1 करिन्थी 7
7
बैहा बाद ज़िन्दगीए बारै सुआल
1ऐबै ज़ुंण सुआल तम्हैं मुखा पुछ़अ कि बैह किऐ दै विश्वासी केही ज़िन्दगी लागा ज़िऊंणीं। हुंह बोला इहअ कि कई बारी निं बैह करनअ ज़रूरी बी हंदअ। 2पर बेटल़ी बी निं लोल़ी कंज़री हुई, अर नां लोल़ी मर्ध कंज़रअ हुअ, इहै पाप करनै का दूर रहणा लै लोल़ी सोभी मर्धे आपणीं-आपणीं बेटल़ी हुई, अर सोभी बेटल़ीए लोल़ी आपणैं-आपणैं मर्ध हुऐ।
3बेटल़ी लोल़ी आपणैं मर्धो हक पूरअ किअ, अर हर मर्ध करै आपणीं बेटल़ीओ हक पूरअ। 4बेटल़ी लै निं आपणीं देही दी हक आथी, पर तेसे देही दी आसा तेसे मर्धो हक, अर तिहअ ई आसा मर्धा लै बी कि तेऊ लै बी निं आपणीं देही दी हक आथी, तेऊए देही दी आसा तेऊए बेटल़ीओ हक।
5तम्हैं निं एकी-दुजै का ज़ुदै रही, पर सिधअ थोल़ी घल़ी सका आप्पू मांझ़ै सैहमती दी सका ज़ुदै हई, ताकि प्राथणां करना लै किछ़ बगत भेटी सके, अर तेखअ रहै भिई संघा, राख्सा निं आप्पू परखणैं दैई नांईं ता तम्हां हणीं आपणीं देहीए भुख आपणैं बशै करनी कठण।
6पर ज़ुंण हुंह तम्हां लै बोला, अह निं मंऐं तम्हां लै हुकम किअ पर अह आसा तम्हां लै मेरी सलाह कि तम्हैं मने। 7हुंह च़ाहा त इहअ कि ज़िहअ हुंह आसा, तिहै ई लोल़ी तै सोभ मणछ हुऐ, पर हर मणछा लै आसा परमेशरै ज़ुदअ-ज़ुदअ बरदान दैनअ द, कोई लै कोई रंगो, कोई लै कोई रंगो।
8ऐबै दैआ हुंह तिन्नां लै सलाह ज़ुंणी बैह निं आथी किअ द, अर ज़ुंण बिधबा बेटल़ी आसा, तिन्नां लै आसा इहअ ई रहणअ ठीक, ज़िहअ हुंह आसा। 9पर ज़ै तिंयां आपणीं देहीए भुख आपणैं बशै निं करी सकदै, तेता का आसा तिन्नों बैह करनअ भलअ, किल्हैकि बैह करनअ आसा कंझ़रनै हणैं का बित्तअ।
10ज़सरअ बैह हई आसा गअ द, तिन्नां लै निं हुंह बोल्दअ आथी, तिन्नां लै दैआ प्रभू आप्पै ई हुकम कि लाल़ी निं आपणैं मर्धा का बैईदाऊअ लई दूर रही 11अर ज़ै तिंयां ज़ुदै बी होए, दुजअ बैह निं करी अर नांईं ता लोल़ी तै सोभी आपणैं मर्धा संघै मेल़-ज़ोल़ किअ, अर नां लाल़ै लोल़ी आपणीं लाल़ी छ़ाडी।
12ऐबै बोला हुंह तम्हां होरी विश्वासी लै, प्रभू निं एते बारै मुखा किछ़ै आथी बोलअ द। ज़ै कहा विश्वासी भाईओ बैह एही संघै होए हुअ द ज़ुंण विश्वास निं करदी पर तेऊ मर्धा संघै रहणा लै खुश होए, सह निं तैहा लै बैईदाऊअ दैई। 13ज़ै कहा विश्वासी बैहणीओ बैह इहै संघै होए हुअ द ज़ुंण विश्वास निं करदअ पर तैहा संघै रहणा लै खुश होए, सह बी निं तैहा लै बैईदाऊअ दैई। 14किल्हैकि परमेशर करा विश्वास नांईं करनै आल़ै मर्धा संघै आपणीं परज़ा ज़िहअ बभार। किल्हैकि तेऊए बेटल़ी आसा विश्वासी, अर ज़ुंण बेटल़ी विश्वास निं करदी, तैहा संघै बी करा तेसे विश्वासी लाल़ै पिछ़ू आपणैं लोगा ज़िहअ बभार। ज़ै ईंयां गल्ला शुची निं हंदी कि विश्वास नांईं करनै आल़ै मर्ध अर बेटल़ी बी आसा परमेशरे, तै निं थारै लान्हैं बी परमेशरे हणैं तै। पर थारै लान्हैं बी आसा परमेशरे।
