Spricha 27
27
1Riem die nich met däm morjeschen Dach, dan du weetst nich, waut een Dach brinjen kaun.
2Daut riem sikj een aundra un nich dien Mul, een Framda un nich diene Leppen.
3Schwoa es de Steen, un de Saunt eene Laust; oba de Oaja de Noaren es schwanda aus beides.
4Grausom es de Oaja, un Oaja een äwaschwamendet Wota; oba wäa kaun bestonen ver de Aufgonst!
5Bäta opne Trajchtwiesunk aus veheemlichte Leew.
6Gootmeenent sent de Wunden von däm, dee die leeft, un äwarikj de Kusse vom Haussa.
7Eene saute Seel veklunjt Honnich; oba eene hungaje Seel es aulet Betre seet.
8Aus een Voagel, dee wiet auf von sienem Nast flicht: Soo es een Maun, dee wiet auf von sienem Wonuat jeit.
9Eelj un Rieekjastoff (Weiruak, seeta Ruak) freien daut Hoat, un de Seetichkjeit von sienem Frint kjemt ut däm Rot de Seel.
10Velot nich dienen Frint un dienem Voda sienen Frint, un go nich aum Dach diene Noot en dienem Brooda sien Hus: Bäta een dichta Noba aus een wieda Brooda.
11Sie weis, mien Sän, un erfrei mien Hoat, doamet ekj mienem Vespotta Auntwuat jäwen kaun.
12De Kluaka sitt daut Onjlekj un vestopt sikj; de Eenfeltje gonen wieda un lieden Strof.
13Nemm am daut Kjleet, dan hee es fa eenem aundren Birj jeworden; un om de Framde äa haulwen betol am.
14Wäa tiedich zemorjes oppsteit un sienem Näakjsten met ne lude Stemm Jlekj wenscht, aus Vewenschung woat daut am aunjeräakjent.
15Eene bestendje Lakj aum streemenden Räajendach un eene zenkjische Fru likjnen sikj. 16Wäa dit trigjhelt, helt däm Wint trigj un siene Rajchte jript no Eelj.
17Iesa woat schoap derch Iesa, un een Maun schoapt daut Aunjesecht vom aundren.
18Wäa opp däm Fiejenboom wacht, woat siene Frucht äten; un wäa opp sienem Haren wacht, woat jeieet woaren.
19Aus em Wota daut Aunjesecht däm Aunjesecht likjent, soo daut Menschenhoat däm Mensch.
20Doodenrikj (griechisch: Hades) un Aufgrunt woaren nich saut: Soo sent de Uagen de Menschen nich saut too kjrieen.
21Daut Schmeltjefäss fa daut Selwa, un de Owen fa daut Golt; un een Maun nom Mot von sienem Loff.
22Wan du däm Noa met de Tjiel enne Meisa vestaumpst, medden unja de Jrett, soo wudd siene Noaheit doch nich von am gonen.
23Kjemma die om daut Utseenen von dienem Kjlienvee, recht diene Oppmoakjsomkjeit opp dee Häad. 24Dan Woolstaunt es nich eewich; un blift eene Kroon von Jeschlajcht too Jeschlajcht? 25Daut Hei es veschwungen, un daut junge Grauss kjemt väa, un Krut vonne Boajch es enjesaumelt, 26soo deenen Schop fa diene Kjleeda, un Kjeeppriess fa een Flekj sent Bakj; 27un jenuach Kosemalkj es doa fa diene Noarinj, toom Äten fa dien Hus, un Unjahault fa diene Deenstmejales.
Currently Selected:
Spricha 27: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
