Spricha 28
28
1De Gottloose ranen, uk wan an kjeena vefolcht; oba de Jerajchte sent jetreest aus een junga Leiw.
2Derch de Äwaträdunk (Sinden) en eenem Launt woaren siene Ferschten väl; oba derch eenen veständjen, ensechtjem Maun woat sien Bestaund velenjat.
3Een oama Maun, dee de Jerinje bedrekjt, es een Räajen, dee wajch schwamt un kjeen Broot brinjt.
4Dee daut Jesaz veloten, riemen de Jesazloosichkjeit; oba dee daut Jesaz hoolen, räaje sikj jäajen an opp.
5Beese Menschen vestonen daut Rajcht nich; oba dee däm Harn sieekjen, vestonen aules.
6Bäta een Oama, dee en siene Vollkomenheit waundelt, aus een Vekjieeda, dee opp twee Wäaj jeit un doabie rikj es.
7Een veständja Sän bewoat daut Jesaz; oba wäa met Vekwosa omjeit, moakt sienem Voda eene Schaund.
8Wäa sien Vemäajen derch Wucha driwt un Zinse vemieet, saumelt daut fa däm, dee sikj de Oame erboarmt.
9Wäa sien Ua vom Jesaz hieren aufdreit: Selfst sien Jebäd es een Groll.
10Wäa Opprechtje opp beesem Wajch err fieet, woat selfst en siene Kul faulen; oba de Vollkomne woaren Goodet oawen.
11Een rikja Maun es weis en siene Uagen, oba een veständja Oama sitt am derch un derch.
12Wan de Jerajchte sikj freien, es de Pracht groot; oba wan de Gottloose nohecht komen, vestäakjen sikj de Menschen.
13Wäa siene Äwaträdungen vestakjt, woat kjeen Jelinjen ha; oba dee bekjant un lat, woat Erboarmunk kjrieen.
14Jlekjseelich de Mensch, dee sikj emma fercht; oba wäa sien Hoat vehoat, woat em Onjlekj faulen.
15Een brellenda Leiw un een hungaja Boa: Soo es een jesazloosa Harscha äwa een oamet Volkj.
16Een Ferscht, onen Vestaunt un rikj aun Jewault! Wäa onrajchten Jewenst haust, woat siene Doag velenjren.
17Een Mensch, dee met däm Bloot von eene Seel belaust es, woat oppe Flucht sennen bat enne Kul: Maun unjastett am nich!
18Wäa vollkomen waundelt, woat jerat woaren; oba wäa vekjieet opp twee Wäaj jeit, woat opp eenmol faulen.
19Wäa sien Launt bebut, woat met Broot saut jemoakt woaren; oba wäa nutzloose Dinj nojajcht, woat met Oamoot saut jemoakt woaren.
20Een trua Maun haft väl Säajen; oba wäa schwind rikj woaren well, woat nich schultloos sennen.
21De Persoon auntoseenen es nich goot, un om een Haups Broot kaun een Maun sikj vegonen.
22Een Maun, dee haustich no Rikjtum es, un hee erkjant nich, daut Mangel äwa am komen woat.
23Wäa eenem Mensch stroft, woat nohäa mea Gonst finjen, aus wäa met de Tung schmeichelt.
24Wäa sienem Voda un siene Mutta berooft un sajcht: Daut es kjeene Sind! Dee es een Frint vom Vedoawnis.
25De Habjieja erräacht Zank; oba wäa oppem Harn vetrut, woat sea saut.
26Wäa opp sien Hoat vetrut, dee es een Noa; oba wäa en Weisheit waundelt, dee woat jerat.
27Wäa däm Oamen jeft, woat kjeenem Mangel ha; oba wäa siene Uagen vestakjt, woat veflucht woaren.
28Wan de Gottloose nohecht komen, vestäakjen sikj de Menschen; un wan dee omkomen, vemieren sikj de Jerajchte.
