei a miña espada na súa man;
pero romperei os brazos do Faraón,
que lanzará diante del xemidos de acoitelado.
25Farei fortes os brazos do rei de Babilonia,
mentres que os brazos do Faraón caerán;
recoñecerán que eu son o Señor
cando poña a miña espada na man do rei de Babilonia,
para que a manexe contra o país de Exipto.
26Dispersarei a Exipto entre as nacións,
e espallareino entre os países.
Entón recoñecerán que eu son o Señor.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT