आयूब 17
17
आयूबै कि परमेशरा सेटा अरज़
1ऐबै च़ाल्लअ मेरै मर्हुई,
मेरै निस्सअ दोहरअ शाह बी लहुई,
ऐबै च़ाल्लअ हुंह तेतरी घोरी दाबणा लै हई ई।
2मुखा आसा लागअ द आछी शुझदअ कि
फेरा-फेर आसा लोग मुल्है ज़िधूऐ दै, द्रोही हुऐ दै अर मेरै सुहांगा लागै दै।
3हे परमेशर, तूह शुण मेरी गल्ला,
मुंह सेटा निं ताह छ़ाडी मेरी गल्ला
शुणनै आल़अ कोहै आथी।
4तंऐं आसा मन्न काठअ किअ द,
तैही निस्सी तिन्नां समझ़ एछी,
पर हे परमेशर, ऐबै निं तूह तिन्नां
मुखा ज़ितणैं दैई।
5एही कहाबत आसा कि
ज़ुंण आपणैं साथी ठगी करै लुटा,
तेते सज़ा पल़ा तिन्नें शोहरू-माठै भुगतणी।
6ऐबै बोला तिंयां ऐहा कहाबता मुल्है,
लोगै लाई मेरै मुंहैं थुक्की करै मेरी बेइज़ती करी!
7दाह-दुखै निस्सअ मेरी आछी बी किछ़ै शुझुई,
मेरी ज़ांघा बाहा हुई ताकल़ी ज़ेही भींन।
8ज़ुंण भलै मणछ आसा बी,
तिंयां बी प्राछिआ मुंह भाल़ी!
तेखअ बोला तिंयां बी मुल्है पापी मणछ!
9इहअ आसा कि धर्मीं मणछै
आपणीं बात ढाकी डाही दी अर
शुचअ मणछ रहा धैल़ी पर धैल़ी बढदअ लागी।
10पर ज़ै तिंयां सोभै भिई बी मुंह सेटा एछे,
तैबी निं मुखा तिन्नां मांझ़ै सोर-समझ़ा आल़अ शुझणअ।
11मेरै गऐ मरने धैल़ै एछी अर ज़ुंण मंऐं
सोठी त डाहअ द, सह निं हई बोल़अ,
मुंह निं ऐबै किछ़ै आशा रही।
12राची लै बोला मेरै साथी इहअ कि धैल़ी-दपहर आसा!
तिंयां बोला इहअ कि एथ आसा प्रैश्शअ, पर मुखा आसा थोघ कि हुंह आसा न्हैरै दी।
13मुखा आसा आजू सिधी आपणीं मौत शुझदी लागी दी,
तेखअ रहणअ हुंह घोरी दी न्हैरै सदा लै सुत्ती।
14तेखअ सका हुंह मेरी ल्हासा चजेऊणैं आल़ी
घोरी लै आपणअ बाब बोली अर
ज़ुंण किल़ै मेरी ल्हासा खाआ तिन्नां लै बोलूं हुंह
आपणीं ईज अर दाई-च़ेई।
15कहा भाल़णअ कि मेरी कै आशा आसा?
हुंह आजू किज़ै आशा डाहूं?
16मेरी आशा निं मुंह संघै तेऊ संसारै डेऊई च़ाल्ली
ज़ेथ मणछ मरी करै पुजा।
Currently Selected:
आयूब 17: OSJ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.