Gníomhartha 15
15
Caibidil XV.
Conspóid fá thimcheallghearradh. Breitheamhnas agus litir Chómhairle Ierusalem.
1Agus ar theacht anuas ó Iudaia do dhaoine áirithe, bhíodh siad ag teagasc na mbráithreach: Muna ndéantar sibh a thimcheallghearradh do réir ghnás Maoise, ní féidir bhur slánughadh.#Gal. 5, 2.
2Agus i ndiaidh conspóid nár shuarach a bheith ag Pól agus Barnabas leo, shocruigh siad go rachadh Pól agus Barnabas, agus daoine áirithe de’n taoibh eile, suas go h-Ierusalem chuig na h-Abstail agus na sagairt fá’n cheist seo.
3Ar an adhbhar sin, rinne an Eaglais iad a chomóradh ar a mbealach, agus chuaidh siad fríd Pheinic agus an tSamáire, ag innse fá thionntódh na gcinidheach: agus chuir siad lúthgháir mhór ar na bráithre go h-uile.
4Agus ar theacht go h-Ierusalem dóibh, d’fháiltigh an Eaglais agus na h-Abstail agus na seanóirí rompa, agus d’innis siad-san méid na neithe a rinne Dia tríotha.
5Acht d’éirigh daoine áirithe de aicme na bhFairisíneach, a ghlac an creideamh, agus dubhairt: Is éigean iad seo a thimcheallghearradh, agus órdhughadh d’fhagháil dhlighe Mhaoise a chongbháil.
6Agus tháinic na h-Abstail agus na seanóirí i gcionn a chéile leis an cheist seo a bhreathnughadh.
7Agus nuair a bhí mórán dhíospóireachta dhéanta, d’éirigh Peadar agus dubhairt leo: A fheara agus a bhráithre, tá a fhios agaibh go ndearna Dia de rogha eadrainn ins na laethe a chuaidh thart, gur tré mo bhéal-sa a chluinfeadh na cinidheacha briathar an tSoiscéil, agus a chreidfeadh siad.
8Agus Dia, arab eol dó na croidhthe, thug sé fiadhnaise, ag tabhairt an Spioraid Naoimh dóbhtha-san cómh maith linne.
9Agus ní dhearna sé duifir ar bith eadrainne agus iad-san, ag glanadh a gcroidhthe dó leis an chreideamh.
10Anois, dá bhrígh sin, cad chuige a bhfuil sibh ag cur féachála ar Dhia, ag cur cuinge ar mhuinéil na ndeisciobal nach raibh ár n-aithreacha, ná sinn féin ábalta a h-iomchar?
11Acht creidimhíd go slánóchar sinne, cómh maith leobhtha-san, tré ghrásta an Tighearna Íosa Críost.
12Agus d’fhan an sluagh uilig ina dtost: agus d’éist siad le Barnabas agus Pól ag innse méid na míorbhail agus na n-iongantas a rinne Dia tríotha-san imeasc na gcinidheach.
13Agus nuair a stad siad-san de chainnt, d’fhreagair Séamus, ag rádh: A fheara agus a bhráithre, éistigidh liom-sa.
14D’innis Síomon mar a thug Dia cuairt ar dtús chun pobal a ghlacadh as na cinidheacha dá ainm féin.
15Agus leis an nídh seo tig briathra na bhfáidh, do réir mar atá scríobhtha:#Amos 9, 11.
16Ina dhiaidh seo pillfidh mé, agus tógfaidh mé arís tabarnaicil Dháibhidh, atá leagtha: agus tógfaidh mé arís an méid a thuit, agus cuirfidh mé ina sheasamh athuair é.
17Chun go n-iarraidh an chuid eile de na daoine an Tighearna, agus na h-uile chinidheacha, ar a ngoirtear m’ainm, ars an Tighearna a ghní na neithe seo.
18Tá fios a chuid oibre féin ag an Tighearna ó thús an tsaoghail.
19Ar an adhbhar sin, measaim-se nach cóir mí-shuaimhneas a chur ar an lucht seo de na cinidheacha a thionntuigh chuig Dia,
20Acht scríobhadh chuca iad féin a chongbháil ó thruaillidheacht na n-íodhal agus ó dhrúis, agus ó neithe tachtuighthe, agus ó fhuil.
21Óir tá ag Maoise ó’n tsean-aimsir anall, daoine i ngach aon chathair a ghní é a sheanmóir ins na sineagóga, mar a léightear é gach sabóid.
