2
جُھوٹھے اُستاد
1تے جیویں اوس اُمّت وِچ جُھوٹھے نبی اُٹھے سن ایسے طرح تُہاڈے وِچ وی جُھوٹھے اُستاد ہون گے جیہڑے لُک چُھپ کے ہلاک کرن والِیاں بِدعتاں کڈھن گے۔ تے اوس مالک دا اِنکار کرن گے جِس اوہناں نُوں مُل لیا سی تے اپنے آپ نُوں شتابی ہلاکت وِچ سُٹّن گے۔ 2تے بتھیرے اوہناں دے لُچ پُنے مگر ٹُرن گے جِنہاں دے سبّب سچیائی دے راہ دی بدنامی ہوئے گی۔ 3تے اوہ لالچ نال داء والیاں گلّاں بنا کے تُہانوں ویچ چھڈن گے۔ تے جیہڑا مُڈھوں اوہناں دی سزا دا حُکم ہوگیا اے۔ اوہدے آؤن وِچ کوئی چِر نئیں تے اوہناں دی ہلاکت سَوندی نئیں۔
4کیوں جو جد خُدا گُناہ کرن والیاں فرِشتیاں نُوں نا چھڈیا۔ سگوں جہنّم وِچ گھل کے ہنیرے کُھوہ وِچ سُٹّیا۔ تاں جو عدالت دے دِن تِیکر ڈَکے رہن۔ 5تے نا پہلی دُنیا نُوں چھڈیا سگوں جِس ویلے بے دِین دُنیا اُتّے طوفان گھلّیا راستبازی دی منادی کرن والے نُوح نُوں ہور ستّاں بندیاں سَنے بچا لیا۔ 6تے سدُوم تے عمُورہ دے شہراں نُوں خاک سیاہ کر دِتّا۔ تے اوہناں نُوں ہلاکت دی سزا دِتّی تے آؤن والے زمانے دے بے دِیناں لئی اِک مِثال قیم کر دِتّی۔ 7تے سَچیار لُوط نُوں جیہڑا بے دِیناں دے پلِیت چال چَلّن توں اَکیّا ہویا سی خلاصی بخشی۔ 8(تے اوہ سَچیار اوہناں وِچ رہ کے تے اوہناں دے بے شریعت کمّ ویکھدا تے سُندا ہوندا سی۔ روز اوہدا راستباز دِل اَوکھا ہوندا سی۔) 9تے خُداوند دِینداراں نُوں ازمایش وِچوں کڈھ لینا تے بدکاراں نُوں عدالت دے دِن تِیکر سزا وِچ رکھنا جان دا اے۔ 10خاص کر اوہناں نُوں جیہڑے پلِیت خواہشاں نال جِسم دی پَیروی کر دے نیں۔ تے حکُومت نُوں کُجھ نئیں جان دے تے۔
اوہ گُستاخ تے اَڑی کرن والے نیں تے عِزّت والیاں نُوں طعنے مِہنے مارن توں نئیں ڈر دے۔ 11پر فرِشتے جیہڑے طاقت تے قُدرت وِچ اوہناں نالوں وڈّے نیں خُداوند دے سامھنے اوہناں اُتّے طعنے مار کے نالش نئیں کر دے۔ 12سگوں ایہہ لوک بے عقل جنَوراں وانگر نیں جیہڑے پھڑے جان تے ہلاک ہون لئی پَیدا ہوئے نیں۔ جِنہاں گلّاں توں ناواقِف نیں اوہناں دی بابت ہورناں نُوں طعنے مِہنے دیندے نیں۔ پر اپنی خرابی وِچ آپ ای خراب کِیتے جان گے۔ 13دُوجیاں دا بُرا کرن دے بدلے ایہناں ای دا بُرا ہوئے گا۔ ایہناں نُوں دِن دِہاڑے عیاشی کرن وِچ سواد آؤندا اے۔ ایہہ داغ تے عیب نیں۔ جدوں تُہاڈے نال کھاندے پِیندے نیں تے اپنے ولّوں مُحبّت دی ضیافت کر کے عَیش تے عشرت کر دے نیں۔ 14اوہناں دِیاں اَکھّیاں جِنہاں وِچ زناکار عَورتاں وسِیاں ہویاں نیں گُناہ توں رُک نئیں سکدِیاں۔ اوہ ڈانواں ڈول دِلاں نُوں پھساندے نیں اوہناں دا دِل لالچ نال بھریا ہویا اے اوہ لعنت دی اولاد نیں۔ 15اوہ سِدّھا راہ چھڈ کے بدراہ ہوگئے نیں۔ تے بعُور دے پُتر بِلعام دے راہ اُتّے ٹُرے جِس ناراستی دی مزدُوری نُوں پیارا جانیا۔ 16پر اپنے قصور اُتّوں جِھڑکیا گیا۔ پئی اِک بے زبان کھوتی بندے وانگر بول کے ایس نبی نُوں احمق پُنے توں موڑیا۔
17اوہ اَنھے کُھوہ نیں تے اجیہے بدّل جِنہاں نُوں ہنیری اُڈا دیندی اے۔ اوہناں لئی بے حد ہنیرا رکھیا ہویا اے۔ 18اوہ مغرُوری دِیاں واہیات گلّاں بَک بَک کے لُچ پُنے دی راہِیں اوہناں لوکاں نُوں جِسمانی خواہشاں وِچ پھساندے نیں جیہڑے بدراہاں وِچوں مَساں مَساں پئے نِکلدے نیں۔ 19اوہ اوہناں نال تے اَزادی دا وعدہ کر دے نیں تے آپی خرابی دے غلام بنے ہوئے نیں۔ ایس لئی پئی بندے اُتّے جِہدا دابا اے اوہ اوہدا غلام اے۔ 20تے جد اوہ خُداوند تے نجات دین والے یِسُوع مسِیح دی پہچان دے سببّوں دُنیاوی پلِیتی توں چُھٹ کے فیر اوہدے وِچ پَھسے تے دَبّ گھتّے تے اوہناں دا چھیکڑلا حال پہلاں نالوں بُرا ہویا۔ 21کیوں جو راستبازی دے راہ دا نا جاننا اوہناں دے لئی ایہدے توں چَنگا ہوندا۔ پئی اوہنوں جان کے اوس پاک حُکم توں پھر جاندے جیہڑا اوہناں نُوں مِلیا سی۔ 22اوہناں اُتّے ایہہ سَچّی مِثال ٹھیک آؤندی اے۔ پئی کُتّا اپنی قَے ولّ پرتدا اے۔ تے نہاتی ہوئی سُؤرنی چِکڑ وِچ فیر لیٹن لگ پَیندی اے۔
