आयूब 21
21
आयूबो सोपरा लै ज़बाब
1आयूबै बोलअ इहअ,
2“मेरी गल्ला शूणां धैन दैई,
हुंह च़ाहा तम्हां बाखा एही ई झेठ।
3धख लआ तम्हैं मेरी गल्ला पोर्ही शूणीं,
ज़ांऊं हुंह गल्ला करी मुक्के,
तेखअ रहै च़ाऐ तम्हैं मेरै सुहांगा लागी।
4हुंह निं मणछा संघै हठल़दअ आथी लागअ द,
मेरी हठ आसा परमेशरा संघै, तैही आसा मुंह भितरा का बुआल़ लागै दै।
5मुंह बाखा दैआ भाल़णीं। एतरअ तम्हां लै थोल़अ आसा कि
तम्हैं झशकिए अर दांदा हेठै गुंठी पाई च़ुप्पी रहे?
6आप्पू लै एऊ दाह-दुखे बारै सोठी फिरा मुंह हैल़अ,
अर मुंह छ़ुटा सारी घेरी काम्मणीं।
7परमेशर किल्है दैआ कदुष्ट मणछा राज्ज़ी-मौज़ी ज़िऊंणै?
तिंयां हआ खास्सै प्रोढै तज़ी बी रहा हेरे तिन्नें धन-माया होर बी खास्सी हंदी लागी!
8तिन्नें हआ शोहरू-माठै अर दादू-पोचू अर
तिंयां रहा तिन्नां बडै हंदै भाल़णा लै ज़िऊंदै!
9तिन्नें घअरै निं किछ़ै आफ़त पल़दी अर
नां तिन्नां किज़ै हैल़अ फिकर हंदअ।
10ज़ेभै बी तिन्नें बल्द गाऊई सेटा डेओआ, तिंयां जाआ झ़ट च़ारै गाभणीं हई,
नां तिन्नां लै कधू इहअ हंदअ कि तिन्नें गाऊई चूई होए।
11तिन्नें लान्हैं-सुन्हैं रहा बागै नाच़दै-खेल्हदै अर
होछ़ै छ़ेल्हू ज़िहै त्रुपल़ै दैंदै लागी।
12तिंयां रहा डफली, बींन अर बशूरी बाज़ी
गिहा बोल्दी नाच़दै अर खुशी।
13तिंयां रहा आपणीं ज़िन्दगी राज्ज़ी-मौज़ी,
तिन्नां निं मरनै का आजी बी किछ़ै दाह-खीज़ हंदी।
हाम्हां दैआ कांगनरांगै रहणैं
14कदुष्ट मणछ बोला परमेशरा लै तोही इहअ कि
तूह रहअ हाम्हां का दूर ई!
हाम्हां निं एता का मतलब आथी कि तूह किज़ै च़ाहा
अर हाम्हां केऊ साबै च़ाहा कि हाम्हैं आपणीं ज़िन्दगी ज़िऊए।
15तिंयां सोठा इहअ कि तेऊ महान परमेशरे नां च़ाकरी करने ज़रुरत आथी अर
नां तेऊ सेटा अरज़ करी किज़ै भेटी च़ाल्लअ।
16तिंयां बोला इहअ कि हाम्हैं हणैं आपणैं बलबुतै सफल,
पर ज़ेऊ साबै तिंयां सोठा
तैहा गल्ला निं हुंह मंदअ ई आथी।
17तम्हैं कधू इहअ भाल़अ बी कि कदुष्ट गअ खारकी अमरा मरी?
तिन्नां मांझ़ै कहा एकी बी पल़ी कधू आफ़त?
तिन्नां लै परमेशरे कधू रोश्शै सज़ा दैनी होए? इहअ निं कधि हुअ।
18कि तम्हैं कधू इहअ भाल़अ कि तिंयां फर्ल़ाऊऐ इहै दूर
ज़ेही बागरी भुखलै अर कुर्लू बागरी
धूल़अ-माट्टअ च़की दूर फर्ल़ाऊआ? इहअ बी निं कधि भाल़अ।
19तम्हैं बोला इहअ कि शोहरू बी पल़ा आपणैं ईजा-बाबे सज़ा भुगतणी।
इहअ किल्है लोल़ी हुअ? हुंह, बोला इहअ कि
ज़ुंणी पाप किअ परमेशरै लोल़ी सज़ा बी तिन्नां ई लै दैनी,
तै लागणअ तिन्नां का थोघ कि तिन्नैं किअ पाप अर
तेथ पिछ़ू भेटी तिन्नां सह सज़ा।
20तिन्नां लोल़ी तिन्नें पापे सज़ा आप्पै पल़ी भुगतणी,
तिन्नां का बी लोल़ी ज़ाण्हुंअ कि तेऊ परमेशरो कोप किहअ आसा
ज़हा का सारअ बल आसा।
21ज़ै मणछ मरी गअ, तेखअ निं तेऊ इहअ किछ़ै फिकर हंदअ कि
पिछ़ू तेऊए बेटल़ी-माठै राज्ज़ी-मौज़ी आसा कि नांईं।
शूआ का शल़ोक निं खोज़णैं
22इहअ कुंण आसा ज़ुंण तेऊ परमेशरा लै शिक्षा दैए
ज़ुंण देशा-देशे बडै-बडै राज़ैओ बी नसाफ करा।
23-24कई रहा मरने धैल़ी तैणीं ताज़ै-नरोगै,
तिन्नां भेटा मौत बी खुशी-खुशी,
तिन्नें देही दी हआ खिरी तैणीं भरपूर तागत।
25कई मणछा हआ सारी ज़िन्दगी दुख ई दुख,
मरदी बारी बी हआ तिन्नां लै दुखे गांठल़ी संघा।
26पर खिरी डेओआ सोभै माट्टै ई जैंदरी,
मरी करै पल़ा तिन्नां दुहीए देही दी किल़ै।
27मेरै साथीओ, मुखा आसा थोघ कि तम्हैं किज़ै सोठा,
मुंह हारना लै थारी बिक्री बी हेरा हुंह ज़ाणीं।
28तम्हैं बोला इहअ,
‘तेऊ मशूर मणछो घअर ऐबै किधी आसा?
ज़ुंण बेघै कदुष्ट अर बूरअ आसा त?’
29पर लआ आप्पू फेर होरी का पुछ़ी,
तिन्नां हेरनी तम्हां का खोज़ी कि असली गल्ल किज़ै आसा।
30तिन्नां भाल़ी जाणअ तम्हां का शुझुई कि
ज़ेभै परमेशर रोश्शै सज़ा दैआ, तेता का निखल़ा कदुष्ट मणछ शुक्कअ बच़ी,
सह हआ माहा प्रल़ये धैल़ी लै बच़ाऊई डाहअ द।
31कदुष्ट मणछे मुंहैं निं कोहै बोल्दअ कि तूह आसा बूरअ,
ज़ुंण तिन्नैं ज़ुल्म किअ, तेतो बी निं तिन्नां का कोहै बदल़अ लंदअ।
32मरी करै हआ तिन्नें ल्हासो बी बडअ अदर अर
मल्थाना लै निंदा बारी बी हआ तिन्नें शान,
33हज़ारो मणछ डेओआ तिन्नें ल्हासा आजू पिछ़ू मल्थाना तैणीं,
धरती बी करा आपणैं घअरै तिन्नों सुआगत!
34तम्हैं आसा बृथा गल्ला करी मुंह झेठू लागै दै!
तम्हैं निं एक बी ज़बाब शुचअ दैनअ!”
Currently Selected:
आयूब 21: OSJ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.