भज़न 132
132
बिधाता रहा सदा आपणीं परज़ा संघै
हांढा लै गिह
1हे बिधाता, राज़ै दाबेदा निं बिस्सरी आथी कि
तेऊ केही खरी-अऊखी काटी।
2हे बिधाता, तैहा गल्ला कर आद कि तेऊ किज़ै ज़बान दैनी ती,
तेऊ आसा ताह याकबे महान परमेशरा लै मानत मनी दी, ज़हा का सारअ बल आसा।
3तेऊ बोलअ त इहअ, “मुंह निं तेभै तैणीं आपणैं घअरा भितरी डेऊणअ
अर नां आपणैं पलगा प्रैंदै सुत्तणअ आथी,
4तेभै तैणीं नां मुंह राम करनअ नां सुत्तणअ आथी,
5ज़ांऊं तैणीं हुंह आपणैं मालक बिधाता लै खास ज़ैगा निं डाहूं
ज़हा का सारअ बल आसा अर ज़हा परमेशरा याकब बी मना त।”
6ज़धू हाम्हैं एप्रात#132:6 एप्रात एप्रात थिअ बेतलेम नगरीओ पराणअ नाअं थिऐ, हाम्हैं शूणअ त करारे मणशूए बारै
हाम्हां भेटअ सह ज़रीम #132:6 ज़रीम किर्यात-ज़रीम थिई एरुशलेम उतर पछ़मा बाखा च़ौदा किलूमीटर दूर एक नगरी ज़िधी बिधातो करारो मणशू पलिश्ती लोगा का बापसी दी बिहा साला तैणीं रहअ त। पलिश्ती त सह जुधा दी ज़िती आपणैं कबज़ै डाहअ द।बणैं#1 शमू. 4:1-6,16।#रूत. 1:1-2; मिक. 5:2
7हाम्हैं बोलअ इहअ, “च़ाल्ला, हाम्हां डेऊणअ पबित्र ज़ैगा बिधाते घअरै,
तेऊ सेटा टेक्कणअ हाम्हां माथअ।”
8हे बिधाता, तेऊ भबना लै एछ आपणैं करारे मणशू संघै
ज़ुंण तेरै बलो नशाण आसा,
संघा लोल़ी तूह इधी सदा रहअ।
9तिधी लोल़ी तेरै प्रोहतै सदा धर्म किअ,
अर तेरी परज़ा लोल़ी तेरी ज़ोरै-ज़ोरै ज़ैकार किई।
10दाबेद करा त तेरी च़ाकरी अर तंऐं आसा तेऊ लै ज़बान दैनी दी!
हे बिधाता, ज़ुंण राज़अ तंऐं आप्पै आसा छ़ांटअ द, तेऊ निं तूह दूर करी।
11तंऐं बिधाता आसा राज़ै दाबेदा संघै एही करार किई दी
ज़ेता लै तूह पिछ़ू निं हटदअ,
“तेरी राज़गाद्दी प्रैंदै बशैल़णअ मुंह तेरी ई आद-लुआदा मांझ़ै एक राज़अ,
तेऊ करनअ ताह बाद सदा राज़।”
12ज़ै तेरी आद-लुआद मुंह संघै हुई दी करार पूरी करे अर
ज़ुंण हुकम मंऐं ताल्है दैनै, तिंयां बी तेते साबै आपणीं ज़िन्दगी ज़िऊए,
तै रहणअ अह राज़ पोस्ती दर पोस्ती सदा तेरी आद-लुआदा का।
13तंऐं बिधाता आसा सियोन आप्पू लै छ़ांटअ द,
तूह च़ाहा तिधी आप्पू बस्सणअ।
14तम्हैं बोलअ त इहअ, “अह आसा सह ज़ैगा ज़िधी हुंह सदा रहणअ,
अह आसा मेरअ घअर।
15मुंह करनी सियोन नगरीए हर गरज़ा पूरी,
ऐहा नगरीए रैनै-गरीबा लै दैणअ मुंह रज्ज़ी खाण-पींण।
16एसे प्रोहता लै दैणीं मुंह सोभी कामां लै बर्गत,
ऐहा नगरी दी रहणैं आल़ै करनी खुशी दी ज़ै-ज़ैकार।
17इधी बणाणअं मुंह राज़ै दाबेदे आद-लुआदा मांझ़ै ई एक महान राज़अ,
इधी ज़ुंण राज़अ मंऐं आसा छ़ांटअ द, सह हणअ सोभी लोगा लै प्रैश्शै ज़िहअ।
18तेऊए दुशमण करनै मुंह शर्मिंदै,
पर तेऊए मुंडै मुगट रहणअ सदा च़मकदअ लागी।”
Currently Selected:
भज़न 132: OSJ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.