Sant Lu 5
5
CHAPITRE CINQUEN
La pesco miraclouso. — Jèsu garis un ladre em'un paraliti. — Voucacioun de S. Matiéu. — Responso à prepaus dóu june e di pecadou.
1Vous trouvarés que lou pople à moulounado courrié vers Jèsu pèr ausi la paraulo de Diéu. Se capitavo, éu, de-long dóu lau de Genesarèt.
2E veguè dos barco amarrado en ribo dóu lau: li pescadou n'èron descendu e lavavon si ret.
3Mountè dounc dins uno barco, aquelo de Simoun, e lou preguè de s'aliuncha de terro un pauquet. E, d'assetoun, de dessus la barco ensignavo lou pople.
4Quand aguè acaba soun parladis, diguè à Simoun: A la largo! e calas vòsti ret, vautre, pèr la pesco.
5E Simoun, ié respoundènt, diguè: Mèstre, touto la niue avèn trima, e n'avèn pas fa'n pèis; mai sus vosto paraulo calarai la ret.
6Aguènt dounc cala, encenchèron touto uno grosso floto de pèis que la ret se roumpié.
7E faguèron signe à si coulègo de l'autro barco de veni e de ié douna la man. Venguèron e n'empliguèron li dos barco que d'encaro un pause prefoundavon.
8De vèire acò, Simoun Pèire toumbè i ginoun de Jèsu, disènt: Retiras-vous de ieu, Segnour, que siéu un pecadou.
9Èro nè de l'espantamen, e tambèn tóuti aquéli qu'èron aqui, davans lou bòu que venien de faire;
10E tambèn Jaque e Jan, lis enfant de Zebediéu, sòci de Simoun. E diguè Jèsu à Simoun: N'agues pas pòu, partènt de vuei, saras pescaire d'ome.
11E aguènt adu si barco en terro, quitèron tout e lou seguiguèron.
12E s'anè trouva, coume se capitavo dins uno di vilo#5.12 Dóu païs qu'evangelisavo., qu'un ome tout plen de lèpro, en vesènt Jèsu, se jitè de mourre-bourdoun e lou preguè, disènt: Segne, se voulès, poudès me rèndre net.
13Jèsu, aloungant la man, lou touquè e diguè: Lou vole, siegues net. E subran la lèpro despareiguè d'éu.#5.13 Vèire S. Matiéu, viii, 3 emé la noto.
14Em'acò i'ourdounè que n'en parlèsse en res: Mai vai-t'en, ié diguè, fai-te vèire au prèire, e porge pèr ta garisoun ço que Mouïse a marca en testimòni d'acò.#5.14 Levit. xiii, 2; xix, 21, 22.
15Pamens sa renoumado anavo s'espandissènt de mai en mai; e s'acampavo de frapas de pople pèr l'ausi, e pèr èstre gari de si malautié.
16Mai éu se retiravo dins lou desert e pregavo.
17S'anè trouva qu'un jour, coume èro asseta que predicavo, i'aguè de Farisen asseta contro éu, emé de dóutour de la lèi, vengu de tóuti li vilage de Galilèio e de Judèio e peréu de Jerusalèn: e la vertu de Diéu èro aqui pèr li gari.
18Or, arribè d'ome que pourtavon sus un lié un paure estroupia, em'acò cercavon pèr l'intra e lou pausa davans Jèsu.
19Mai, en estènt que noun trouvavon de que caire l'intra, raport au mouloun de pople que i'avié, escalèron sus la téulisso#5.19 Vèire S. Matiéu, xxiv, 17 emé la noto. e pèr li téule lou faguèron esquiha emé soun lié, au bèu mitan, davans Jèsu.
20En vesènt la fe d'aquéli gènt, éu diguè: L'ome, te soun remés ti pecat.
21E se boutèron à chifra lis Escribo emai li Farisen, disènt: Quau es aquéu que blasfèmo ansin? Quau pòu remetre li pecat, senoun Diéu soulet?
22Mai Jèsu couneiguè si pensado e prenènt la paraulo ié diguè: Que pensas aqui dintre vautre?
23Dequ'es lou mai eisa, de dire: Te soun remés ti pecat; o de dire: Ausso te e marcho?
24Or pèr que sachés que lou Fiéu de l'ome a lou poudé sus terro de remetre li pecat: Te lou coumande, ansin venguè à l'estroupia, lèvo-te, pren toun lié e vai-t'en à toun oustau.
25E subran aquest s'aubourè davans éli, carguè lou lié ounte èro jasènt, e s'enanè à soun oustau, rendènt glòri à Diéu.
26L'espantamen lis agantè tóuti, e cridavon glòri à Diéu. E n'en fuguèron plen de cregnènço, disènt: Avèn vist de meraviho, vuei#5.26 S. Mat. ix, 2-8; S. Marc, ii, 2-12..
27Jèsu sourtiguè pièi, e vesènt un publican nouma Levi#5.27 Vèire S. Marc, ii, 14 emé la noto 2. qu'èro asseta à soun coumtadou, ié diguè: Seguisse-me.
28Aquest leissè tout subran e s'aubourant d'aqui, lou seguiguè.
29E i'óufriguè pièi, Levi, uno grando regalo dins soun oustau: i'avié'n mouloun de publican e àutri gent qu'èron em'éli entaula.
30D'acò n'en maudavon li Farisen e lis Escribo, e venien ansin i disciple de Jèsu: Coume vai que sias aqui emé de publican, emé de pecadou, en trin de manja e de béure?
31Jèsu, prenènt la paraulo, ié faguè coume eiçò: Noun es li gènt gaiard qu'an besoun dóu medecin, mai aquéli que soun pas bèn.
32Siéu pas vengu counvida li juste à la penitènci, mai li pecadou.
33Alor éli ié diguèron à-n-éu: Coume vai que li disciple de Jan junon souvènt e fan de lòngui prègo, tambèn aquéli di Farisen, e que li vostre manjon e bevon?
34Éu ié respoundeguè: Lis ami dóu nòvi#5.34 Vèire S. Matiéu, ix, 15 e la noto 2. d'enterin qu'an em'éli lou nòvi, poudès-ti li faire juna?
35Vendra'n tèms que lou nòvi ié levaran, e alor junaran, d'aquéu tèms.
36Ié pourgiguè peréu aquesto coumparitudo: I'a res que boute uno pèço d'un abihage nòu à-n-un vièi abihage, que lou nòu fai un estras, e i'esto pas au vièi la pèço dóu nòu.
37Res nimai bouto de vin nouvèu dins d'ouire vièi#5.37 S. Matiéu, ix, 17 e la noto. autramen lou vin nouvèu crebara lis ouire, e s'escampara, e lis ouire saran perdu.
38Mai lou vin nouvèu dins d'ouire nòu se dèu bouta, e coume acò tóuti dous se counservon.
39I'a res que, chimant de vin vièi, n'en vogue subran dóu nouvèu; éu dis, dóumaci: Lou vièi es meiour.
Currently Selected:
Sant Lu 5: PROV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Historical text printed in 1903, maintained by the British and Foreign Bible Society.