Currently Selected:
Spricha 28: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Spricha 28
28
1De Gottloose ranen, uk wan an kjeena vefolcht; oba de Jerajchte sent jetreest aus een junga Leiw.
2Derch de Äwaträdunk (Sinden) en eenem Launt woaren siene Ferschten väl; oba derch eenen veständjen, ensechtjem Maun woat sien Bestaund velenjat.
3Een oama Maun, dee de Jerinje bedrekjt, es een Räajen, dee wajch schwamt un kjeen Broot brinjt.
4Dee daut Jesaz veloten, riemen de Jesazloosichkjeit; oba dee daut Jesaz hoolen, räaje sikj jäajen an opp.
5Beese Menschen vestonen daut Rajcht nich; oba dee däm Harn sieekjen, vestonen aules.
6Bäta een Oama, dee en siene Vollkomenheit waundelt, aus een Vekjieeda, dee opp twee Wäaj jeit un doabie rikj es.
7Een veständja Sän bewoat daut Jesaz; oba wäa met Vekwosa omjeit, moakt sienem Voda eene Schaund.
8Wäa sien Vemäajen derch Wucha driwt un Zinse vemieet, saumelt daut fa däm, dee sikj de Oame erboarmt.
9Wäa sien Ua vom Jesaz hieren aufdreit: Selfst sien Jebäd es een Groll.
10Wäa Opprechtje opp beesem Wajch err fieet, woat selfst en siene Kul faulen; oba de Vollkomne woaren Goodet oawen.
11Een rikja Maun es weis en siene Uagen, oba een veständja Oama sitt am derch un derch.
12Wan de Jerajchte sikj freien, es de Pracht groot; oba wan de Gottloose nohecht komen, vestäakjen sikj de Menschen.
13Wäa siene Äwaträdungen vestakjt, woat kjeen Jelinjen ha; oba dee bekjant un lat, woat Erboarmunk kjrieen.
14Jlekjseelich de Mensch, dee sikj emma fercht; oba wäa sien Hoat vehoat, woat em Onjlekj faulen.
15Een brellenda Leiw un een hungaja Boa: Soo es een jesazloosa Harscha äwa een oamet Volkj.
16Een Ferscht, onen Vestaunt un rikj aun Jewault! Wäa onrajchten Jewenst haust, woat siene Doag velenjren.
17Een Mensch, dee met däm Bloot von eene Seel belaust es, woat oppe Flucht sennen bat enne Kul: Maun unjastett am nich!
18Wäa vollkomen waundelt, woat jerat woaren; oba wäa vekjieet opp twee Wäaj jeit, woat opp eenmol faulen.
19Wäa sien Launt bebut, woat met Broot saut jemoakt woaren; oba wäa nutzloose Dinj nojajcht, woat met Oamoot saut jemoakt woaren.
20Een trua Maun haft väl Säajen; oba wäa schwind rikj woaren well, woat nich schultloos sennen.
21De Persoon auntoseenen es nich goot, un om een Haups Broot kaun een Maun sikj vegonen.
22Een Maun, dee haustich no Rikjtum es, un hee erkjant nich, daut Mangel äwa am komen woat.
23Wäa eenem Mensch stroft, woat nohäa mea Gonst finjen, aus wäa met de Tung schmeichelt.
24Wäa sienem Voda un siene Mutta berooft un sajcht: Daut es kjeene Sind! Dee es een Frint vom Vedoawnis.
25De Habjieja erräacht Zank; oba wäa oppem Harn vetrut, woat sea saut.
26Wäa opp sien Hoat vetrut, dee es een Noa; oba wäa en Weisheit waundelt, dee woat jerat.
27Wäa däm Oamen jeft, woat kjeenem Mangel ha; oba wäa siene Uagen vestakjt, woat veflucht woaren.
28Wan de Gottloose nohecht komen, vestäakjen sikj de Menschen; un wan dee omkomen, vemieren sikj de Jerajchte.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.