Hiob 3
3
Hiob siene vetwiewelde Kloag
1Nodäm deed Hiob sien Mul op un veflucht sienen Dach. 2Un Hiob auntwuad un säd:
3Daut veschwinj de Dach, aun däm ekj jebuaren wort, un de Nacht, dee doa säd: Een Jung es emfangen! 4Jan Dach es Diestanis! Gott von doa bowen frajcht nich no am, un de Lichtglauns schient nich äwa am! 5Diestanis un Doodesschauten muchten am ennleesen, Wolkjen loagren äwa am, daut schrakjen am dunkle Doag! 6Jane Nacht - Dunkel jript ar! See freit sikj nich unja de joares Doag, enne Zol de Moonaten kjemt see nich! 7Kjikj, jane Nacht es onfruchtboa, daut kjemt kjeen Jubel en ar nenn! 8Vewensche muchten ar dee däm Dach vefluchen, dee emstaunt sent, däm Leviatan too reizen! 9Diesta sent de Stierns en äarem Schemma; see hopen opp Licht, un doa es kjeent; un see seenen nich äare Lost aun de Ziepasch de Morjeroote! 10Dan see haft de Däa von miene Muttaschoot nich veschloten un Älent nich veborjen ver miene Uagen.
11Wuarom storf ekj nich vom Muttalief aun, kaum ut de Schoot väa un vejinkj? 12Wuarom kaumen mie de Kjnee entjäajen, un toowaut de Brosten, dee ekj suach?
13Dan nu wudd ekj ligjen un wia ruich, ekj wudd schlopen: Dan haud ekj Ru, 14met Kjennichs un Rotjäwa de Ieed, dee sikj Graufkomasch buen, 15ooda met Ferschten, dee Golt hauden, dee äare Hiesa met Selwa felden; 16ooda, aus eene vestoakne Fäljeburt, wia ekj nich doa, aus Kjinja, dee daut Licht nich jeseenen ha. 17Doa loten de Gottloose auf vom Toobe, un doa ruen de Meedjewordne aun Krauft, 18ruen de Jefangne aula toop, un hieren nich däm Bedrenja siene Stemm. 19De Kjliene un de Groote, doa sent see jlikj, un de Kjnajcht es frie von sienem Har.
20Wuarom jeft hee däm Älenden Licht, un dän Läwen, dee enne Seel vebettat sent; 21dee opp däm Doot luaren, un hee es nich doa, un dee no am growe, mea aus no vestoaknem Schauz; 22dee sikj bat toom Jubel freien, Freid ha, wan see daut Grauf finjen; 23däm Maun, däm sien Wajch veborjen es, un däm Gott runtom enjeschloten haft? 24Dan soo aus mien Broot kjemt mien Seften, un aus Wota vejit sikj mien Jestän. 25Dan ekj fercht eenen Schrakj, un hee traft mie, un ver däm ekj mie enjst, daut kaum äwa mie. 26Ekj wia nich ruich, un ekj erhoold mie nich un rud nich, doa kaum daut Toobe.
Currently Selected:
Hiob 3: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Hiob 3
3
Hiob siene vetwiewelde Kloag
1Nodäm deed Hiob sien Mul op un veflucht sienen Dach. 2Un Hiob auntwuad un säd:
3Daut veschwinj de Dach, aun däm ekj jebuaren wort, un de Nacht, dee doa säd: Een Jung es emfangen! 4Jan Dach es Diestanis! Gott von doa bowen frajcht nich no am, un de Lichtglauns schient nich äwa am! 5Diestanis un Doodesschauten muchten am ennleesen, Wolkjen loagren äwa am, daut schrakjen am dunkle Doag! 6Jane Nacht - Dunkel jript ar! See freit sikj nich unja de joares Doag, enne Zol de Moonaten kjemt see nich! 7Kjikj, jane Nacht es onfruchtboa, daut kjemt kjeen Jubel en ar nenn! 8Vewensche muchten ar dee däm Dach vefluchen, dee emstaunt sent, däm Leviatan too reizen! 9Diesta sent de Stierns en äarem Schemma; see hopen opp Licht, un doa es kjeent; un see seenen nich äare Lost aun de Ziepasch de Morjeroote! 10Dan see haft de Däa von miene Muttaschoot nich veschloten un Älent nich veborjen ver miene Uagen.
11Wuarom storf ekj nich vom Muttalief aun, kaum ut de Schoot väa un vejinkj? 12Wuarom kaumen mie de Kjnee entjäajen, un toowaut de Brosten, dee ekj suach?
13Dan nu wudd ekj ligjen un wia ruich, ekj wudd schlopen: Dan haud ekj Ru, 14met Kjennichs un Rotjäwa de Ieed, dee sikj Graufkomasch buen, 15ooda met Ferschten, dee Golt hauden, dee äare Hiesa met Selwa felden; 16ooda, aus eene vestoakne Fäljeburt, wia ekj nich doa, aus Kjinja, dee daut Licht nich jeseenen ha. 17Doa loten de Gottloose auf vom Toobe, un doa ruen de Meedjewordne aun Krauft, 18ruen de Jefangne aula toop, un hieren nich däm Bedrenja siene Stemm. 19De Kjliene un de Groote, doa sent see jlikj, un de Kjnajcht es frie von sienem Har.
20Wuarom jeft hee däm Älenden Licht, un dän Läwen, dee enne Seel vebettat sent; 21dee opp däm Doot luaren, un hee es nich doa, un dee no am growe, mea aus no vestoaknem Schauz; 22dee sikj bat toom Jubel freien, Freid ha, wan see daut Grauf finjen; 23däm Maun, däm sien Wajch veborjen es, un däm Gott runtom enjeschloten haft? 24Dan soo aus mien Broot kjemt mien Seften, un aus Wota vejit sikj mien Jestän. 25Dan ekj fercht eenen Schrakj, un hee traft mie, un ver däm ekj mie enjst, daut kaum äwa mie. 26Ekj wia nich ruich, un ekj erhoold mie nich un rud nich, doa kaum daut Toobe.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.