Hiob 1
1
Hiob siene Jerajchtichkjeit, sien Woolstaunt un siene Sorj om de Gottesforcht von siene Kjinja
1Daut wia een Maun em Launt Uz, sien Nomen wia Hiob; un dee selja Maun wia vollkomen un rajchtschaufen un gottesferchtich un ommjinkj daut Beese. 2Un daut worden am 7 Säns un 3 Dajchta jebuaren. 3Un sien Vee bestund ut 7000 Schop un 3000 Kameelen un 500 Joch Rinda un 500 Eseline, un sea väl Deena. Un de selja Maun wia jrata aus aule Säns vom Oosten.
4Un siene Säns jinjen han un muaken en däm Hus von eenem jiedren een Gaustmol aun sienem Dach; un see schekjten han un loden äare dree Sestren en, om met an to äten un to drinkjen. 5Un daut passieed, wan de Gaustmoldoag rom wieren, soo schekjt Hiob han un heilijd an; un hee stunt tiedich zemorjes opp un opfad Brauntopfa no aul äare Zol; dan Hiob säd: Veleicht ha miene Kjinja jesindicht un sikj en äarem Hoat von Gott aufjesajcht. Aulsoo deed Hiob aulentiet.
Gott rät met Soton äwa Hiob – Hiob blift Tru nom Velust von Vee, Kjnajchts, Säns un Dajchta
6Un daut passieed aun eenem Dach, doa kaumen de Säns Gottes, om sikj ver Gott too stalen; un uk de Soton kaum en äare Medd. 7Un Gott säd toom Soton: Woa kjemst du häa? Un de Soton auntwuad däm Harn un säd: Vom Derchschräden de Ieed un vom omhäa waundlen opp äa. 8Un de Har säd toom Soton: Hast du achtjehaut opp mienen Kjnajcht Hiob? Dan siensjlikjen es kjeen Maun oppe Ieed, vollkomen un rajchtschaufen, gottesferchtich un omjeit daut Beese. 9Un Soton auntwuad däm Harn un säd: Es daut emsonst, daut Hiob Gott fercht? 10Hast du nich selfst am un sien Hus un aules, waut hee haft, runtom ennjetunt? Du hast daut Woakj von siene Henj jesäajent, un sien Ieejentum haft sikj em Launt utjebreet. 11Oba strakj eenmol diene Haunt ut un taust aules aun, waut hee haft, auf hee sikj nich von die, em Aunjesecht, aufsajen woat. 12Doa säd Jahwe toom Soton: Kjikj, aules, waut hee haft, es en diene Haunt; blooss no am strakj diene Haunt nich ut. Un de Soton jinkj vom Aunjesecht Jahwe wajch.
13Un daut passieed aun eenem Dach, aus siene Säns un siene Dajchta em ieeschtjebuarnen Brooda sienem Hus auten un Wien drunken, 14doa kjeem een Boote no Hiob un säd: De Rinda pläjde, un de Eseline weiden bie an, 15doa follen Sabäa äwa an un neemen an wajch, un de Kjnajchts brochten see met de schoape Schwieets om; un ekj sie doavon jekomen, blooss ekj auleen, om die daut to berechten. 16Disa räd noch, doa kaum een aundra un säd: Fia Gottes es vom Himmel jefollen un haft daut Kjlienvee un de Kjnajchts vebrent un an vetäad; un ekj sie doavon jekomen, blooss ekj auleen, om die daut to berechten. 17Disa räd noch, doa kaum een aundra un säd: De Chaldäa ha sikj en dree Gruppen jedeelt un sent äwa de Kameelen häajefollen un ha an wajchjenomen, un de Kjnajchts brochten see met de schoape Schwieets om; un ekj sie doavon jekomen, blooss ekj auleen, om die daut to berechten. 18Aus disa noch räd, doa kaum een aundra un säd: Diene Säns un diene Dajchta auten un drunken Wien en äarem ieeschtjebuarnen Brooda sienem Hus; 19un kjikj, een stoakja Wint kaum von jantsied de Wieste häa un stad aun de vea Husakje, un daut foll opp de junge Lied, un see storwen; un ekj sie doavon jekomen, blooss ekj auleen, om die daut to berechten.
20Doa stunt Hiob opp un vereet siene Kjleeda un schäad sien Haupt; un hee foll dol oppe Ieed un bäd aun. 21Un hee säd: Noaktich sie ekj ut miene Muttalief jekomen, un noaktich woa ekj doahan trigjgonen; {Präd.5,15} de Har haft jejäft, un de Har haft jenomen, de Nomen Gottes es jepriesen (jeloft, veharlicht)! 22Bie disem aulem sindijd Hiob nich un schreef Gott nuscht Orrajchtet too.
Currently Selected:
Hiob 1: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.