Spricha 29
29
1Een Maun, dee, foaken trajchtjewäsen woat, sien Jenekj stiew moakt, woat plazlich veschmatat woaren onen too heelen.
2Wan de Jerajchte sikj vemieren, freit sikj daut Volkj; oba wan een Gottloosa harscht, seft daut gaunze Volkj.
3Een Maun, dee Weisheit leeft, moakt sienem Voda freid; oba wäa met de Huaren jeit, venicht daut Vemäajen.
4Een Kjennich jeft derch Rajcht däm Launt gooden Staund; oba een Maun, dee Jeschenkja leeft, brinjt daut rauf.
5Een Maun, dee sienem Näakjsten schmeichelt, spreed een Nat ut fa siene Schräd.
6Enne Äwaträdunk vom beesen Maun es een Faulstrank; oba de Jerajchta jubelt un es froo.
7De Jerajchta erkjant daut Rajcht de Oame; de Gottloosa vesteit kjeen Erkjantnis.
8Spata vesaten eene Staut en Opprua, oba Weise dreien däm Oaja auf.
9Wan een weisa Maun met eenem noarischen Maun recht, - mucht hee sikj oajren ooda lachen, hee haft kjeene Ru.
10Blootmenschen haussen däm Onschuldjen, oba de Opprechtje kjemmre sikj om siene Seel.
11De Noa lat sienem gaunzen Jeist rutfoaren, oba de Weisa helt am trigj.
12Een Harscha, de opp Läajesräden hieet, däm siene Deena sent aula gottloos.
13De Oama un de Bedrekjta bejäajnen sikj: De Har jeft äare beid Uagen Licht.
14Een Kjennich, dee de Jerinje en Woarheit recht, däm sien Troon woat emma faust stonen.
15De Wäd un Zucht jäwen Weisheit; oba eena sikj selfst äwalotna Jung, moakt siene Mutta Schaund.
16Wan de Gottloose sikj vemieren, vemieet sikj de Äwaträdunk; oba de Jerajchte woaren äarem Faul tooseenen.
17Zuchtij dienen Sän, soo woat hee die Ru veschaufen un diene Seel Fräd jäwen.
18Wan kjeene Openboarunk doa es, woat een Volkj täajelloos; oba jlekjseelich es daut, wan daut Volkj daut Jesaz beacht.
19Derch Wieed woat een Kjnajcht nich trajchtjewäsen; dan hee vesteit, oba hee folcht nich.
20Sitst du eenen Maun, dee haustich es en Wieed - fa eenem Noa es mea Hopninj aus fa am.
21Wan eena sienen Kjnajcht von Jugent aun zoat behaundelt, soo woat disa aum Enj toom Sän woaren.
22Een oajalicha Maun erräacht Zank, un een Hetzja es rikj aun Äwaträdunk.
23De Stolt von Menschen woat am doldrekjen; oba wäa deemutich es, woat Iea erlangen.
24Wäa met eenem Deef deelt, haust siene ieejne Seel: Hee hieet däm Fluch {3Mo.5,1} un wiest an daut nich.
25Menschenangst lajcht eenen Faulstrank; oba wäa oppem Harn vetrut, woat en Sechaheit jesat.
26Väle sieekjen daut Aunjesecht von eenem Harscha, doch vom Har kjemt daut Rajcht de Menschen.
27De onjerajchta Maun es een Groll fa dee Jerajchte, un wäa oppem jlikjen Wajch waundelt, een Groll fa däm Gottloosen.
Currently Selected:
Spricha 29: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Spricha 29
29
1Een Maun, dee, foaken trajchtjewäsen woat, sien Jenekj stiew moakt, woat plazlich veschmatat woaren onen too heelen.
2Wan de Jerajchte sikj vemieren, freit sikj daut Volkj; oba wan een Gottloosa harscht, seft daut gaunze Volkj.
3Een Maun, dee Weisheit leeft, moakt sienem Voda freid; oba wäa met de Huaren jeit, venicht daut Vemäajen.
4Een Kjennich jeft derch Rajcht däm Launt gooden Staund; oba een Maun, dee Jeschenkja leeft, brinjt daut rauf.
5Een Maun, dee sienem Näakjsten schmeichelt, spreed een Nat ut fa siene Schräd.
6Enne Äwaträdunk vom beesen Maun es een Faulstrank; oba de Jerajchta jubelt un es froo.
7De Jerajchta erkjant daut Rajcht de Oame; de Gottloosa vesteit kjeen Erkjantnis.
8Spata vesaten eene Staut en Opprua, oba Weise dreien däm Oaja auf.
9Wan een weisa Maun met eenem noarischen Maun recht, - mucht hee sikj oajren ooda lachen, hee haft kjeene Ru.
10Blootmenschen haussen däm Onschuldjen, oba de Opprechtje kjemmre sikj om siene Seel.
11De Noa lat sienem gaunzen Jeist rutfoaren, oba de Weisa helt am trigj.
12Een Harscha, de opp Läajesräden hieet, däm siene Deena sent aula gottloos.
13De Oama un de Bedrekjta bejäajnen sikj: De Har jeft äare beid Uagen Licht.
14Een Kjennich, dee de Jerinje en Woarheit recht, däm sien Troon woat emma faust stonen.
15De Wäd un Zucht jäwen Weisheit; oba eena sikj selfst äwalotna Jung, moakt siene Mutta Schaund.
16Wan de Gottloose sikj vemieren, vemieet sikj de Äwaträdunk; oba de Jerajchte woaren äarem Faul tooseenen.
17Zuchtij dienen Sän, soo woat hee die Ru veschaufen un diene Seel Fräd jäwen.
18Wan kjeene Openboarunk doa es, woat een Volkj täajelloos; oba jlekjseelich es daut, wan daut Volkj daut Jesaz beacht.
19Derch Wieed woat een Kjnajcht nich trajchtjewäsen; dan hee vesteit, oba hee folcht nich.
20Sitst du eenen Maun, dee haustich es en Wieed - fa eenem Noa es mea Hopninj aus fa am.
21Wan eena sienen Kjnajcht von Jugent aun zoat behaundelt, soo woat disa aum Enj toom Sän woaren.
22Een oajalicha Maun erräacht Zank, un een Hetzja es rikj aun Äwaträdunk.
23De Stolt von Menschen woat am doldrekjen; oba wäa deemutich es, woat Iea erlangen.
24Wäa met eenem Deef deelt, haust siene ieejne Seel: Hee hieet däm Fluch {3Mo.5,1} un wiest an daut nich.
25Menschenangst lajcht eenen Faulstrank; oba wäa oppem Harn vetrut, woat en Sechaheit jesat.
26Väle sieekjen daut Aunjesecht von eenem Harscha, doch vom Har kjemt daut Rajcht de Menschen.
27De onjerajchta Maun es een Groll fa dee Jerajchte, un wäa oppem jlikjen Wajch waundelt, een Groll fa däm Gottloosen.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.