Spricha 9
9
1De Weisheit haft äa Hus jebut, haft äare 7 Stendasch utjehakt; 2see haft äa Schlachtvee jeschlacht, äa Wien jemischt, uk äarem Desch jedakjt; 3see haft äare Deenstmejales utjeschekjt, entoloden oppe hechste Städen de Staut: 4«Wia es eenfeltich? Hee drei sikj hiahäa!» Too de Onvestendje sajcht see: 5«Komt, ät von mienem Broot, un drinkjt von däm Wien, däm ekj jemischt ha! 6Lot auf von de Eenfeltichkjeit un läft, un got omhäa opp däm Vestentniswajch!» -
7Wäa däm Spata trajchtwiest, holt sikj Schaund too; un wäa däm Gottloosen stroft, daut es sien Schaundflekj. 8Strof däm Spata nich, daut hee die nich haust; strof däm Weise, un hee woat die leewen. 9Jeff däm Weisen, soo woat hee noch weisa; belia däm Jerajchten, soo woat hee aun Kjantnis toonämen. - 10De Forcht Gottes es de Weisheit Aunfank; un de Erkjantnis vom Heiljen es Vestaunt. 11Dan derch mie woaren diene Doag sikj vemieren, un Joaren vom Läwen woaren die tojedonen woaren. 12Wan du weis best, soo best du fa die weis; un spottst du, soo woascht du daut auleen droagen.
13Fru Noaheit es liedenschoftlich; see es blooss Eenfeltichkjeit un weet goa nuscht. 14Un see sett aum Engank von äarem Hus, opp eene Sett aun huachligjende Städen de Staut, 15om entoloden, dee opp disem Wajch vebiegonen, dee äare Stiej jlikj hoolen: 16«Wäa es eenfeltich? Hee drei sikj hiahäa!» Un to däm Onvestendjen sajcht see: 17«Jestolne Wota sent seet, un heimlichet Broot es aunjenäm». 18Un hee weet nich, daut doa de Schautes {Ps.88,11} sent, enne deepe vom Scheol äare Enjelodne.
Currently Selected:
Spricha 9: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Spricha 9
9
1De Weisheit haft äa Hus jebut, haft äare 7 Stendasch utjehakt; 2see haft äa Schlachtvee jeschlacht, äa Wien jemischt, uk äarem Desch jedakjt; 3see haft äare Deenstmejales utjeschekjt, entoloden oppe hechste Städen de Staut: 4«Wia es eenfeltich? Hee drei sikj hiahäa!» Too de Onvestendje sajcht see: 5«Komt, ät von mienem Broot, un drinkjt von däm Wien, däm ekj jemischt ha! 6Lot auf von de Eenfeltichkjeit un läft, un got omhäa opp däm Vestentniswajch!» -
7Wäa däm Spata trajchtwiest, holt sikj Schaund too; un wäa däm Gottloosen stroft, daut es sien Schaundflekj. 8Strof däm Spata nich, daut hee die nich haust; strof däm Weise, un hee woat die leewen. 9Jeff däm Weisen, soo woat hee noch weisa; belia däm Jerajchten, soo woat hee aun Kjantnis toonämen. - 10De Forcht Gottes es de Weisheit Aunfank; un de Erkjantnis vom Heiljen es Vestaunt. 11Dan derch mie woaren diene Doag sikj vemieren, un Joaren vom Läwen woaren die tojedonen woaren. 12Wan du weis best, soo best du fa die weis; un spottst du, soo woascht du daut auleen droagen.
13Fru Noaheit es liedenschoftlich; see es blooss Eenfeltichkjeit un weet goa nuscht. 14Un see sett aum Engank von äarem Hus, opp eene Sett aun huachligjende Städen de Staut, 15om entoloden, dee opp disem Wajch vebiegonen, dee äare Stiej jlikj hoolen: 16«Wäa es eenfeltich? Hee drei sikj hiahäa!» Un to däm Onvestendjen sajcht see: 17«Jestolne Wota sent seet, un heimlichet Broot es aunjenäm». 18Un hee weet nich, daut doa de Schautes {Ps.88,11} sent, enne deepe vom Scheol äare Enjelodne.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.