Jesaja 3
3
Daut Jerecht äwa äare Sinden, besondasch äwa dee Huachaunjeseene un äare Frues
1Dan kjikj, de Har, Gott de Häaschoa, nemt von Jerusalem un von Judäa Stett un Unjastettunk wajch, jiedre Stett von Broot un jiedre Stett vom Wota; 2Held, Kjrichsmaun, Rechta, Profeet, Woasaja un Eltesta; 3däm Bowaschten äwa 50 un däm Aunjeseenen un däm Rotjäwa, un däm jeschekjlichen Kjensla un däm erfoarnen Zaubra. 4Un ekj woa Jinjlinje (Junges) to äare Ferschten moaken, un Kjinja sellen äwa an harschen. 5Un daut Volkj woat sikj jäajensiedich bedrenjen, de eena däm aundren, un een jiedra sienem Näakjsten; de Jung woat frajch jäajen däm Jreis oppstonen, un de Veachta jäajen däm Väanämen. 6Wan eena sienen Brooda en sienem Vodahus jript un sajcht: Du hast een Bowakjleet, du saust ons Aunfiera sennen; un daut Toopbräakjen es unja diene Haunt! 7Soo woat hee aun janem Dach siene Stemm erhäwen un sajen: Ekj kaun kjeen Wundadokta sennen; es doch en mienem Hus kjeen Broot noch Kjleet: Moakt mie nich toom Aunfiera em Volkj.
8Dan Jerusalem es jestolpat un Juda jefollen, wiels äare Tung un äare Doten jäajen däm Harn sent, om to trotze de Uagen siene Harlichkjeit. 9Dee äa Jesechtsutdruck zeicht jäajen an; un von äare Sinden räden see openboa aus Sodom, see veheimliche dee nich. Wee äare Seel! Dan fa sikj selfst moaken see Beeset reed.
10Sajcht vom Jerajchten, daut et am goot gonen woat; dan de Frucht von äare Haundlunk woaren see jeneeten. 11Wee däm Gottloosen! Daut woat am Iebel gonen; dan daut doonen siene Henj woat am aunjedonen woaren. 12Mien Volkj, - siene Bedrekja sent kjliene Kjinja, un Frues harschen äwa an. Mien Volkj, diene Leida fieren err, un däm Wajch von diene Stiej ha see die veschlungen.
13De Har steit doa, om to rechten; un hee steit opp, om de Velkja too rechten. 14De Har woat ons Jerecht jäwen met de Eltestasch von sienem Volkj un äare Ferschten: Un jie, jie ha däm Wienboajch vedorwen, de Raup de Älendje es en june Hiesa; 15waut ha jie, daut jie mien Volkj veklunjen un daut Aunjesecht de Älendje unjadrekjen? Sajcht de Har, Gott de Häaschoa.
16Un de Har säd: Wiels de Dajchta Zion stolt sent, un omhäa gonen met jestrakjte Halsa un plinkjrende Uagen, un schiblen omhäa un met äare Footkjäde kjnirschen: 17Soo woat de Har däm Schädel de Dajchta Zion kol moaken, un de Har woat äare Schaund opdakjen. 18Aun janem Dach woat de Har daut Schmuck de Footkjäde un de Stearnbenja un de Haulfmon wajchnäme; 19de Uarinj un de Oarmkjäde un de Schleiasch; 20de Koppbenj un de Schrettkjäde de Jirtel un daut Rikjbuddeltje un de Amulette; 21de Finjarinj un de Näsrinj; 22de Prachtkjleeda un de Bowarakj un daut Äwahenjduak un de Biedels; 23de Hauntspäjel un de Hamden un de Heed un de wiede Schleia. 24Un daut woat passieren, enne Städ scheenrikjend woat Jestank sennen, un staut een Jirtel een Strank, un staut kruse Hoa eene Glauts, un staut Prunkkjleet een Sakduak, Brauntmol staut Scheenheit. 25Diene Mana woaren derch daut Schwieet faulen, un diene Helden em Kjrich. 26Un [de Dajchta Zion] äare Dooasch woaren kloagen un truaren, un see woaren utjeplindat sennen, sikj oppe Ieed dolsaten.
Currently Selected:
Jesaja 3: PBJHF
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© SW-Radio e.V.