15पर ज़ै कुंण मर्ध विश्वास निं करदअ, बैईदाऊअ दैई ज़ुदअ रहे, तेऊ दै ज़ुदअ रहणैं, ज़ै विश्वास नांईं करनै आल़ै मर्ध-बेटल़ी बैईदाऊअ दैणअ च़ाहा, तेखअ आसा तिंयां विश्वासी भाई-बैहणी तेऊ बैहा का आज़ाद। पर ज़ै हई सके, तै रहणअ सारी ज़िन्दगी कठा च़ाऐ तिंयां विश्वास करा च़ाऐ नांईं करा, किल्हैकि परमेशरै आसा हाम्हैं मेल़-ज़ोल़ा संघै ज़िऊंदै शादै दै। 16तम्हां बेटल़ी लागा अह गल्ल आद डाहणीं कि थारै विश्वास नांईं करनै आल़ै मर्ध सका तम्हां पिछ़ू विश्वास करी अर तम्हां मर्धा पिछ़ू सका थारी बेटल़ी विश्वासी बणी।
ज़ेता लै परमेशरै तेऊ साबै ज़िऊआ ज़िन्दगी
17ज़ेतरी गल्ला मंऐं तम्हां लै बोली तेतो सार आसा इहअ कि परमेशरै तम्हैं हरेक ज़ण्हैं ज़ेही बी दशा दी होए डाहै दै तेऊ साबै रहणअ ज़िन्दगी ज़िऊंदै लागी अर सदा रहणअ तिहै ई, ज़िहै तम्हैं तधू तै ज़धू तम्हैं परमेशरै शादै। हुंह दैआ सोभी टोली दी ऐहा ई सलाह। 18ज़िहअ कि, ज़ै कुंणी यहूदी प्रभू ईशू दी विश्वास किअ, तेऊ निं आपणअ यहूदी हणअ छ़ाडणें ज़रुरत आथी। ज़ै कुंण होरी ज़ाती का होए प्रभू दी विश्वास किअ द, तेऊ निं खतैर करी यहूदी हणें किछ़ै ज़रुरत आथी। 19च़ाऐ कुंण मणछ खतैर किअ द होए या नांईं होए तेतो मसीहा दी कोई मतलब आथी। पर ज़रूरी गल्ला आसा परमेशरो हुकम मनणअ।
20परमेशरै तम्हैं हरेक ज़ण्हैं ज़ेही बी दशा दी होए डाहै दै तेऊ साबै रहणअ ज़िन्दगी ज़िऊंदै लागी अर सदा रहणअ तिहै ई, ज़िहै तम्हैं तधू तै ज़धू तम्हैं परमेशरै शादै। 21ज़ै तूह गलामीए दशा शादअ द होए, फिकर निं करी, पर ज़ै तूह गलामी का आज़ाद हई सका, तूह कर तिहअ ई। 22किल्हैकि ज़ुंणी मणछै गलामीए दशा दी प्रभू दी विश्वास आसा किअ द, सह आसा प्रभू पाप करने शगती का आज़ाद किअ द। तिहअ ई ज़ुंण आज़ाद हई आसा शादअ द, सह आसा प्रभू ईशू मसीहो गलाम। 23किल्हैकि परमेशरै आसा तम्हां लै खास्सी किम्मत दैनी दी ज़धू तेऊ ईशू मसीहा बल़ीदान हणां लै छ़ाडअ, तम्हैं निं परमेशरा छ़ाडी मणछे गलाम निं बणी आथी। 24भाईओ, परमेशरै तम्हैं हरेक ज़ण्हैं ज़ेही बी दशा दी होए डाहै दै तेऊ साबै रहणअ ज़िन्दगी ज़िऊंदै लागी अर सदा रहणअ तिहै ई विश्वासा दी बणी ज़िहै तम्हैं तधू तै ज़धू तम्हैं प्रभू ईशू छ़ांटै अर परमेशरै आपणैं हणां लै शादै।
कुंआरी शोहरी अर बिधबा बेटल़ी
25कुंआरी शोहरीए बारै निं मुंह प्रभू का किछ़ै हुकम आथी भेटअ द। पर ज़ुंण परमेशरै झींण करी मुल्है अक्ल आसा दैनी दी तेथ सका विश्वास करी अर हुंह दैआ सलाह। 26किल्हैकि आझ़काला आसा हर ज़ैगा विश्वासी ज़िऊंणअ कठण हुअ द, एता लै आसा तम्हां सोभी लै मेरी अह सलाह कि ज़ुंण ज़ेही दशा दी आसा तिंयां रहै तिहै ई बणी। 27ज़ुंणी बैह आसा किअ द सह निं आपणीं लाल़ी का ज़ुदअ हई अर ज़ै कुंणी बैह निं आथी किअ द सह निं लाल़ी लोल़अ निं लागी। 28पर ज़ै तूह बैह बी करे, तैबी निं किछ़ै पाप आथी, ज़ै कहा कुंआरी शोहरीओ बैह होए, सह बी निं पाप आथी पर आझ़काला एऊ ज़मानै भाल़ी हणीं बैह किऐ दै मणछा आफ़त! अर हुंह च़ाहा इना खरी का तम्हां बच़ाऊंणअ।
