Spricha 15
15
1Eene milde Auntwuat dreit däm Groll auf, oba een kjrenkjlichet Wuat erräacht däm Oaja.
2De Tung de Weise jeft aunjenäme Erkjantnis, oba daut Mul de Noaren sprudelt Noaheit.
3De Uagen Gottes sent aun jiedrem Uat, kjikjen opp Beese un opp Goode.
4Eene opprechtje (milde) Tung es een Läwensboom, oba Vekjieetheit en äa es eene Vewundung vom Jeist.
5Een Noa veacht de Zucht von sienem Voda; oba wäa de Zucht beacht, es kluak.
6Daut Hus de Jerajchte es eene groote Schauzkoma; oba em Ennkomen de Gottloose es Vedoawnis (Oppräje).
7De Leppen de Weise streie Erkjantnis ut, oba nich soo daut Hoat de Noaren.
8Daut Opfa de Gottloose es däm Harn een Groll, oba daut Jebäd de Opprechtje sien Wooljefaulen.
9De Wajch de Gottloose es däm Harn een Groll; oba wäa de Jerajchtichkjeit nojajcht, däm leeft hee.
10Schlemme Strof woat däm tomdeel, dee däm Stich velat; wäa Zucht haust, woat stoawen.
11Scheol un Aufgrunt sent ver däm Harn, wooväl mea de Hoaten de Menschenkjinja!
12De Spata leeft daut nich, daut maun am trajchtwiest; nodäm Weisen jeit hee nich.
13Een frooet Hoat moakt daut Jesecht jlekjlich; oba bie Kumma em Hoat es de Jeist doljeschloagen.
14Daut Hoat de Vestendje sieekjt Erkjantnis, oba daut Mul de Noaren weit (eeft) sikj aun Noaheit.
15Aule Doag de Älendje sent bees, oba een frooet Hoat es een bestendjet Fastmol.
16Bäta weinich met de Forcht Gottes, aus een groote Schauz un Onru doabie.
17Bäta eene Moltiet Jemies un Leew doabie, aus een jemasta Oss un Hauss doabie.
18Een oajalicha Maun erräacht Zank, oba een Langmootja beschwicht däm Striet.
19De Wajch de Fule es aus eene Hachelhakj, oba de Stich de Opprechtje es jebont.
20Een weisa Sän freit sienem Voda, oba een vedreida Mensch veacht siene Mutta.
21Noaheit es däm Onvestendjen Freid, oba een veständja Maun waundelt jlikjut.
22De Pläne vefaule, woa kjeen bespräkjen es; oba derch väl Rotjäwa komen see tostaund.
23Een Maun haft Freid aun de Auntwuat von sienem Mul; un een Wuat to siene Tiet, woo goot!
24De Läwenswajch jeit fa däm Vestendjen noboowe, doamet hee däm Scheol unjen entjeit.
25Daut Hus de Stolte ritt de Har dol, oba de Jrens de Wätfru stalt hee faust.
26Beese Aunschläaj sent däm Harn een Groll, oba frintliche Wieed sent rein.
27Wäa de Habsucht wenscht, brinjt sien Hus derchenaunda; oba wäa Jeschenkja haust, woat Läwen.
28Daut Hoat de Jerajchte äwalajcht, om to auntwuaden; oba daut Mul de Gottloose sprudelt Boosheit.
29De Har es wiet von de Jesazloose, oba daut Jebäd de Jerajchte hieet hee.
30Daut Blenkjere de Uagen freit daut Hoat; eene goode Norecht stoakjt de Knoakes.
31Een Ua, daut oppe Zucht toom Läwen hieet, woat enne Medd de Weise vewiele.
32Wäa Zucht veschmitt, veacht siene Seel; oba wäa opp Zucht hieet, jewent Vestaunt.
33De Forcht Gottes es Zucht too Weisheit, un de Iea jeit Deemoot verut.
