Jesaja 9

1Daut Volkj, daut enne Diestanis waundelt, haft een grootet Licht jeseenen; dee doa em Launt de Doodesschauten wonen, Licht haft äwa an jedacht. 2Du hast de Nazion vemieet, hast äare Freid groot jemoakt; see freien sikj ver die, aus de Freid en de Eifsttiet, aus maun sikj biem Raup vedeelen freit. 3Dan daut Joch von äare Laust un däm Stock opp äare Schulla, däm Stock von äare Bedrenja hast du veschloagen aus aum Dach Midian. 4Dan jiedre Steewel de Jesteewelde em Jetimmel, un jiedret Kjleet, met Bloot beschmäat, woaren toom Braunt, een Fräten fa daut Fia. 5Dan een Kjint es ons jebuaren, een Sän ons jejäft, un de Harschoft rut opp siene Schulren; un maun nant sienen Nomen: Wundaboara Rotjäwa, stoakja Gott, Eewich-Voda, Frädensferscht. 6De Vemearung de Harschoft un de Fräd woaren kjeen Enj ha opp David sienem Troon un äwa sien Kjennichrikj, om daut faust too moaken un to unjastäten derch Jerecht un derch Jerajchtichkjeit, von nu aun bat enne Eewichkjeit. De Iewa Gottes de Häaschoa woat dit doonen.

Dreiwendet Jerecht äwa Israel

7De Har haft een Wuat jäajen Jakob jeschekjt, un daut es en Israel jefollen. 8Un daut gaunze Volkj woat daut erfoaren, Efraim un de Bewona von Samara, dee en Huachmoot un en Äwahäwung en äarem Hoaten sajen: 9De Täjelsteena sent jefollen, oba met behakte Steena buen wie opp; de Mulbäabeem sent aufjehakt, oba wie saten Zeeda aun äare Städ. 10Dan de Har woat de Bedrenja Rezin äwa dee selje erhäwen un siene Fiend oppreizen: 11De Siera von Oosten un de Filista von Wasten; un see woaren Israel fräten met vollem Mul. - Bie däm aulem dreit sikj sien Oaja nich auf, un noch es siene Haunt utjestrakjt.

12Un daut Volkj kjemt nich trigj nodäm, dee daut schleit, un däm Gott de Häaschoa sieekjen see nich. 13Un de Har woat ut Israel Haupt un Zoagel, Palmaust un Wäd utroden aun eenem Dach. 14De Eltesta un Aunjeseena, hee es daut Haupt; un de Profeet, de Läajes lieet, hee es de Zoagel. 15Dan de Leida von disem Volkj fieren err, un dee von an jeleiden woaren veschlungen. 16Doarom woat sikj de Har äwa dee äare Jinjlinje nich freien, un siene Weise un siene Wätfrues sikj nich erboarmen; dan see aula toop sent Ruchloose un Iebel doonende, un jiedret Mul räd Noaheit. Bie däm aulem dreit sikj sien Oaja nich auf, un noch es siene Haunt utjestrakjt.

17Dan de Gottloosichkjeit brent aus Fia: See vebrent Hachels un Diestle, un stekjt däm dichten Woolt aun, daut de Ruak nohecht oppsticht. 18Derch däm Oaja Gottes de Häaschoa es daut Launt vebrent, un daut Volkj es aus eene Speise fa daut Fia jeworden; kjeena schoont däm aundren. 19Un maun veschlinjt rajchtsch un blift hungrich, un maun frat no linkjsch un woat nich saut. See fräten een jiedra daut Fleesch von sienem ieejnen Oarm: 20Manasse däm Efraim, un Efraim däm Manasse; dise metenaunda faulen äwa Juda häa. - Bie däm aulem dreit sikj sien Oaja nich auf, un noch es siene Haunt utjestrakjt.

Currently Selected:

Jesaja 9: PBJHF

Highlight

Copy

Compare