YouVersion Logo
Search Icon

1 कुरिन्थियों 14

14
लग-लग पाषां ते पविखवाणी
1एक दुए कन्ने प्रेम करने दी पूरी कोष्ट करो, ते आत्मिक वरदानें दी इच्छ्यां च रवो खास करियै ए, के पविखवाणी करो। 2किके जेड़ा दुई पाषें च गल्लां करदा ऐ; ओ मनुक्खें कन्ने नेई, लेकन परमेसर कन्ने गल्लां करदा ऐ; एस लेई के ओस दियां गल्लां कोई नेई समझदा; किके ओ पेद दियां गल्लां आत्मा च ओईयै बोलदा ऐ। 3लेकन जेड़ा पविखवाणी करदा ऐ, ओ वश्वासीयें दे विश्वास दी तरकी, ते औसला, ते तसली दियां गल्लां आखदा ऐ। 4जेड़ा दुई पाषा च गल्लां करदा ऐ, ओ अपने गै विश्वास दी तरकी करदा ऐ; लेकन जेड़ा पविखवाणी करदा ऐ, ओ कलीसिया दे वश्वासीयें दी विश्वास दी तरकी करदा ऐ। 5आऊँ चानां ऐं, के तोस सारे दुई पाषें च गल्लां करो, लेकन एस थमां जादै ए चानां ऐं के पविखवाणी करो; किके जेकर दुई पाषा बोलने आला कलीसिया दी तरकी आसतै तरजमा नेई करै तां पविखवाणी करने आले ओस थमां बद ऐ।
गैर पाषां दा खलसा करना चाईदा
6एस आसतै ए विश्वासी प्राओ, जेकर आऊँ थुआड़े कोल आईयै दुई पाषें च गल्लां करां, ते परमेसर दियां परकट कित्तियां गल्लां, जां ज्ञान, जां पविखवाणी, जां शिखया दियां गल्लां थुआड़े कन्ने नेई करां, तां मेरे थमां तुसेंगी के फायदा ओग? 7इसै चाली जेकर गानें-बजानें आलियां चीजें चा बाज निकलदी ऐ, जियां बैंसली, जां बीन, जेकर उन्दे सूरें च पेद नेई उवै तां जेड़ा बाजा ओ बजाया जंदा ऐ, ओ कियां पनछानयां जाग? 8ते जेकर तुतडी दी बाज साफ़ नेई उवै, तां कोन योद्द आसतै त्यारी करग? 9इयां गै तोस बी जेकर जिभ थमां साफ़-साफ़ पाषा नेई आखो, तां जे केछ आखया जंदा ऐ ओ कियां समझया जाग? तोस तां अवा च गल्लां करने आले बनें। 10दुनिया च मतीयां सारीयां पाषां न मगर सबनी दा केछ न केछ मतलब जरुर ऐ। 11एस आसतै जेकर आऊँ कुसे पाषा दा मतलब नेई समझां, तां बोलने आले दी नजर च परदेसी ओगा; ते बोलने आला मेरी नजर च परदेसी ओग। 12एस आसतै तोस बी जेलै आत्मिक वरदानें दी इच्छ्यां च ओं, तां ऐसे वरदान पानें दी इच्छ्यां करो जेस थमां कलीसिया दे वश्वासीयें दे विश्वास दी तरकी उवै।
13एस कारन जेड़ा दुई पाषा बोलै, तां ओ प्रार्थना करै, के ओसदा तरजमा बी करी सकै। 14एस लेई जेकर आऊँ दुई पाषा च प्रार्थना करां, तां मेरी आत्मा प्रार्थना करदी ऐ, लेकन मेरी बुद्धि कम नेई करदी। 15तां के करना चाईदा? आऊँ आत्मा थमां बी प्रार्थना करगा, ते बुद्धि थमां बी प्रार्थना करगा; आऊँ आत्मा थमां बी गागा, ते बुद्धि थमां बी गागा। 16नेई तां जेकर तू आत्मा कन्ने गै शुक्र करगा, तां अज्ञानी तेरे शुक्र उपर आमीन कियां आखघ? किके ओ तां नेई जानदा, के तू के आखे करना ऐ? 17तू तां सचें गै शुक्र करै करना ऐ, लेकन दुए दे विश्वास दी तरकी नेई ओंदी। 18आऊँ अपने परमेसर दा शुक्र करना ऐ, के आऊँ थुआड़े सारें थमां जादै दुई पाषा च बोलना ऐ। 19लेकन कलीसिया च दुई पाषा च दस जार गल्लां आखने थमां ए मिगी ओर बी छैल लगदा ऐ, के दुए गी सखाने आसतै ऐसीयां गल्लां बोलां जिनेंगी लोक समझी सकन।
गैर पाषा गैर वश्वासीयें आसतै नशानी