22Annsin chonnacthas do na h-Abstail, agus do na seanóirí mar aon leis an Eaglais go léir, gur mháith fir a thoghadh as a gcuideachta féin, Iúdas, ar chómhainm dó Barsabas, agus Silas, prímh-fhir imeasc na mbráithreach, agus iad a chur chun na h-Antuaighe le Pól agus Barnabas,
23Ar scríobhadh dóíbh le n-a lámha féin: Sláinte ó na bráithre, Abstail agus seanóirí, chuig na bráithre seo de na cinidheacha atá san Antuaigh, san tSíre, agus i gCilicia.
24De bhrígh gur chualamar go ndeachaidh cuid dár muinntir amach, agus gur chuir siad trioblóid oraibh le briathra, ag cur bhur n-anam tré chéile gan órdughadh ar bith uainne:
25Chonnacthas dúinn agus sinn cruinntighthe i gcionn a chéile, gur mhaith fir a thoghadh, agus iad a chur chugaibh mar aon le n-ár mbráithre ró-ionmhuine, Barnabas agus Pól,
26Daoine a thug suas a mbeatha ar son ainm ár dTighearna Íosa Críost.
27Dá bhrígh sin, chuireamar Iúdhas agus Silas chugaibh, agus innseochaidh siad-san na neithe céadna díbh le n-a mbriathra féin.
28Óir chonnacthas do’n Spiorad Naomh, agus dúinne, gan níos mó de ualach a chur oraibh ná na neithe riachtanacha seo:
29Sibh féin a chongbháil ó neithe a toirbhireadh do íodhail, ó fhuil, ó neithe tachtuighthe#15, 29 Ó fhuil, ó neithe tachtuighthe. Ní raibh aon urchóid i n úsáid na neithe seo ó bhrígh a nádúra, acht crosadh iad chun go mb’fhusa leis na h-Iúdaigh na cinidheacha a ghlacadh isteach i gcumann leo, agus chun cleachtadh na h-umh-lachta a thabhairt do na cinidheacha. Níor mhair an cosc seo acht tamall, agus is fada ó chuaidh sé as feidhm, go h-áirid san iarthar., agus ó dhrúis, agus má chongbhuigheann sibh ó na neithe seo, béidh sibh ag dhéanamh go maith. Slán libh.
30Nuair a cuireadh chun siubhail iad, dá bhrígh sin, chuaidh siad síos chun na h-Antuaighe: agus ar chruinniughadh an tsluaigh i gcionn a chéile dóibh, thug siad uatha an litir.
31Agus nuair a léigh siad í, bhí lúthgháir ortha as ucht an tsóláis:
32Agus de bhrígh gur fháidhe Iúdas agus Silas iad féin fosta, thug siad sólás agus neart do na bráithre le mórán briathar.
33Agus i ndiaidh tamall a chaitheamh annsin, leig na bráithre ar shiubhal fá shíothcháin iad chuig an mhuinntir a chuir iad.
34Acht chonnacthas do Silas gur chóir dó fanacht annsin: agus d’imthigh Iúdas ina aonar go h-Ierusalem.
35Agus d’fhan Pól agus Barnabas san Antuaigh ag teagasc agus ag craobhscaoileadh briathar an Tighearna mar aon le mórán eile.
36Acht i gcionn seal laethe, dubhairt Pól le Barnabas: Pillimís a thabhairt cuairte ar na bráithre fríd na h-uile chathracha ina ndearnamar briathar an Tighearna a sheanmóir, go bhfeicimíd cad é an chaoi atá ortha.
37Agus ba mhian le Barnabas Eoin, ar chómhainm dó Marcus, a thabhairt leo fosta.
38Acht mheas Pól nár chóir é thabhairt leo, de bhrígh gur fhág sé iad san Phampaill, agus nach ndeachaidh sé leo chun na h-oibre.
39Agus d’éirigh achrann, san chruth gur scar siad ó n-a chéile, agus thug Barnabas leis Marcus, agus sheol sé chun na Cufaire.
40Acht thogh Pól Silas, agus d’imthigh sé, agus é dá chur faoi choimirce ghrásta Dé ag na bráithre.
41Agus thaisteal sé an tSíre agus Cilicia, ag neartughadh na n-Eaglais: ag órdughadh dóibh aitheanta na n-Abstal agus na sean-óirí a choimhéad.
