रूत 3
3
रूत अर बोआज़
1थोल़ै धैल़ै बाद बोलअ नाओमी रूता लै इहअ, मुंह हुअ ताल्है लाल़अ लोल़णअ, ताकि तेरअ भलअ होए। 2ज़सरै खेचा का तंऐं कामां आल़ै संघै सीला ज़ौए नाज़े सील च़ुंघी आणै, सह आसा म्हारै ई टबरा बाखो, तेऊ नाओं आसा बोआज़। ऐबै शुण, सह बोआज़ हणअ भाल़ै आझ़ उडै खहल़ै नाज़ा मांडदअ लागअ द। 3तूह न्हैऊ संघा डेऊ नऊंऐं झिकल़ै बान्हीं अर खुशबूदार तेल लाई तेऊए खहल़ा#3:3 खहल़ा नाज़ा मांडणै अर पूणणें-फल़ाक्कणे ज़ैगा लै ज़िधी सह नाज़ा मांडदअ हणअ लागअ द। पर ज़ांऊं तैणीं सह खाई-पिई निं मुक्के, तेभै तैणीं निं तेऊ का थोघ लोल़ी लागअ कि तूह आसा तिधी।
4तूह दैऐ भाल़णीं कि सह किधी सुत्तअ, ज़ांऊं तेऊ घणीं नींज एछे, तेखअ डेओऐ तूह खुडी भितरी संघा च़कै तेऊए ज़ांघा बाखा दोहल़ू उझै, संघा रहै तेऊए खूरा सेटा सुत्ती। तेऊ खोज़णअ ताल्है आप्पै कि किज़ै करनअ।
5रूतै दैनअ ज़बाब, “ज़िहअ तंऐं बोलअ हुंह करूं तिहअ ई।”
6तेखअ डेऊई सह बोआज़े खहल़ा लै संघा किअ तैहा तिहअ ई ज़िहअ तेसे शाशुई खोज़ी त डाहअ द।
7ज़ांऊं बोआज़ खाई-पिई मुक्कअ अर ज़ांऊं तेऊ का नंद ज़ाण्हुंई, तेखअ रहअ सह नाज़े रूल़ा सेटा एकी कूणीं सुत्ती। रूत बी रही च़ुप्प-च़ुप्पै तेऊए खूरा सेटा दोहल़ू हेठै सुत्ती। 8आधी राची फिरअ बोआज़ पाशल़ी अर तेऊए डेऊई नींज अर सह झशकुअ अर तेऊ भाल़अ कि तेऊए खूरा सेटा आसा कुंण बेटल़ी सुत्ती दी!
9बोआज़ै बोलअ, “तूह कुंण आसा?” तैहा बोलअ, “मेरै मालक, हुंह तेरी दासी आसा रूत, मुंह दै आपणैं च़ादरू हेठै रहणैं#3:9 च़ादरू हेठै रहणैं मुंह बणां आपणीं लाल़ी किल्हैकि तूह ई आसा म्हारै टबरा बाखो ज़हा म्हारी ज़िम्मीं कुआसणेंओ हक आसा।”#लेब. 22:30
10बोआज़ै बोलअ तैहा लै, “बिधाता लोल़ी ताल्है बर्गत दैनी, आपणीं शाशुई लै ता झ़ूरा तूह खास्सी पर तेरअ टबरा लै झ़ूरनअ शुझुअ होर बी खास्सअ। तूह सका ती कहा खारकै मणछा, सेठ मणछा लोल़ी लागी पर तंऐं निं इहअ किअ।#रूत. 1:10 11बेटीऐ, ऐबै निं तूह फिकर करै, हुंह करूं ज़िहअ तंऐं बोलअ तिहअ ई, किल्हैकि नगरीए सोभ लोग करा तेरअ इहअ बोली अदर कि तूह आसा नित-पत्त आल़ी। 12अह गल्ल बी आसा शुची कि हुंह आसा थारअ खास टबर ज़हा थारी ज़िम्मीं कुआसणेंओ हक आसा। पर एक आसा होर ज़ुंण तम्हां लै मुखा बी खास आसा अर मुखा आजी आसा अह हक तेऊओ। 13काल्ला पुछ़ुं हुंह तेऊ, ज़ै सह थारअ टबर थारी ज़िम्मीं कुआसणें ज़िम्मैंबारी लए, तै ठीक, पर ज़ै सह नांह करे, तै दैनी मंऐं बिधाते नाओंऐं ज़बान कि तेखअ आसा मेरी ज़िम्मैंबारी। ऐबै रह तूह दोत्ती तैणीं इधी सुत्ती।”
14तेखअ रही रूत तिधी तेऊए खूरा सेटा सुत्ती, पर सह गई दोत्ती राच भैणै का आजी उझ़ुई ताकि तैहा कुंण होर कोह निं बछ़ैणें। बोआज़ै बोलअ तैहा लै इहअ, “इहअ थोघ निं कोही का लोल़ी लागअ कि खहल़ै ती कुंण बेटल़ी आई दी।”
15तेखअ बोलअ बोआज़ै तैहा लै भिई, “आपणैं च़ादरू फुआर धरनीं।” ज़ांऊं तैहा च़ादरू फुआरी करै ढाकअ, बोआज़ै दैनै तैहा लै दूई मण#3:15 दूई मण कोई तिह किलू ज़ौ अर तेता आपणीं कान्हा च़की डेऊई सह नगरी आपणीं शाशुई सेटा। 16ज़ांऊं सह घअरै पुजी, तेसे शाशुई नाओमी पुछ़ी सह, “बैल़ी किज़ै-किज़ै हुअ?”
रूतै खोज़ी तैहा का सारी गल्ला बाढै कि बोआज़ै तैहा लै किज़ै-किज़ै किअ अर 17रूतै खोज़अ इहअ बी, “ईंयां दूई मण ज़ौ दैनै तेऊ इहअ बोली कि आपणीं शाशुई सेटा निं रित्तै हाथै डेऊई आथी।”
18नाओमी बोलअ तैहा लै इहअ, “रूत, मेरी बेटीऐ ज़ांऊं तैणीं ऐहा गल्लो नतिज़अ निं निखल़े, तेभै तैणीं रह च़ुप्पी न्हैल़ी लागी। ज़ांऊं तैणीं इना गल्लो इंतज़ाम करी निं मुक्के तेभै तैणीं निं बोआज़ बशैघ करी गअ।”
Currently Selected:
रूत 3: OSJ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.