20ए विश्वासी प्राओ, तोस समझ च बच्चें आला लेखा नेई बनो; पी बी बराई च तां बच्चे रवो, लेकन समझ च सयानें बनो। 21पवित्र शास्त्र च लिखे दा ऐ, के प्रभु आखदा ऐ, “आऊँ दुई पाषा बोलने दे थमां, ते बगाने मुंह थमां इनें लोकें कन्ने गल्लां करगा तां बी ओ मेरी नेई सुनगन।” 22एस आसतै दुई पाषां वश्वासीयें आसतै नेई, लेकन अविश्वासीयें आसतै नशांनी ऐ; ते पविखवाणी अविश्वासीयें आसतै नेई, लेकन वश्वासीयें आसतै नशांनी ऐ। 23जेकर कलीसिया एक जगा उपर किट्ठी उवै, ते सारें दे सारे दुई पाषा बोलन, ते बार आले जां अवश्वासी लोक कोल आई जांन तां के तुसेंगी ओ पागल नेई आखघन? 24लेकन जेकर सारे पविखवाणी करन लगन, ते कोई अवश्वासी जां बार आले मनुक्ख कोल आई जांन, तां ओ जानी लैगन के ओ अप्पुं पापी न ते थुआड़े बोलनें दे कारन ओ अपनी जिंदड़ी दे रस्तें गी बदलने दी इच्छ्यां करगन। 25एस चाली ओसदे मन दे पेद परकट ओई जागन, ते ओस बेलै ओ मुंह दे पार पेईयै परमेसर गी मत्था टेकया, ते मन्नी लैग, के सच्चें गै परमेसर थुआड़े बेच ऐ।
राधनां दा नियम
26एस आसतै ए विश्वासी प्राओ, के करना चाईदा? जेसलै तोस राधनां लेई किट्ठे ओदे ओ, तां अर एक दे एर्दें च पजन जां प्रचार, जां दुई पाषा, जां परमेसर थमां परकट कित्ती दी गल्ल, जां दुई पाषा दा मतलब सनाना रौंदा ऐ। सारा केछ आत्मिक तरकी आसतै ओना चाईदा। 27जेकर दुई पाषा च गल्लां करनयां ओंन, तां दो-दो, जां मते ओंन तां त्रै-त्रै जनें बारी-बारी बोलन, ते एक मनुक्ख तरजमा करै। 28लेकन जेकर तरजमा करने आला नेई उवै, तां दुई पाषा बोलने आला कलीसिया च चोप्प रवै, ते अपने मन थमां, ते परमेसर कन्ने गल्लां करै। 29पविख्ब्तें चा दो जां त्रै बोलन, ते बाकी लोक उन्दे वचन गी परखन के ओ पवित्र शास्त्र दे मताबक ऐ जां नेई। 30लेकन जेकर दुए उपर कोई गल्ल जेड़ा थुआड़े च बैठे दा ऐ, केछ परमेसर दी गल्ल परकट उवै, तां पैला चोप्प ओई जा। 31किके तोस सारे एक-एक करियै पविखवाणी करी सकदे ओ, तां जे सारे सीखन ते सारे औसला पांन। 32पविख्ब्क्तें चोप्प रौने दी इच्छ्यां करनी चाईदी के ओ दुए गी बी बोलने दा मौका दियै। 33किके परमेसर गड़बड़ी दा नेई, लेकन शान्ति दा परमेसर ऐ।
जियां पवित्र लोकें दी सारी कलीसिया च ऐ। 34जनांनीयां कलीसिया दी सभा च चोप्प रौन, किके उनेंगी गल्लां करने दा उक्म नेई, लेकन दीन रौने दा उक्म ऐ, जियां कनून च लिखे दा बी ऐ। 35जेकर ओ केछ सीखना चांन, तां कर च अपने-अपने पति थमां पूछन, किके जनांनी दा कलीसिया च गल्लां करना शर्म आली गल्ल ऐ। 36के परमेसर दा संदेश थुआड़े छा गै नेई शुरू ओया ते सेर्फ थुआड़े तकर गै नेई पूजया।
37जेकर कोई मनुक्ख अपने आप गी पविखवक्ता जां आत्मिक जना समझै, तां ए जानी लै, के जेड़ीयां गल्लां आऊँ तुसेंगी लिखना ऐं, ओ प्रभु दे उक्म न। 38लेकन जेकर कोई इनें मेरीयें गल्लें उपर विश्वास नेई करदा तां ओदे उपर बी विश्वास मत करो।
39एस आसतै ए विश्वासी प्राओ, पविखवाणी करने दी इच्छ्यां च रवो ते दुई पाषा बोलने आसतै मन्ना नेई करो; 40लेकन सारीं गल्लां सेई ते तरीके कन्ने कित्तियां जांन।

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in