Currently Selected:
Spricha 15: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Spricha 15
15
1Eene milde Auntwuat dreit däm Groll auf, oba een kjrenkjlichet Wuat erräacht däm Oaja.
2De Tung de Weise jeft aunjenäme Erkjantnis, oba daut Mul de Noaren sprudelt Noaheit.
3De Uagen Gottes sent aun jiedrem Uat, kjikjen opp Beese un opp Goode.
4Eene opprechtje (milde) Tung es een Läwensboom, oba Vekjieetheit en äa es eene Vewundung vom Jeist.
5Een Noa veacht de Zucht von sienem Voda; oba wäa de Zucht beacht, es kluak.
6Daut Hus de Jerajchte es eene groote Schauzkoma; oba em Ennkomen de Gottloose es Vedoawnis (Oppräje).
7De Leppen de Weise streie Erkjantnis ut, oba nich soo daut Hoat de Noaren.
8Daut Opfa de Gottloose es däm Harn een Groll, oba daut Jebäd de Opprechtje sien Wooljefaulen.
9De Wajch de Gottloose es däm Harn een Groll; oba wäa de Jerajchtichkjeit nojajcht, däm leeft hee.
10Schlemme Strof woat däm tomdeel, dee däm Stich velat; wäa Zucht haust, woat stoawen.
11Scheol un Aufgrunt sent ver däm Harn, wooväl mea de Hoaten de Menschenkjinja!
12De Spata leeft daut nich, daut maun am trajchtwiest; nodäm Weisen jeit hee nich.
13Een frooet Hoat moakt daut Jesecht jlekjlich; oba bie Kumma em Hoat es de Jeist doljeschloagen.
14Daut Hoat de Vestendje sieekjt Erkjantnis, oba daut Mul de Noaren weit (eeft) sikj aun Noaheit.
15Aule Doag de Älendje sent bees, oba een frooet Hoat es een bestendjet Fastmol.
16Bäta weinich met de Forcht Gottes, aus een groote Schauz un Onru doabie.
17Bäta eene Moltiet Jemies un Leew doabie, aus een jemasta Oss un Hauss doabie.
18Een oajalicha Maun erräacht Zank, oba een Langmootja beschwicht däm Striet.
19De Wajch de Fule es aus eene Hachelhakj, oba de Stich de Opprechtje es jebont.
20Een weisa Sän freit sienem Voda, oba een vedreida Mensch veacht siene Mutta.
21Noaheit es däm Onvestendjen Freid, oba een veständja Maun waundelt jlikjut.
22De Pläne vefaule, woa kjeen bespräkjen es; oba derch väl Rotjäwa komen see tostaund.
23Een Maun haft Freid aun de Auntwuat von sienem Mul; un een Wuat to siene Tiet, woo goot!
24De Läwenswajch jeit fa däm Vestendjen noboowe, doamet hee däm Scheol unjen entjeit.
25Daut Hus de Stolte ritt de Har dol, oba de Jrens de Wätfru stalt hee faust.
26Beese Aunschläaj sent däm Harn een Groll, oba frintliche Wieed sent rein.
27Wäa de Habsucht wenscht, brinjt sien Hus derchenaunda; oba wäa Jeschenkja haust, woat Läwen.
28Daut Hoat de Jerajchte äwalajcht, om to auntwuaden; oba daut Mul de Gottloose sprudelt Boosheit.
29De Har es wiet von de Jesazloose, oba daut Jebäd de Jerajchte hieet hee.
30Daut Blenkjere de Uagen freit daut Hoat; eene goode Norecht stoakjt de Knoakes.
31Een Ua, daut oppe Zucht toom Läwen hieet, woat enne Medd de Weise vewiele.
32Wäa Zucht veschmitt, veacht siene Seel; oba wäa opp Zucht hieet, jewent Vestaunt.
33De Forcht Gottes es Zucht too Weisheit, un de Iea jeit Deemoot verut.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.