3
زنانِیاں تے بندے
1زنانِیو! تُسی وی اپنے اپنے گھر والیاں دی تابعدار رہو۔ 2ایس لئی پئی جے کوئی بندہ کلام نُوں نا وی مَنّے تَد وی زنانی دے پاک چال چَلّن نال تے خَوف نُوں ویکھ کے بِناں کلام دے کھِچّے جان۔ 3تے تُہاڈی سجاوٹ وکھالے دی نا ہوئے پئی سِر گُندنا تے سونے دے گہنے تے کپڑے۔ 4سگوں تُہاڈے دِل دی چُھپی ہوئی اِنسانِیّت نرمی تے حلِیمی دی نا ناس ہون والی سجاوٹ نال سَجی رہے۔ کیوں جو خُدا دے کول ایہدی بتھیری قدر اے۔ 5تے پِچّھلے زمانے وِچ وی خُدا اُتّے آس رکھن والِیاں پاک زنانِیاں اپنے آپ نُوں ایسے طرح سنگار دِیاں تے اپنے اپنے گھر والیاں دے حُکم وِچ رہندیاں سن۔ 6جیویں سارہ ابرہام دے حُکم وِچ رہندی تے اوہنوں خُداوند آکھدی سی تُسی وی جے نیکی کرو تے کِسے ڈراوے توں نا ڈرو۔ تے اوہدیاں دِھئیاں ہویاں۔ 7گھر والیو! تُسی وی اپنیاں زنانِیاں نال عقل نال وسّیا کرو تے زنانی نُوں کمزور جان کے اوہدی عِزّت کرو تے ایسے طرح سمجھو پئی اسی دونویں زِندگی دی نِعمت دے وارث آں۔ تاں جو تُہاڈیاں دُعاواں رُک نا جان۔
نیک کمّاں دے لئی دُکھ سہنا
8چھیکڑلی گلّ ایہہ اے۔ پئی سارے اِک دِل تے ہمدرد ہوؤ۔ بھراواں وانگر مُحبّت کرو۔ نرم دِل تے نِیویں رہو۔ 9بدی دے بدلے بدی نا کرو۔ تے گال دے بدلے گال نا دیو۔ سگوں برکت منگو۔ کیوں جو تُسی برکت دے وارث ہون لئی سَدّے گئے ہو۔
10جیہڑا زِندگی توں خُوش ہونا
تے چنگے دِن ویکھنے چاہندا اے
اوہ زبان نُوں بدی توں
تے مُنھ نُوں مکر دی گلّ آکھن توں موڑے۔
11بدی توں لانبھے رہے تے نیکی کر دا رہے۔
صُلح لَبّھدا رہے تے اوہدا پِچھّا کر دا رہے۔
12کیوں جو خُداوند دِیاں اَکھّیاں راستبازاں ولّ نیں
تے اوہدے کنّ اوہناں دِیاں دُعاواں ولّ نیں۔
پر بدکار خُداوند دی نظر وِچ نیں۔
13جے تُسی شَوق نال نیکی کرو۔ تے تُہاڈے نال بدی کیہڑا کرن والا اے؟ 14تے جے راستبازی دی خاطر دُکھ سَہو تے تُسی مُبارک ہو۔ نا اوہناں دے ڈران توں ڈرو تے نا گھابرو۔ 15سگوں مسِیح نُوں خُداوند جان کے اپنے دِلاں وِچ پاک سمجھو۔ تے جیہڑا تُہاڈے کولوں تُہاڈی آس دا سبّب پُچھے اوہدا جواب دین لئی ہر ویلے تیار رہو پر حلِیمی تے خَوف نال۔ 16تے نِیّت وی نیک رکھو۔ تاں جو جِنہاں گلّاں وِچ تُہاڈے اُتّے عیب لایا جاندا اے۔ اوہناں وِچ اوہ لوک شرمندے ہون جیہڑے تُہاڈے مسِیح وِچ نیک روَئیے اُتّے طعنے دیندے نیں۔ 17کیوں جو جے خُدا دی ایہو مرضی ہوئے پئی تُسی بھلا کر کے دُکھ سَہو تے اوہ بُرا کر کے دُکھ سہن نالوں چَنگا اے۔ 18ایس لئی پئی مسِیح وی راستباز ناراستاں دے لئی اِکّو وار دُکھ اُٹھایا۔ تاں جو سانُوں خُدا دے کول اَپڑائے۔ اوہ جِسم ولّوں ماریا گیا پر رُوح ولّوں جوالیا گیا۔ 19جِہدے وِچ اوس جا کے اوہناں قیدی رُوحاں وِچ منادی کِیتی۔ 20جیہڑیاں اوس اگلے زمانے وِچ نافرمان سن۔ جدوں خُدا نُوح دے ویلے صبر کر کے اوڈِیکدا رہیا سی تے اوہ بیڑی تیار کِیتی جاندی سی جِہدے اُتّے سوار ہو کے تھوڑے جیہے بندے یعنی کُل اَٹھ جاناں پانی دی راہِیں بچِئیاں۔ 21تے ٹھیک اوسے پانی وانگر بپتِسمہ وی یِسُوع مسِیح دے جی اُٹھن دی راہِیں ہُن تُہانوں بچاندا اے۔ اوہدے توں جِسم دی مَیل دُور کرنا نئیں پر چنگی نِیّت نال خُدا دا طالب ہونا مُراد اے۔ 22اوہ اسمان اُتّے جا کے خُدا دے سَجّے پاسے بَیٹھا ہویا اے تے فرِشتے تے اختیار تے قُدرتاں اوہدے تابعیاں کِیتیاں گِئیاں نیں۔