29भाईओ, हुंह बोला इहअ कि मसीहा फिरी एछणा लै निं खास्सअ बगत बच़अ, तैही बोला हुंह कि ऐहा गल्ले खास्सी फिकर निं करा कि तम्हैं बैह आसा किअ द कि नांईं। पर प्रभू च़ाकरी करने बारै रहा सोठदै लागी। 30ज़ुंण लेरा लाआ या ज़ुंण खुश आसा या ज़ुंण आप्पू लै च़िज़ा लआ मोलै तिंयां निं इना सोभी गल्ले खास्सी फिकर करनी। किल्हैकि एता करै बिस्सर्नै तम्हैं प्रभूए च़ाकरी करनी। 31ज़ुंण बी हाम्हां एऊ संसारै आसा, हाम्हां लागा तिंयां च़िज़ा एही समझ़णीं कि एते निं किज़ै किम्मत ई आथी किल्हैकि एऊ संसारे सोभै गल्ला हणीं एकी धैल़ै खतम।
32हुंह च़ाहा इहअ कि तम्हां निं लोल़ी संसारे किछ़ू गल्लो फिकर रहअ। ज़ुंणी बैह निं आथी किअ द सह सका तेऊ बगता प्रभू लै दैई अर इहअ सोठणअ प्रभू किहअ करै करनअ खुश। 33ज़ुंणी बैह हआ किअ द तेऊ हआ संसारे गल्लो फिकर कि आपणीं लाल़ी किहअ करै डाहूं खुश। 34बैहूई दी बेटल़ी, अर कुंआरी बेटल़ी दी बी आसा फरक, कुंआरी हआ प्रभूओ खुश करनैओ फिकर कि हुंह लोल़ी ती मेरी देही दी बी पबित्र रही अर आत्मां दी बी लोल़ी पबित्र रही, पर ज़ुंणी बेटल़ी बैह आसा किअ द तैहा हआ संसारे गल्लो फिकर कि मुंह आपणअ मर्ध किहअ करै डाहणअ खुश।
35हुंह बोला इना गल्ला थारी ई भलाई लै, ज़ै तम्हैं मेरी गल्ला मने, एतो मतलब निं आथी कि हुंह च़ाहा तम्हां रोक्कणअ, पर एते तैणीं बोला हुंह कि ज़ुंण काम शोभा दैआ तम्हैं तिहअ ई काम करे, अर तम्हैं एक मन्न हई प्रभू च़ाकरी दी लागी रहे।
36ज़ै तम्हां मांझ़ै कुंणी आपणीं शोहरी कुंआरी होए डाही दी अर बादा का सह इहअ समझ़े कि मंऐं मारअ आपणीं शोहरीओ हक अर शोहरीए ज़ुआनी च़ाल्ली ढल़ी, अर ज़ै शोहरीओ बाब समझ़े कि तेऊए शोहरी आसा बैहा करने ज़रुरत। सह करै आपणीं शोहरीए बैहो इंतज़ाम एथ निं किछ़ै पाप आथी। 37पर ज़ै तैहा शोहरीए बाब आपणैं मन्नैं पाक्की सोठ आसा डाही दी कि तेऊए शोहरी लै आसा बैह नांईं करनअ भलअ पर होरी निं लोल़ी सह इहअ करना लै मज़बूर किअ। तै सका सह तिहअ करी ज़िहअ सह च़ाहा। ज़ै सह इहअ च़ाहा कि तेऊए शोहरी कुंआरी रहे, सह बी आसा ठीक। 38इहअ करै ज़ै कुंण आपणीं कुंआरी शोहरीओ बैह करा सह करा ठीक अर ज़ुंण आपणीं कुंआरी शोहरीओ बैह नांईं करदअ सह बी करा ठीक।
39ज़ेभै तैणीं कहा बेटल़ीओ मर्ध ज़िऊंदअ हआ, तेभै तैणीं लागा तैहा तेऊ ई संघै ज़िन्दगी ज़िऊंणीं, पर ज़ै तेसो मर्ध मरी जाए, तेखअ सका सह होरी संघै भिई बैह करी पर लोल़ी सह प्रभू दी विश्वास करनै आल़अ हुअ। 40पर मेरै साबै आसा तैहा लै इहअ ठीक कि सह भिई बैह नां करे, अर हुंह सोठा इहअ कि हुंह आसा परमेशरे आत्मां बाखा तम्हां लै सलाह दैंदअ लागअ द ज़ांऊं हुंह इहअ बोला।
Currently Selected:
1 करिन्थी 7: OSJ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
This work is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 License.