Jesaja 45
45
1Soo sajcht de Har to sienem Jesaulwden, to Kierus, däm siene Rajchte ekj jefot ha, om Nazionen ver am doltoschmieten, un doamet ekj de Lenden de Kjennichs opmoaken woa, om ver am Puaten optomoaken, un doamet de Dooasch (Däaren) nich veschloten bliewen. 2Ekj, ekj woa ver die häa gonen un woa de Hindanise jlikj moaken; de koppane Dooasch woa ekj vebräakjen un iesane Rijel veschlonen; 3un ekj woa die vestoakne Schaza un vestoakne Rikjdoms jäwen, om daut du weetst, daut ekj de Har sie, dee die bie dienem Nomen jeroopen haft, de Gott Israels. 4Om Jakob, mienem Kjnajcht, un Israel, mienem Utjewälden, wellen, roopt ekj die bie dienem Nomen, ekj jeef die eenen Bienomen (Eanome), un du kjansd mie nich; 5ekj sie de Har, un sest es kjeena, buta mie es kjeen Gott; ekj ha die omjebungen, un du kjansd mie nich: - 6Om daut maun weet vom Oppgank de Sonn un vom äarem Unjagank häa, daut buta mie goa kjeena es. Ekj sie de HAR, un sest es kjeena! 7Dee ekj daut Licht moak un de Diestanis schauf, däm Fräd moak un daut Onjlekj schauf; ekj, de Har, sie daut, dee dit aules moakt.
8Soddat, jie Himmel bowen, un de Wolkjen muchten Jerajchtichkjeit ranen loten! De Ieed deit sikj op, un daut brinjt Heil väa, un see lat Jerajchtichkjeit tojlikj waussen! Ekj, de Har, ha daut jeschaufen. 9Wee däm, dee met sienem Erschaufa recht - een Leemjefäss unja ieedne Leemjefässa! Doaf woll de Leem too sienem Erschaufa sajen: Waut moakst du? Un dien Woakj: Hee haft kjeene Henj? 10Wee däm, dee toom Voda sajcht: Wuarom hast du mie jebuaren? Un to de Fru: Wuarom jebäascht du? 11Soo sajcht de Har, dee Heilja Israels un sien Erschaufa: Äwa de Tookunft froacht mie; miene Kjinja un daut Woakj miene Henj lot mie aunvetrut sennen! 12Ekj ha de Ieed jemoakt un däm Mensch opp äa jeschaufen; miene Henj ha de Himmel utjebreet, un aul äa Häa ha ekj bestalt. 13Ekj ha am erwakjt en Jerajchtichkjeit, un aule siene Wäaj woa ekj jlikj moaken; hee woat miene Staut buen un miene Wajchjefieede loosloten, nich fa Jelt un nich fa een Jeschenkj, sajcht Gott de Häaschoa.
14Soo sajcht de Har: Daut Rikjtum Ägiptens un de Jewenst Ätiopien un de Sabäa, huach jewossne Mana, woaren no die äwagonen un die aunjehieren; see woaren die nofoljen, en Faslen woaren see no die äwagonen; un see woaren sikj ver die hanschmieten, woaren die bedden: Woarhauft, Gott es en die; un sest es kjeena, goa kjeen Gott! - 15Woarhauft, du best een Gott, dee sikj veborjen helt, du Gott Israels, du Halpa! - 16See aula woaren beschämt un uk too Schaund, see gonen aula toop met Schaund doahan, de Jetzenmoaka. 17Israel woat jerat woaren derch däm Harn met eewje Radinj; jie woaren nich beschämt un nich too Schaund woaren en aule Eewichkjeit. 18Dan soo sajcht de Har, dee de Himmel jeschaufen [hee es dee Gott] dee de Ieed jemoakt un ar jemoakt haft ([hee haft dee jemoakt]; nich aus eene Wieste haft ar jeschaufen; om bewont to woaren, haft hee ar jemoakt): Ekj sie de HAR, un sest es kjeena! 19Ekj ha nich em vestoaknen jerät, aun eenem Uat em Launt de Diestanis; ekj räd nich too Jakob sienem Somen: Sieekjt mie vejeffs. Ekj sie de HAR, dee Jerajchtichkjeit räd, un Opprechtjet vekjindicht.
20Vesaumelt junt un komt, komt aula toop noda, jie Wajchjeranden de Nazionen! Daut ha kjeene Erkjantnis, dee daut Holt von äarem jeschnitztem Bilt droagen un däm eenen Gott bedden, dee nich raden kaun. 21Vekjindicht un brinjt doatoo; jo, see muchten sikj metenaunda beroden! Wäa haft dit von de oole Tieden häa hieren loten, onlenjs daut vekjindicht? Nich ekj, de Har? Un daut es sest kjeen Gott buta mie; een jerajchta un radenda Gott es kjeena buta mie! 22Dreit junt no mie un woat jerat, jie aule Enj de Ieed! Dan ekj sie Gott, un sest kjeena. 23Ekj ha bie mie selfst jeschwuaren, ut mienem Mul es een Wuat en Jerajchtichkjeit väajekomen, un daut woat nich trigjjenomen woaren, daut jiedret Kjnee sikj ver mie bieejen, jiedre Tung mie schwieren woat. 24Blooss en däm Harn, woat maun von mie sajen, es Jerajchtichkjeit un Krauft. No am woat maun komen, un daut woaren aula beschämt woaren, dee jäajen am oppjestonen wieren. 25Un de Har woat jerajchtfoadicht woaren un sikj riemen met aulem Somen Israels.