Currently Selected:
Gníomhartha 15: ASN1943
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland
Gníomhartha 15
15
Caibidil XV.
Conspóid fá thimcheallghearradh. Breitheamhnas agus litir Chómhairle Ierusalem.
1Agus ar theacht anuas ó Iudaia do dhaoine áirithe, bhíodh siad ag teagasc na mbráithreach: Muna ndéantar sibh a thimcheallghearradh do réir ghnás Maoise, ní féidir bhur slánughadh.#Gal. 5, 2.
2Agus i ndiaidh conspóid nár shuarach a bheith ag Pól agus Barnabas leo, shocruigh siad go rachadh Pól agus Barnabas, agus daoine áirithe de’n taoibh eile, suas go h-Ierusalem chuig na h-Abstail agus na sagairt fá’n cheist seo.
3Ar an adhbhar sin, rinne an Eaglais iad a chomóradh ar a mbealach, agus chuaidh siad fríd Pheinic agus an tSamáire, ag innse fá thionntódh na gcinidheach: agus chuir siad lúthgháir mhór ar na bráithre go h-uile.
4Agus ar theacht go h-Ierusalem dóibh, d’fháiltigh an Eaglais agus na h-Abstail agus na seanóirí rompa, agus d’innis siad-san méid na neithe a rinne Dia tríotha.
5Acht d’éirigh daoine áirithe de aicme na bhFairisíneach, a ghlac an creideamh, agus dubhairt: Is éigean iad seo a thimcheallghearradh, agus órdhughadh d’fhagháil dhlighe Mhaoise a chongbháil.
6Agus tháinic na h-Abstail agus na seanóirí i gcionn a chéile leis an cheist seo a bhreathnughadh.
7Agus nuair a bhí mórán dhíospóireachta dhéanta, d’éirigh Peadar agus dubhairt leo: A fheara agus a bhráithre, tá a fhios agaibh go ndearna Dia de rogha eadrainn ins na laethe a chuaidh thart, gur tré mo bhéal-sa a chluinfeadh na cinidheacha briathar an tSoiscéil, agus a chreidfeadh siad.
8Agus Dia, arab eol dó na croidhthe, thug sé fiadhnaise, ag tabhairt an Spioraid Naoimh dóbhtha-san cómh maith linne.
9Agus ní dhearna sé duifir ar bith eadrainne agus iad-san, ag glanadh a gcroidhthe dó leis an chreideamh.
10Anois, dá bhrígh sin, cad chuige a bhfuil sibh ag cur féachála ar Dhia, ag cur cuinge ar mhuinéil na ndeisciobal nach raibh ár n-aithreacha, ná sinn féin ábalta a h-iomchar?
11Acht creidimhíd go slánóchar sinne, cómh maith leobhtha-san, tré ghrásta an Tighearna Íosa Críost.
12Agus d’fhan an sluagh uilig ina dtost: agus d’éist siad le Barnabas agus Pól ag innse méid na míorbhail agus na n-iongantas a rinne Dia tríotha-san imeasc na gcinidheach.
13Agus nuair a stad siad-san de chainnt, d’fhreagair Séamus, ag rádh: A fheara agus a bhráithre, éistigidh liom-sa.
14D’innis Síomon mar a thug Dia cuairt ar dtús chun pobal a ghlacadh as na cinidheacha dá ainm féin.
15Agus leis an nídh seo tig briathra na bhfáidh, do réir mar atá scríobhtha:#Amos 9, 11.
16Ina dhiaidh seo pillfidh mé, agus tógfaidh mé arís tabarnaicil Dháibhidh, atá leagtha: agus tógfaidh mé arís an méid a thuit, agus cuirfidh mé ina sheasamh athuair é.
17Chun go n-iarraidh an chuid eile de na daoine an Tighearna, agus na h-uile chinidheacha, ar a ngoirtear m’ainm, ars an Tighearna a ghní na neithe seo.
18Tá fios a chuid oibre féin ag an Tighearna ó thús an tsaoghail.
19Ar an adhbhar sin, measaim-se nach cóir mí-shuaimhneas a chur ar an lucht seo de na cinidheacha a thionntuigh chuig Dia,
20Acht scríobhadh chuca iad féin a chongbháil ó thruaillidheacht na n-íodhal agus ó dhrúis, agus ó neithe tachtuighthe, agus ó fhuil.
21Óir tá ag Maoise ó’n tsean-aimsir anall, daoine i ngach aon chathair a ghní é a sheanmóir ins na sineagóga, mar a léightear é gach sabóid.
