यिर्मयाह 4
4
यहोवा इस्राएली लोकन मन फिरानेरे लेई ज़ोते
1यहोवा एन ज़ोते, “हे इस्राएल, अगर तू वापस एजस, त मीं कां वापस एई। अगर तू भिट्टी मूरती मेरे सामनेरां दूर केरस त तीं आवारा फिरनू न पेलू, 2ते अगर तू सच़्च़ाई ते न्याय ते धार्मिकताई सेइं यहोवारी कसम खास, त दुनियारी कौमन तेरे ज़िरिये बरकत मैल्हेली, ते तैना मेरे नंव्वेरी तारीफ़ केरेले।”
3किजोकि यहूदा प्रदेश ते यरूशलेम नगरेरे लोकन सेइं यहोवा इन ज़ोवरूए, “अपनि खिल्ली ज़मीन घड़ा ते कंटन बाले झ़ैल्लन मां बीज़ न बेथ। 4हे यहूदा प्रदेशेरे लोकव ते यरूशलेम नगरेरे रानेबालव यहोवारे लेई अपनो खतनो केरा, हाँ, अपने मनेरो खतनो#4:4 मनेरो खतनो मतलब अपने आपे परमेशरेरे लेई अर्पण केरा। केरा; नईं त तुश्शे बुरे कम्मां केरे वजाई सेइं मेरो क्रोध अग्गरो ज़ेरो भड़केलो, ते एरहो भोल्हो कि कोई तैस हिशेई न बटेलो।”#व्यव. 10:16;30:6.
उत्तरेरे पासेरां मुसीबत ते नाश
5यहूदा प्रदेशे मां प्रचार केरा ते यरूशलेम नगरे मां इन ज़ोथ: “पूरे मुल्खे मां नरशिंगो बज़ाथ; उच्ची आवाज़ी सेइं ललकारा ते ज़ोथ, ‘एज्जा, अस अकोट्ठे भोम ते गढ़े बाले नगरन मां गाम!’ 6सिय्योनेरी बत्ती मां झण्डो खड़ो केरा, खड़खड़े न राथ, किजोकि अवं उत्तरेरे पासेरां मुसीबत ते सत्यानाश आन्ने बालो आईं। 7अक शेर #4:7 अक शेर मतलब नाश केरनेबालो दुश्मन।अपने झ़ैल्ले मरां निस्सो, कौमां-कौमां केरो खातमो केरनेबालो चढ़ाई केरतां एज्जी राहोरोए; तै सफर केरतां अपने ठारारां एल्हेरेलेइ निसोरोए कि तुश्शे मुल्खे उज़ाड़े ते तुश्शे नगरन एरहो बेरान केरे कि तैन मां कोई बस्सने बालो न रेइ बटे। 8एल्हेरेलेइ टाटेरू मझ़ बन्धा, मातम केरा ते लेरां देथ; किजोकि यहोवारो भड़कोरो क्रोध असन पुड़ां टलोरो नईं।”
9“तैस मौके राज़ो ते हाकिमां केरो कलैज़ो हिल्ली गालो; याजक ते नबी हैरान भोइ गाले,” यहोवा एन ज़ोते। 10तैखन मीं ज़ोवं, “हाय, प्रभु यहोवा, तीं तां एन ज़ोइतां कि तुसन शान्ति मैल्हेली सच़्च़े अपने एन लोकन ते यरूशलेमे भी बड्डो धोखो दित्तोरोए; किजोकि तलवार प्राणन मिटाने पुड़े।”
11तैस मौके तेरे एन लोकन सेइं ते यरूशलेमे सेइं भी ज़ोवं गालू, “सुनसान ठैरारे पहैड़ी पुड़ां लोकां केरे पासे लू च़लने लगोरीए, तै एरी हवा नईं ज़ै अन्न बाताने या साफ केरनेरे लेईए। 12पन मेरे तरफां एरां कम्मां केरे लेई बड़ो बात च़लेलो। ते हुनी अवं तैन सज़ारो हुक्म देइलो।”
यहूदा प्रदेश दुश्मन्न सेइं घिरते
13हेरा, दुश्मन बिदलारारो ज़ेरो चढ़ाई केरतां एज्जी राहोरोए, तैसेरे रथ तूफानेरे ज़ेरे ते तैसेरे घोड़े उकाबे करां भी जादे तेज़ च़लतन। असन पुड़ अफ़सोस, असां खतम भोए! 14हे यरूशलेम, अपनो दिल बुरैई करां धो, ताके तुश्शो छुटकारो भोइ गाए। तुस किताली तगर बेकार विचार केरते राले? 15किजोकि दान नगरे मरां बुरी खबर एज्जी राहोरीए ते एप्रैमेरे पहाड़ी इलाके मां जंगरी खबर एज्जी राहोरीए। 16एल्हेरेलेइ कौमन मां खबर देथ, यरूशलेमेरे खलाफ भी एसेरी खबर देथ, “हमलो केरनेबाले दूर मुल्खेरां एइतां यहूदा प्रदेशेरे नगरां केरे खलाफ ललकारने लगोरेन। 17तैना ऊडारां केरे पहरेदारां केरे ज़ेरे तैस च़ेवरे पासन घेरी राहोरेन, किजोकि यहूदा मीं सेइं बगावत कियोरीए, यहोवा एन ज़ोते। 18ई तेरी चाल ते तेरे कम्मां केरो फले। ई तेरी बुराई आहे ते बड़े दुख देनेबालीए; ई तेरे दिले पुड़ लगतीए।”
यिर्मयाहेरो मातम
19अफ़सोस! अफ़सोस! मेरो दिल अट्लमेइं-अट्लमेइं तड़फते! ते मेरो मन घबराते! अवं च़ुप न रेई सेखी; किजोकि हे मेरे प्राण, नरशिंगेरी आवाज़ ते जंगरी ललकार तीं तगर पुज़ोरीए। 20एक्की आफती पुड़ होरि आफत एइतीए, सारो मुल्ख खतम भोइ जेवरोए। अचानक मेरे डेरे ते मेरे सारे तेम्बु लुट्टे जे। 21ते केत्रे दिहाड़न तगर मीं तैन केरो झण्डो हेरनो ते नरशिंगेरी आवाज़ शुन्नी पेली? 22यहोवा ज़ोते, “मेरे लोक बेवकूफन, तैना मीं न ज़ानन; तैना एरे बेवकूफ बच्चेन ज़ैन मां किछ भी समझ़ नईं। बुराई केरने जो त तैना अक्लमन्द आन, पन भलियाई केरनी तैना न ज़ानन।”
नाश भोनेरू दर्शन मैल्हनू
23मीं दर्शने मां धेरती पुड़ तक्कू, तै खाली ते बेरान पेवरी थी; ते अम्बर हेरू कि तैस मां लौ न थी। 24मीं पहाड़ां लआं, तैना हिल्ली राहोरां थियां, ते सब पहैड़ी थेरकी रेवरी थी। 25फिरी मीं कुन हेरू कि कोई मैन्हु भी न थियो ते सब च़ुड़ोलू भी उडरी जेवरां थियां। 26फिरी मीं कुन लावं कि यहोवारी महिमा ते तैस भड़कोरे क्रोधेरे वजाई सेइं फलदार मुल्ख बंझर, ते तैसेरे सारे नगर बेरान भोइ जेवरे थिये। 27किजोकि यहोवा एन ज़ोवं, “सारो मुल्ख उज़ड़ी गालो; फिरी भी अवं तैसेरो खातमों न केरेलो। 28एल्हेरेलेइ धरती मातम केरेली, ते अम्बर मातमेरां कालां लिगड़ां लाहेलू; किजोकि मीं एरू केरनेरे लेई थापोरूए ते ज़ोवरू भी आहे; अवं एस करां न पसतालो ते न अपनो इरादो बदलेलो।”
29नगरेरे सारे लोक सुवारां ते तीर च़लाने बाला केरि शौर शुन्तां नेश्शी जे; तैना झ़ैल्लन मां छ़पतन ते चट्टान्न पुड़ च़ढ़े; सब नगर गैर आबाद भोइ जे, ते तैन मां कोई बाकी न राव। 30ते तू ज़ैखन उज़ड़ेली तैखन कुन केरेली? चाहे तू लाल रंगेरां लिगड़ां लास ते सोन्नेरे गेहनो लास ते एपनी एछ़्छ़न मां कजल लास, पन फुज़ूले ही तू अपनो हार श्रृंगार केरेली। किजोकि तेरे प्यार केरनेबाले तीं निकम्मी समझ़तन; तैना तीं मारनी चातन। 31किजोकि मीं गल्हे बिशने बाले कौन्शरी आवाज़, पेइलो बच्चो ज़ाने बाले कौन्शरी ज़ेरि चिन्डां केरि आवाज़ शुनी, ई सिय्योनेरी कुइअरी आवाज़े, ज़ै हम्फती ते हथ फैलेइतां एन ज़ोती, “अफ़सोस मीं पुड़, अवं खून केरनेबालां केरे हथ पेइतां बेहोश भोइ जेई।”
Currently Selected:
यिर्मयाह 4: BHDNT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Bhadrawahi Bible (भड्लाई बाइबिल), 2020 by Beyond Translation is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License.