Currently Selected:
Jesaja 45: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
Jesaja 45
45
1Soo sajcht de Har to sienem Jesaulwden, to Kierus, däm siene Rajchte ekj jefot ha, om Nazionen ver am doltoschmieten, un doamet ekj de Lenden de Kjennichs opmoaken woa, om ver am Puaten optomoaken, un doamet de Dooasch (Däaren) nich veschloten bliewen. 2Ekj, ekj woa ver die häa gonen un woa de Hindanise jlikj moaken; de koppane Dooasch woa ekj vebräakjen un iesane Rijel veschlonen; 3un ekj woa die vestoakne Schaza un vestoakne Rikjdoms jäwen, om daut du weetst, daut ekj de Har sie, dee die bie dienem Nomen jeroopen haft, de Gott Israels. 4Om Jakob, mienem Kjnajcht, un Israel, mienem Utjewälden, wellen, roopt ekj die bie dienem Nomen, ekj jeef die eenen Bienomen (Eanome), un du kjansd mie nich; 5ekj sie de Har, un sest es kjeena, buta mie es kjeen Gott; ekj ha die omjebungen, un du kjansd mie nich: - 6Om daut maun weet vom Oppgank de Sonn un vom äarem Unjagank häa, daut buta mie goa kjeena es. Ekj sie de HAR, un sest es kjeena! 7Dee ekj daut Licht moak un de Diestanis schauf, däm Fräd moak un daut Onjlekj schauf; ekj, de Har, sie daut, dee dit aules moakt.
8Soddat, jie Himmel bowen, un de Wolkjen muchten Jerajchtichkjeit ranen loten! De Ieed deit sikj op, un daut brinjt Heil väa, un see lat Jerajchtichkjeit tojlikj waussen! Ekj, de Har, ha daut jeschaufen. 9Wee däm, dee met sienem Erschaufa recht - een Leemjefäss unja ieedne Leemjefässa! Doaf woll de Leem too sienem Erschaufa sajen: Waut moakst du? Un dien Woakj: Hee haft kjeene Henj? 10Wee däm, dee toom Voda sajcht: Wuarom hast du mie jebuaren? Un to de Fru: Wuarom jebäascht du? 11Soo sajcht de Har, dee Heilja Israels un sien Erschaufa: Äwa de Tookunft froacht mie; miene Kjinja un daut Woakj miene Henj lot mie aunvetrut sennen! 12Ekj ha de Ieed jemoakt un däm Mensch opp äa jeschaufen; miene Henj ha de Himmel utjebreet, un aul äa Häa ha ekj bestalt. 13Ekj ha am erwakjt en Jerajchtichkjeit, un aule siene Wäaj woa ekj jlikj moaken; hee woat miene Staut buen un miene Wajchjefieede loosloten, nich fa Jelt un nich fa een Jeschenkj, sajcht Gott de Häaschoa.
14Soo sajcht de Har: Daut Rikjtum Ägiptens un de Jewenst Ätiopien un de Sabäa, huach jewossne Mana, woaren no die äwagonen un die aunjehieren; see woaren die nofoljen, en Faslen woaren see no die äwagonen; un see woaren sikj ver die hanschmieten, woaren die bedden: Woarhauft, Gott es en die; un sest es kjeena, goa kjeen Gott! - 15Woarhauft, du best een Gott, dee sikj veborjen helt, du Gott Israels, du Halpa! - 16See aula woaren beschämt un uk too Schaund, see gonen aula toop met Schaund doahan, de Jetzenmoaka. 17Israel woat jerat woaren derch däm Harn met eewje Radinj; jie woaren nich beschämt un nich too Schaund woaren en aule Eewichkjeit. 18Dan soo sajcht de Har, dee de Himmel jeschaufen [hee es dee Gott] dee de Ieed jemoakt un ar jemoakt haft ([hee haft dee jemoakt]; nich aus eene Wieste haft ar jeschaufen; om bewont to woaren, haft hee ar jemoakt): Ekj sie de HAR, un sest es kjeena! 19Ekj ha nich em vestoaknen jerät, aun eenem Uat em Launt de Diestanis; ekj räd nich too Jakob sienem Somen: Sieekjt mie vejeffs. Ekj sie de HAR, dee Jerajchtichkjeit räd, un Opprechtjet vekjindicht.
20Vesaumelt junt un komt, komt aula toop noda, jie Wajchjeranden de Nazionen! Daut ha kjeene Erkjantnis, dee daut Holt von äarem jeschnitztem Bilt droagen un däm eenen Gott bedden, dee nich raden kaun. 21Vekjindicht un brinjt doatoo; jo, see muchten sikj metenaunda beroden! Wäa haft dit von de oole Tieden häa hieren loten, onlenjs daut vekjindicht? Nich ekj, de Har? Un daut es sest kjeen Gott buta mie; een jerajchta un radenda Gott es kjeena buta mie! 22Dreit junt no mie un woat jerat, jie aule Enj de Ieed! Dan ekj sie Gott, un sest kjeena. 23Ekj ha bie mie selfst jeschwuaren, ut mienem Mul es een Wuat en Jerajchtichkjeit väajekomen, un daut woat nich trigjjenomen woaren, daut jiedret Kjnee sikj ver mie bieejen, jiedre Tung mie schwieren woat. 24Blooss en däm Harn, woat maun von mie sajen, es Jerajchtichkjeit un Krauft. No am woat maun komen, un daut woaren aula beschämt woaren, dee jäajen am oppjestonen wieren. 25Un de Har woat jerajchtfoadicht woaren un sikj riemen met aulem Somen Israels.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.