Jesaja 17

Strofnorecht äwa Damaskus un daut Nuad-Rikj Israel

1Utspruch äwa Damaskus. Kjikj, Damaskus hieet opp, eene Staut to sennen, un woat een Klompen vefolne Steena. 2Veloten sent de Städa Aroer, see woaren de Häaden hanjejäft, un dise loagren, un kjeena schrakjt an opp. 3Un de Fastinj nemt een Enj en Efraim un daut Kjennichtum en Damaskus, soo aus de Äwajebläwne von Sierien: Hee woat aus de Harlichkjeit de Kjinja Israel sennen, sajcht Gott de Häaschoa.

4Un daut woat passieren aun janem Dach, doa woat de Harlichkjeit von Jakob jerinj sennen un daut Fat von sienem Fleesch moaga woaren. 5Un daut woat sennen, aus wan een Eifsta Jeträajdhalma toopsaumlt un sien Oarm Oaren aufheiwt; un daut woat sennen, aus wan eena Oaren saumelt enne Läacht Repaim. 6Doch woat eene noläsen Frucht doavon äwabliewen aus biem Eeljbäaren aufschlonen: 2, 3 Bäaren bowen enne Spetz, 4, 5 aun siene Asta, aum Fruchtboom, sajcht de Har, de Gott Israels.

7Aun janem Dach woat de Mensch opp däm hankjikjen, dee am jemoakt haft, un siene Uagen woaren opp däm Heiljen Israels kjikjen. 8Un hee woat nich opp de Aultoaren kjikjen, daut Woakj von siene Henj; un waut siene Finja jemoakt ha, woat hee nich aunkjikjen, noch de Ascherim, noch de Sonnenstendasch.

9Aun janem Dach woaren siene fauste Städa sennen aus de velotne Uaten em Woolt un de Boajchspetze, dee maun ver de Kjinja Israel veleet; un daut woat eene Wieste sennen. 10Dan du hast däm Gott von dienem Heil vejäten un nich jedocht aun diene steenane Fastinj. Doarom plauntst du leeftolje Plaunten un beplauntst an met utlauntsche Ranken. 11Aum Dach aus du jeplaunt hast tiensd du an en, un Zemorjes brinjst du diene Plaunten toom blieejen: Oba aum Dach de Krankheit woat de Arnt wajch sennen un de onheelboare Weedoag.

12Wee däm Jetimmel väla Velkja: Aus daut Mäa bruzhen soo bruzhen see; un daut Ruzhen von Velkja: Aus daut Ruzhen jewaultje Wota ruzhen see! 13De Velkja ruzhen aus daut Bruzhen von välem Wota. Un daut schellt an, un see ranen wietwajch; un see woaren jejoach aus Sprie oppe Boaj vom Wint un aus Stoppel ver däm Storm. 14Too Owenttiet, kjikj doa, een Schrakj! Iea aus daut Zemorjes woat, sent see nich mea. Daut es daut Deel von dän, dee ons plindre, un daut Loss von dän, dee ons beroowen.

Currently Selected:

Jesaja 17: PBJHF

Highlight

Copy

Compare