22Annsin chonnacthas do na h-Abstail, agus do na seanóirí mar aon leis an Eaglais go léir, gur mháith fir a thoghadh as a gcuideachta féin, Iúdas, ar chómhainm dó Barsabas, agus Silas, prímh-fhir imeasc na mbráithreach, agus iad a chur chun na h-Antuaighe le Pól agus Barnabas,
23Ar scríobhadh dóíbh le n-a lámha féin: Sláinte ó na bráithre, Abstail agus seanóirí, chuig na bráithre seo de na cinidheacha atá san Antuaigh, san tSíre, agus i gCilicia.
24De bhrígh gur chualamar go ndeachaidh cuid dár muinntir amach, agus gur chuir siad trioblóid oraibh le briathra, ag cur bhur n-anam tré chéile gan órdughadh ar bith uainne:
25Chonnacthas dúinn agus sinn cruinntighthe i gcionn a chéile, gur mhaith fir a thoghadh, agus iad a chur chugaibh mar aon le n-ár mbráithre ró-ionmhuine, Barnabas agus Pól,
26Daoine a thug suas a mbeatha ar son ainm ár dTighearna Íosa Críost.
27Dá bhrígh sin, chuireamar Iúdhas agus Silas chugaibh, agus innseochaidh siad-san na neithe céadna díbh le n-a mbriathra féin.
28Óir chonnacthas do’n Spiorad Naomh, agus dúinne, gan níos mó de ualach a chur oraibh ná na neithe riachtanacha seo:
29Sibh féin a chongbháil ó neithe a toirbhireadh do íodhail, ó fhuil, ó neithe tachtuighthe#15, 29 Ó fhuil, ó neithe tachtuighthe. Ní raibh aon urchóid i n úsáid na neithe seo ó bhrígh a nádúra, acht crosadh iad chun go mb’fhusa leis na h-Iúdaigh na cinidheacha a ghlacadh isteach i gcumann leo, agus chun cleachtadh na h-umh-lachta a thabhairt do na cinidheacha. Níor mhair an cosc seo acht tamall, agus is fada ó chuaidh sé as feidhm, go h-áirid san iarthar., agus ó dhrúis, agus má chongbhuigheann sibh ó na neithe seo, béidh sibh ag dhéanamh go maith. Slán libh.
30Nuair a cuireadh chun siubhail iad, dá bhrígh sin, chuaidh siad síos chun na h-Antuaighe: agus ar chruinniughadh an tsluaigh i gcionn a chéile dóibh, thug siad uatha an litir.
31Agus nuair a léigh siad í, bhí lúthgháir ortha as ucht an tsóláis:
32Agus de bhrígh gur fháidhe Iúdas agus Silas iad féin fosta, thug siad sólás agus neart do na bráithre le mórán briathar.
33Agus i ndiaidh tamall a chaitheamh annsin, leig na bráithre ar shiubhal fá shíothcháin iad chuig an mhuinntir a chuir iad.
34Acht chonnacthas do Silas gur chóir dó fanacht annsin: agus d’imthigh Iúdas ina aonar go h-Ierusalem.
35Agus d’fhan Pól agus Barnabas san Antuaigh ag teagasc agus ag craobhscaoileadh briathar an Tighearna mar aon le mórán eile.
36Acht i gcionn seal laethe, dubhairt Pól le Barnabas: Pillimís a thabhairt cuairte ar na bráithre fríd na h-uile chathracha ina ndearnamar briathar an Tighearna a sheanmóir, go bhfeicimíd cad é an chaoi atá ortha.
37Agus ba mhian le Barnabas Eoin, ar chómhainm dó Marcus, a thabhairt leo fosta.
38Acht mheas Pól nár chóir é thabhairt leo, de bhrígh gur fhág sé iad san Phampaill, agus nach ndeachaidh sé leo chun na h-oibre.
39Agus d’éirigh achrann, san chruth gur scar siad ó n-a chéile, agus thug Barnabas leis Marcus, agus sheol sé chun na Cufaire.
40Acht thogh Pól Silas, agus d’imthigh sé, agus é dá chur faoi choimirce ghrásta Dé ag na bráithre.
41Agus thaisteal sé an tSíre agus Cilicia, ag neartughadh na n-Eaglais: ag órdughadh dóibh aitheanta na n-Abstal agus na sean-óirí a choimhéad.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland